زندگینامه

علی عبدالله علی، معروف به (علی کورش و علی هژار)، در سال ۱۹۴۲ در شهر اربیل متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در آن شهر گذراند. در سال ۱۹۵۷ در موسسه معلمان ابتدایی اربیل پذیرفته شد. در سال ۱۹۶۲ از موسسه معلمان اربیل فارغ التحصیل شد. در سال ۱۹۶۲ به عضویت هیئت موسس اتحادیه معلمان کردستان درآمد. در سال ۱۹۶۲ نماینده اولین کنگره اتحادیه معلمان کردستان بود. در سال ۱۹۶۲ رئیس شعبه اربیل اتحادیه معلمان کردستان شد. در سال ۱۹۶۲ سردبیر روزنامه "دنگ ماموستا" شد. در سال ۱۹۶۲ سردبیر مجله "رژنه" شد.

در سال ۱۹۷۵، پس از شکست انقلاب سپتامبر، قبلاً در پادشاهی ایران خدمت کرده است. او در سال ۱۹۷۹ مدرک لیسانس حقوق را از دانشگاه مستنصریه بغداد دریافت کرد. او در ۲۴ نوامبر ۱۹۸۳ در زندان کرکوک اعدام شد و جسدش توسط مقامات دولت عراق در مکانی نامعلوم دفن شد. او به زبان‌های کردی، عربی و انگلیسی صحبت می‌کرد.

برگه کار

او در سال ۱۹۵۷ به صفوف اتحادیه دانشجویان کردستان پیوست. در سال ۱۹۵۸، نماینده اتحادیه دانشجویان کردستان در شهر اربیل بود و از رئیس جمهور استقبال کرد. مصطفی بارزانی (۱۹۰۳ - ۱۹۷۹). در سال ۱۹۶۲، به صفوف نیروهای پیشمرگه پیوست. در سال ۱۹۶۳، به عضویت کمیته منطقه‌ای اربیل وابسته به کمیته شاخه دوم حزب دموکرات کردستان درآمد. در سال ۱۹۶۴، به عنوان نماینده کمیته شاخه دوم، اما با دیدگاه‌های جناح مدرسه سیاسی علیه رئیس جمهور، در جلسه ماوت شرکت کرد. مصطفی بارزانی در سال ۱۹۶۴، نماینده کنگره ششم حزب دموکرات کردستان بود. در سال ۱۹۶۴، او عضوی از هیئت مذاکره کننده دوازده نفره کنگره ششم حزب دموکرات کردستان بود که با موافقت رئیس جمهور ... مصطفی بارزانی هیئت اعزامی از طرف مدرسه سیاسی با هدف شرکت در کنگره ششم عازم شد، اما به دلیل اصرار شاخه مدرسه سیاسی برای عدم شرکت، این هیئت در مأموریت خود موفق نشد.

در دسامبر ۱۹۶۵، یکی از اعضای کمیته جمع‌آوری مالیات از ثروتمندان شهر اربیل برای نیروهای پیشمرگه انقلاب سپتامبر او در مرز اربیل بود و در این کار موفق بود. در 10 فوریه 1965، به عنوان رئیس کمیته منطقه ای اربیل، به اسماعیل عزیز مصطفی معروف به شیخ عزیز ملا عزیز، رئیس کمیته شاخه دوم، در موفقیت اعتصاب بازار شهر اربیل با هدف فشار بر دولت عراق که از اجرای توافق ژوئن 1966 طفره می رفت، کمک کرد و این اعتصاب با موفقیت به پایان رسید.

در سال ۱۹۶۵، او رئیس کمیته منطقه‌ای بالک وابسته به کمیته شاخه دوم حزب دموکرات کردستان شد. در فوریه ۱۹۶۶، او نماینده کنگره دوم اتحادیه معلمان کردستان بود. در اواسط سال ۱۹۶۶، او توسط کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان به عنوان عضو کمیته مقدماتی کنگره هفتم منصوب شد. در سال ۱۹۶۶، او نماینده کنگره هشتم حزب دموکرات کردستان شد. در سال ۱۹۶۷، او رئیس کمیته منطقه‌ای کشاورزان دشت هولیر وابسته به کمیته شاخه دوم شد. در سال ۱۹۶۸، هیئت تحریریه مجله "سفین" به ارگان کمیته شاخه دوم حزب دموکرات کردستان تبدیل شد. در سال ۱۹۶۸، او در نبرد بستانه و کانی بیزره در مرز استان هولیر شرکت کرد. در دهه ۱۹۷۰، در دوران سلطنت فارس حامد باوه (۱۹۳۳ - ۱۹۹۵)، که ... فارس باوه معروف به «دبیر کمیته شاخه دوم» شد. در سال ۱۹۷۰، او به عضویت شاخه اربیل اتحادیه نویسندگان کرد درآمد. در سال ۱۹۷۰، او توسط نمایندگان کنگره به عنوان عضو علی‌البدل کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان (کنگره هشتم) انتخاب شد. در پایان سال ۱۹۷۰، او برای اولین بار به عنوان عضو کمیته شاخه دوم به مدت دوازده ماه، در دوره ریاست فارس حامد باوه، به عنوان دبیر کمیته شاخه دوم و مسئول بخش کارگران و کشاورزان منصوب شد. در آغاز سال ۱۹۷۳، او برای دومین بار به عنوان دبیر کمیته شاخه دوم، در دوره ریاست محمد قادر احمد (۱۹۳۴ - ۲۰۱۹)، معروف به محمد ملا قادر، منصوب شد. در سال ۱۹۷۳، او دبیر کمیته شاخه سوم حزب دموکرات کردستان شد. در اول فوریه ۱۹۷۴ نماینده کنگره اتحادیه معلمان کردستان در شهر سلیمانیه بود.

در سال ۱۹۷۴، او معلم برنامه و آیین‌نامه داخلی حزب دموکرات کردستان و کنگره‌های آن در کلاس ششم مدرسه آموزش کادر حزب دموکرات کردستان در روستای زینوی شیخی در استان اربیل شد. در سال ۱۹۷۴، او رئیس مدرسه تشکیلات حزب دموکرات کردستان شد. در سال ۱۹۸۳، او به دلیل ارتباطش با حزب سوسیالیست کردستان، توسط سرویس اطلاعاتی رژیم صدام حسین (۱۹۳۷ - ۲۰۰۶)، معروف به صدام تکریتی، دستگیر شد و پس از دستگیری تحت شکنجه‌های شدید قرار گرفت. او در ۲۴ نوامبر ۱۹۸۳ در زندان کرکوک اعدام شد و جسدش توسط مقامات دولت عراق در مکانی نامعلوم دفن شد. در روز شنبه ۹ آوریل ۱۹۹۴، کمیته شاخه دوم اربیل حزب دموکرات کردستان - متحد، مراسم سوگواری برای او برگزار کرد.

منبع:

۱ - آرشیو کمیته دایره المعارف حزب دموکرات کردستان.

2 - شیوان محمد امین طه خوشناو، هورل بین سالهای 1963 – 1970: بررسی تاریخی اوضاع سیاسی، (هولیر – انتشارات دانشگاه صلاح الدین – 2016)، صص 157، 171، 186، 202، 256.

3 - اسماعیل تنیا، حزب سوسیالیست کردستان: ظهور.. سقوط.. تقسیم، (Hewlêr – شرق چاپ – 2019)، ص 23 - 24، 27 - 28، 30، 34، 41، 45، 77، 79 - 80، 83 - 84 - 86، 31.

۴ - حبیب محمد کریم، تاریخ حزب دموکرات کردستان – عراق (در مراحل اصلی) ۱۹۴۶ – ۱۹۹۳، (دهوک – انتشارات خِبات – ۱۹۹۸)، ص. ۹۱.

۵ - خورشید شعر، کار و خون: خاطرات سال‌ها کار پیشمرگه، (انتشارات هولیر - حاجی هاشم - ۲۰۱۵)، صفحه ۲۰۸.

6 - احمد شریف لک، شرح وقایع تاریخی، جلد دوم، (انتشارات هوالر – شرق – 1398)، ص. 212.

۷ - تاریخچه‌ی فعالیت‌های کادرهای حزب، از کوهستان تا شهر، (هولیر – مرکز تحقیقات و مطالعات دانشگاهی حزب – انتشارات روژهلات – ۲۰۱۹)، صفحه ۵۴.

۸ - زوزان صالح الیوسفی، خاطراتی از حافظه من، (ترکیه - انتشارات کالکان - ۲۰۱۸)، صفحات ۴۹۴ - ۴۹۵، ۵۷۶.

۹ - سعید ناکام، خاطرات سعید ناکام، (هولیر – انتشارات آراس – وزارت آموزش و پرورش – ۲۰۰۳)، ص ۲۳۵.

10 - سلام عبدالکریم، زندگی سیاسی در جنوب کردستان 1975 – 1991، (Salaymaniyah – Çwarçira Press – 2011)، ص 43، 112.

۱۱ - علی سنکاری، حقیقت سفر انقلاب ۱۱ سپتامبر ۱۹۶۱، (دهوک - انتشارات خانی - ۲۰۱۳)، ص ۲۹۲.

۱۲ - تصمیم شورای رهبری انقلاب شماره ۲۱۷، خبرگزاری عراق، وزارت دادگستری، شماره ۲۶۴۱، سال بیستم، بغداد، دوشنبه ۱۵ اسفند ۱۳۵۷، ص ۵.

۱۳ - شاخه دوم، شاخه دوم در نیم قرن مبارزه، (هیولِر – انتشارات آراس – ۲۰۱۰)، ص ۴۰.

۱۴ - محمد علی اسماعیل، خاطرات من: هفتاد سال عمر و بیش از نیم قرن کار، (ناشناس - ۲۰۱۹)، ص ۸۴.

۱۵ - محمد ملا قادر، ماجراهای جاودانه ها، (Hewlêr – Hacî Hashim Press – 1393)، ص 26-28، 203.

۱۶ - مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادیبخش کرد، جلد سوم، (هولیر - انتشارات وزارت آموزش و پرورش - ۲۰۰۲)، ص. ۲۵۳.

17 - ملا فاروق شیوانی، همه کردها، جلد اول، (انتشارات Hewler – Roşenbîrî – 1997)، ص. 117.