ابراهیم احمد فتح مصطفی، معروف به ابراهیم احمد، در سومین کنگره حزب دموکرات کردستان عراق در سال ۱۹۵۳ به عنوان عضو کمیته مرکزی و دبیرکل آن انتخاب شد. در سال ۱۹۶۴، با همکاری و حمایت مقامات ایرانی، او رهبری نشست بزرگ ماوت علیه رئیس جمهور را بر عهده داشت. مصطفی بارزانی در سال ۱۹۶۴، به دلیل عدم حمایت از حزب و برنامه آن، توسط همه نمایندگان کنگره ششم حزب دموکرات کردستان از صفوف حزب اخراج شد. در سال ۱۹۶۶، به بغداد رفت و امیدهای خود را به دولت عراق معطوف کرد و با اسلحه در مقابل انقلاب سپتامبر ایستاد. در ۲۸ مارس ۱۹۷۰، احمد حسن بکر، رئیس جمهور جمهوری عراق، به نفع گروه ابراهیم احمد از سمت خود استعفا داد. جلال طالبانی اعلام کرد و به هوادارانش دستور خلع سلاح داد. در 10 فوریه 1971، او گروه خود را منحل کرد و به همراه رئیس جمهور ... مصطفی بارزانی در منطقه بالک در استان اربیل آرام شده و اسکان داده شده است.

زندگینامه

ابراهیم احمد فتح مصطفی در سال ۱۹۱۴ در شهر سلیمانیه متولد شد. نسب او به طایفه هماوندی از طایفه زنگنه فیلی می‌رسد که اجدادش از منطقه کرماشان در شرق کردستان به جنوب کردستان مهاجرت کردند و در شرق کردستان این طایفه با نام‌های هماوندی، احمدوندی و بهتویی نیز شناخته می‌شود. ابراهیم احمد او تحصیلات متوسطه خود را در مدرسه مرکزی کرخ و تحصیلات مقدماتی خود را در مدرسه مرکزی بغداد به پایان رساند. در سال ۱۹۳۷، مدرک لیسانس حقوق خود را از دانشکده حقوق بغداد دریافت کرد. در سال ۱۹۴۷، با گلاویژ خان، همسر یک وکیل، ازدواج کرد. حمزه عبدالله عمر (۱۹۱۵ - ۱۹۹۸). او روز شنبه، ۸ آوریل ۲۰۰۰، پس از یک دوره طولانی بیماری در لیورپول، بریتانیا، درگذشت. در ۸ آوریل ۲۰۰۰، مکتب سیاسی اتحادیه میهنی کردستان به خانواده او تسلیت گفت.

دوشنبه، ۱۰ آوریل ۲۰۰۰، توسط رئیس جمهور مسعود بارزانی تسلیت به خانواده و بازماندگانش جلال طالبانی دامادش. روز چهارشنبه، ۱۹ آوریل ۲۰۰۰، پیکر او به تهران رسید و روز پنجشنبه، ۲۰ آوریل ۲۰۰۰، از طریق گذرگاه مرزی پرویزخان به اقلیم کردستان رسید. روز جمعه، ۲۱ آوریل ۲۰۰۰، پیکر او در تپه سلیم بیگ در شهر سلیمانیه به خاک سپرده شد. روز شنبه، ۲۲ آوریل ۲۰۰۰، هیئتی از حزب دموکرات کردستان در مراسم ترحیم آنها در شهر سلیمانیه شرکت کرد. او رمان‌نویس، شاعر و روزنامه‌نگار بود. او به زبان‌های کردی، عربی، فارسی و انگلیسی مسلط بود.

برگه کار

ابراهیم احمد فتح مصطفی، پس از شکست جمهوری دموکراتیک کردستان و ناپدید شدن حزب دموکرات کردستان، در ۱ ژوئن ۱۹۴۷ روابط سیاسی با صفوف حزب دموکرات کردستان را آغاز کرد. در سال ۱۹۴۷، او رئیس کمیته منطقه سلیمانیه حزب دموکرات کردستان شد. در سال ۱۹۵۱، او توسط نمایندگان کنگره دوم در بغداد به عنوان عضو کمیته مرکزی موقت حزب دموکرات کردستان انتخاب شد. در سال ۱۹۵۳، او توسط نمایندگان کنگره سوم در کرکوک به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان - عراق انتخاب شد. در سال ۱۹۵۳، او در کنگره سوم دبیرکل حزب دموکرات کردستان - عراق شد. در سال ۱۹۵۳، او از نامزدی اعضای حزب دموکرات کردستان - عراق برای شورای نمایندگان عراق حمایت کرد. در سال ۱۹۵۳، همراه با حبیب محمد کریم (۱۹۳۱ - ۲۰۱۳) معروف به حبیب فیلی و جلال حسام‌الدین نورالدین (۱۹۳۳ - ۲۰۱۷) معروف به جلال طالبانی رهبری کمیته صلح حزب دموکرات کردستان عراق در متحد کردن سه جناح حزب کمونیست عراق (القاعده رایه الشاکسیلیه وحیده ا شویین) و نزدیک کردن آنها به یکدیگر موفق بوده است.

در سال ۱۹۵۴، او برای نمایندگی مجلس نمایندگان عراق کاندید شد. با این حال، برای حذف آنها از روند انتخابات، توسط مقامات سلطنت عراق به طور موقت زندانی شد و پس از اعلام نتایج انتخابات آزاد شد. در سال ۱۹۵۵، او در مسیر کمیل چادرچی (۱۸۹۷ - ۱۹۶۸) با هدف هماهنگی و همکاری با حزب، به حزب کنگره ملی (حزب الموتمر الوطنی) پیوست. در سال ۱۹۵۶، در دومین ادغام درون حزبی، به عنوان دبیر حزب دموکرات کردستان متحد منصوب شد. در سال ۱۹۵۶، او از دولت مصر در برابر حمله سه حزب به بریتانیای کبیر، جمهوری فرانسه و جمهوری اسرائیل حمایت کرد و برای مدت کوتاهی زندانی شد و سپس با قرار وثیقه آزاد و تحت نظر پلیس قرار گرفت. در سال ۱۹۵۷، او دوباره به عنوان دبیر حزب متحد دموکرات کردستان در جریان ادغام سوم حزب منصوب شد.

در مارس ۱۹۵۸، او در جلسه‌ای با حضور چهره‌های کرد از کردستان جنوبی در شهر کرکوک شرکت کرد تا در مورد مسئله وحدت بین امارت عراق و امارت هاشمی اردن و تأکید بر حقوق کردها که توسط انجمن خلق‌ها به امارت عراق اعمال شده بود، بحث کنند. در آن جلسه، او یادداشتی را به مقامات امارت عراق ارائه داد. او از کودتای ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۸ علیه رژیم امارت عراق حمایت کرد. در سال ۱۹۵۸، او به همراه چند چهره دیگر برای همراهی در بازگشت رئیس جمهور به پراگ سفر کرد. مصطفی بارزانی (۱۹۰۳ - ۱۹۷۹) برای میهن. در ۱۹ سپتامبر ۱۹۵۸، با مصطفی بارزانی به فرودگاه قاهره رسیدند و در کاخ قبه مورد استقبال جمال عبدالناصر (۱۹۱۸ - ۱۹۷۰) قرار گرفتند. در ۶ نوامبر ۱۹۵۸، به همراه رئیس جمهور مصطفی بارزانی وارد فرودگاه المصنع در بغداد شد و مورد استقبال جمعیت کرد و عرب قرار گرفت. در سال‌های ۱۹۵۹-۱۹۶۱، او صاحب امتیاز و سردبیر روزنامه کردی و عربی «خبات»، ارگان حزب متحد دموکرات کردستان بود که اولین شماره آن در ۴ آوریل ۱۹۵۹ و پس از آن شماره ۴۶۲ که در ۲۸ مارس ۱۹۵۱ منتشر شد، به مدیریت عبدالکریم قاسم (۱۹۱۴-۱۹۶۳) منتشر شد.

در سال ۱۹۵۹، توسط نمایندگان کنگره چهارم حزب دموکرات کردستان - عراق به عنوان عضو کمیته مرکزی این حزب انتخاب شد. در سال ۱۹۵۹، در اولین جلسه کمیته مرکزی به عنوان دبیر منصوب شد. در سال ۱۹۶۰، توسط نمایندگان کنگره پنجم حزب دموکرات کردستان در بغداد به عنوان عضو کمیته مرکزی این حزب انتخاب شد. در سال ۱۹۶۰، در اولین جلسه کمیته مرکزی، برای پنجمین بار به عنوان دبیر کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان انتخاب شد. در سال ۱۹۶۱، در آخرین جلسه رهبری حزب دموکرات کردستان در منزل دکتر ... شرکت کرد. مراد عزیز (۱۹۱۸ - ۱۹۸۰) که با هدف آماده شدن برای انقلاب، به آن رأی «نه» داد. در اوایل سپتامبر ۱۹۶۱، مخفیانه با رهبری حزب کمونیست عراق در بغداد ملاقات کرد. او همچنین با هدف جلب حمایت برای انقلاب علیه دولت عبدالکریم قاسم ملاقات کرد، اما در رسیدن به آرمان‌هایش موفق نشد. از ۱۸ تا ۲۳ ژانویه ۱۹۶۱، در جلسه کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان در روستای عودلان در مرز استان سلیمانیه با هدف ادامه انقلاب سپتامبر شرکت کرد و رأی «بله» داد. در ۸ فوریه ۱۹۶۳، پیام تبریکی به کودتاچیان حزب بعث سوسیالیست عرب فرستاد و ترور اعضا و رهبران حزب کمونیست عراق را که از همفکران مارکسیست-لنینیست او بودند، نادیده گرفت. در فوریه ۱۹۶۳، او دستور رئیس جمهور را نادیده گرفت. مصطفی بارزانی او دستور داد آن دسته از اعضای حزب کمونیست عراق که به دست حزب بعث سوسیالیست عرب، امید خود را برای سرزمین‌های آزاد شده پس از انقلاب سپتامبر از دست داده بودند، مسلح، کشته و دستگیر شوند. در سال ۱۹۶۳، او نماینده کویه (اولین کنگره خلق) شد. در سال ۱۹۶۴، او توسط ... انتخاب شد. محمد عزیز (۱۹۲۴ - ۲۰۱۷) به دبیر حزب کمونیست عراق توصیه شد که با رئیس جمهور مبارزه نکند مصطفی بارزانی او ابتکار عمل را به دست نگرفت، اما بر راه حل های نظامی و حل همه مشکلات با پشتوانه زور تأکید داشت.

در سال ۱۹۶۴، با همکاری و حمایت مقامات ایرانی، او ریاست جلسه بزرگ ماوت علیه رئیس جمهور را بر عهده داشت. مصطفی بارزانی در سال ۱۹۶۴، به دلیل بی‌نظمی و بی‌انضباطی، توسط تمام نمایندگان کنگره ششم حزب دموکرات کردستان از صفوف حزب دموکرات کردستان اخراج شد. در سال ۱۹۶۴، پس از شکست در برابر نیروهای رئیس حزب دموکرات کردستان، به شاه‌نشین ایران امید بست و در شهر تهران ساکن شد. در سال ۱۹۶۶، شاه‌نشین ایران را ترک کرد و به بغداد رفت و در آنجا به دولت عراق امید بست و با سلاح در برابر انقلاب سپتامبر ایستاد. در ۲۸ اوت ۱۹۶۶، در اولین جلسه مخالفان رئیس جمهور در روستای تیمار در مرز استان دیاله شرکت کرد. مصطفی بارزانی و حزب دموکرات کردستان. در ۲۲ مارس ۱۹۶۷، او یک کنگره غیرقانونی در روستای تیمار تحت نام حزب دموکرات کردستان ترتیب داد، جایی که او به عضویت کمیته مرکزی درآمد و بعداً خود را به عنوان دبیر کمیته مرکزی در گروه خود انتخاب کرد. در ۲۸ مارس ۱۹۷۰، احمد حسن بکر، رئیس جمهور عراق، حمایت کامل خود را از این گروه (ابراهیم احمد ـ جلال طالبانی) و دستور مسلح کردن هوادارانش را صادر کرد. در ۱۵ نوامبر ۱۹۷۰، به همراه وکیل عمر مصطفی محمد امین (۱۹۲۳ - ۱۹۹۲)، معروف به عمر دیبا و علی عبدالله رضا (۱۹۳۷ - ۱۹۷۸) معروف به علی عسکری دیدار با ژنرال در روستای دیلمان در مرز استان اربیل با هدف برقراری صلح مصطفی بارزانی منجر به نابودی گروه (ابراهیم احمد) شده است جلال طالبانی) موافقت کرد و بدون قید و شرط به صفوف حزب دموکرات کردستان پیوست.

در ۲۷ ژانویه ۱۹۷۰، او در آخرین جلسه گروهش که با هدف انحلال خود و پیوستن به صفوف حزب دموکرات کردستان برگزار شد، شرکت کرد. در ۱۰ فوریه ۱۹۷۱، او گروهش را منحل کرد و از ریاست آن استعفا داد. مصطفی بارزانی او با دولت عراق صلح کرد و در منطقه بالک در استان اربیل ساکن شد. در سال ۱۹۷۵، به منظور آشتی و همکاری با ادریس بارزانی (۱۹۴۴ - ۱۹۸۷) دیدار کرد. در سال ۱۹۷۵، از بریتانیا بازدید کرد. در ۳۱ نوامبر ۱۹۹۲، به عنوان عضو هیئت مشورتی کنگره ملی وحدت عراق در پیرمام منصوب شد. در سال ۲۰۰۰، در کنفرانس زبان کردی در پاریس شرکت کرد.

آثار او:

۱ - خاطره و امید (۱۹۳۲).

2 - Kiwêrewarî (Korewarî) (چاپ اول 1959)، (چاپ فراری 1361 ه.ق).

3 - ژل جانی - (چاپ اول 1352)، (چاپ دوم 1366)، ترجمه فارسی محمد قاضی و احمد قاضی، در سال 1358 با عنوان ژل جانی در تهران منتشر شده است.

۴ - هرزکاری - قسمت اول ۲۰۰۶.

۵- کلمه «کار» عمر دیبا ۱۹۹۶ میلادی.

۶ - پیام وفاداری - بدون سال.

۷ - الاکراد و العرب (چاپ اول ۱۹۳۷) - ۱۹۸۷ لندن).

۸ - دیرک و گل رز.

منبع:

۱ - آرشیو کمیته دایره المعارف حزب دموکرات کردستان.

2 - آرام کریم، مام سلال را می شناسم، قسمت اول، (Bê jih 2000)، صفحات 1، 9، 11، 12، 20، 22، 26.

۳ - کنگره ملی عراق با موفقیت به پایان رسید، روزنامه خِبات، ارگان حزب دموکرات کردستان، شماره ۶۴۵، هولیر، چهارشنبه ۴ نوامبر ۱۹۹۲، صفحه ۱.

4 - ابراهیم احمد، جانی گل، ترجمه محمد قاضی و احمد قاضی، (تهران - مؤسسه انتشارات آگاه 1358ق)، صفحات 1، 9، 10، 199.

5 - Harfi Murîs Wecun Baluch, la asdiqa suy al cebal, tercume rac al mihemed, al tabaa al salase, (Qamişlî ـ Dar Niqaş 2020)، صفحات 199، 201، 202، 204، 207، 211، 212.

۶ - غیرت مراجع و صفحات، فکسترات الصفحات!، شفای ایمان، زبان ایمان در میهن کردستان، الداد ۲، السنه الاوله، اربیل، السبت، ۷ تشرین الثانی ۱۹۹۲، صفحه ۵۶.

7 - آرام اسماعیل کردستان، دایره المعارف گووند، (جامعه فرهنگ لغت سوران - احمد خانی 1397) صفحه 50.

۸ - الرئیس البارزانی، یا سید جلال الطالبانی، و مرحوم ابراهیم احمد، روزنامه خبات، زبان حزب دموکرات کردستان، شماره ۹۸۱، سال ۵۳، اربیل، جمعه، ۱۴ آوریل ۲۰۰۰، صفحه ۲.

۹ - مکتب سیاسی حزب یازی به یاد مرحوم ابراهیم احمد، مجله خِبات، با موضوع حزب دموکرات کردستان، شماره ۹۷۱، ش ۵۳، اربیل، جمعه، ۱۴ آوریل ۲۰۰۰، صفحه ۲.