افسر و سیاستمدار، میرحاج احمد طاهر، معروف به (میرحاج آکریی)، در سال ۱۹۳۹ به عضویت انجمن تاریک‌تر درآمد و در ۷ مه ۱۹۳۹ با صفوف حزب جوانان کرد تماس گرفت. در سال ۱۹۴۴، او یکی از شرکت‌کنندگان در انقلاب دوم بارزان (۱۹۴۳-۱۹۴۵) بود. در سال ۱۸۴۶، او عضو هیئت مؤسس و کمیته کاری کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان (که کنگره را تأسیس کرد) بود. در سال ۱۹۴۸، او به عنوان عضو رهبری جنوب شرقی کردستان (کنفرانس باکو) منصوب شد. در سال ۱۹۵۳، در سومین کنگره، او به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان - عراق انتخاب شد.

زندگینامه

میرحاج احمد طاهر در سال ۱۹۱۱ در شهر عکا، در استان موصل، متولد شد. او تحصیلات ابتدایی خود را در سال ۱۹۲۳ به پایان رساند. در سال ۱۹۲۳ برای تحصیل در مقطع راهنمایی به بغداد رفت. در سال ۱۹۲۹، تحصیلات مقدماتی خود را در بغداد به پایان رساند. در سال ۱۹۲۹، او می‌خواست وارد دانشکده نظامی بغداد شود، اما به دلیل کرد بودنش پذیرفته نشد. او در سال ۱۹۳۱ از دانشکده معلمان بغداد فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۳۱، به عنوان معلم مدرسه ابتدایی در بغداد منصوب شد. در سال ۱۹۳۵، به عنوان دانشجو در دانشکده نظامی بغداد پذیرفته شد. در ۱۵ سپتامبر ۱۹۳۶، در کلاس پانزدهم دانشکده نظامی بغداد، با رتبه افسر دوم فارغ‌التحصیل شد. او در ۴ ژوئیه ۱۹۳۷ با رتبه افسر دوم توپخانه و لیسانس علوم نظامی از دانشکده نظامی فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۳۹، افسر اول شد. در سال ۱۹۴۳ به درجه نقیب (رئیس) در ارتش عراق ارتقا یافت. در طول خدمت سربازی، در توپخانه و هوانوردی خدمت کرد. او به زبان‌های کردی، عربی، ترکی، انگلیسی، روسی و فارسی مسلط بود.

برگه کار

در سال ۱۹۳۹ به عضویت انجمن تیره‌پوشان درآمد و در ۷ مه ۱۹۳۹ به صفوف حزب جوانان کرد پیوست. در ۱۶ اوت ۱۹۴۶ با همراهی مصطفی مصطفی، معروف به مصطفی مصطفی خوشناو (۱۹۱۲ - ۱۹۴۷) در جلسه تأسیس انجمن حیات کرد (J.K) در باغ سیسه شهر مهاباد در کردستان شرقی حضور داشت. در اوت ۱۹۴۳، به همراه مصطفی مصطفی مصطفی (۱۹۱۲ - ۱۹۴۷)، معروف به مصطفی خوشناو او عضو هیئت نمایندگی حزب نیروی هوایی کردستان است و برای ملاقات با مقامات اتحاد جماهیر شوروی و شخصیت‌های کرد از کردستان شرقی بازدید کرده است. در ژوئن ۱۹۴۴، او با هدف تماس با مقامات اتحاد جماهیر شوروی و انقلابیون کرد در کردستان شرقی از شهر ارومیه بازدید کرد. در ژانویه ۱۹۴۴، به همراه مصطفی خوشناو در شهر ارومیه، او با نماینده ویژه استالین در امور ایران و کردها، نقیب ویلچفسکی، با هدف هماهنگی و حمایت از آرمان کردها ملاقات کرد و در شهر تبریز، با ژنرال لوبوف، رئیس ستاد جنگ شوروی، و ژنرال اتکسیوف، با همین هدف ملاقات کرد. در ۲۵ ژانویه ۱۹۴۴، افسر رابط مقامات عراقی با انقلابیون انقلاب دوم بارزان (۱۹۴۳-۱۹۴۵) در جبهه عکا در استان موصل ملاقات کرد و سعی کرد حمایت همه رهبران کرد را جلب کند. مصطفی بارزانی تا به خواسته او برای احقاق حقوق کردها عمل کند.

در سال ۱۹۴۴، با همکاری مصطفی خوشناو و عزیز شمزینی، نماینده حزب کردی هیوا، با ... ملاقات کردند. مصطفی بارزانی و در مورد هماهنگی و همکاری بین دو طرف. در سال ۱۹۴۴، او توسط ارتش عراق در ایست بازرسی عماره به اتهام همکاری با انقلاب دوم بارزان دستگیر شد. در ۲۸ آوریل ۱۹۴۵، او در جاده محمد امین آقا اکری از بغداد اخراج شد و در ۲۹ آوریل ۱۹۴۵، از شهر موصل به شهر اکری گریخت و سپس وارد منطقه بارزان، مرکز انقلاب دوم بارزان، شد. در ۱ مه ۱۹۴۵، او به مناطق آزاد شده انقلاب دوم بارزان رسید و با صفوف انقلاب دوم بارزان تماس گرفت. در سال ۱۹۴۵، او یکی از بنیانگذاران کمیته آزادی در طول انقلاب دوم بارزان بود. در ۱۹ اوت ۱۹۴۵، به دلیل شرکت او در انقلاب دوم بارزان (۱۹۴۳ - ۱۹۴۵)، دستور توقیف تمام دارایی‌های منتقل شده و منتقل نشده او توسط دادگاه جنایی عراق صادر شد. در ۱۱ نوامبر ۱۹۴۵، پس از شکست انقلاب دوم بارزان، به کردستان شرقی مهاجرت کرد. در ۲۱ مارس ۱۹۴۶، در شهر مهاباد، توسط ژنرال ... ترور شد. مصطفی بارزانی و جلساتی با پیشوا قاضی محمد، رئیس جمهوری کردستان، در مورد تشکیل نیروی بارزان برگزار کرد. در سال ۱۹۴۶، او فرمانده گردان سوم نیروی بارزان در جبهه سقز در مرز جمهوری دموکراتیک کردستان (کردستان شرقی) شد. در سال ۱۹۴۶، با رئیس جمهور مصطفی بارزانی با دیپلمات آمریکایی آرچی روزولت در شهر مهاباد ملاقات کرد.

در سال ۱۹۴۶، جلسه ویژه‌ای برای وکیل رشید اسماعیل عزیز (۱۹۶۰ - ۲۰۰۱)، معروف به ...، برگزار شد. رشید باکالان او با قاضی محمد، رئیس جمهور جمهوری دموکراتیک کردستان، هماهنگی‌هایی انجام داد و خودش نیز برای این ملاقات آماده شد. در سال ۱۹۴۶، او از اعضای بنیانگذار حزب دموکرات کردستان بود. در سال ۱۹۴۶، در نبرد مامشای علیه ارتش ایران شرکت کرد. در سال ۱۹۴۶، توسط نمایندگان اولین کنگره (کنگره مؤسسان) در بغداد به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان انتخاب شد. در سال ۱۹۴۶، او با درجه عاقد به عنوان فرمانده گردان سوم نیروی بارزانی در ارتش جمهوری دموکراتیک کردستان منصوب شد. در سال ۱۹۴۶، او مسئول دریافت تدارکات، سلاح و مواد منفجره از جمهوری ملی آذربایجان برای نیروی بارزان در تقی آوا در مرز بین دو جمهوری بود. در پایان سال ۱۹۴۶، در جریان شکست جمهوری دموکراتیک کردستان، به دستور ژنرال ... مصطفی بارزانی این قلعه با هدف تسهیل عقب‌نشینی نیروهای بارزان و نیروهای حامی جمهوری ملی آذربایجان در جبهه سقز به سمت شهر مهاباد تصرف شد. در ۲۱ ژانویه ۱۹۴۶، یکی از اعضای هیئت مذاکره‌کننده جنوب کردستان به رهبری ژنرال مصطفی بارزانی (۱۹۰۳ - ۱۹۷۹) برای شهر تهران، پایتخت ایران، با مقامات ایرانی، آمریکایی و بریتانیایی با هدف بازگرداندن کردهای جنوبی به سرزمین‌هایشان. در سال ۱۹۴۶، پس از شکست جمهوری دموکراتیک کردستان، او از پیشوا قاضی محمد بازدید کرد و سعی کرد او را متقاعد کند که تسلیم نشود.

در سال ۱۹۴۶، پس از شکست جمهوری دموکراتیک کردستان در شهر ناخده، او عضو هیئت مذاکره کننده کرد با گروهبان خفری، نماینده ارتش ایران، بود. در ۸ آوریل ۱۹۴۷، او به همراه نیروهای پیشمرگه به ​​گدار رسید و تصمیم گرفت به ژنرال ... بپیوندد. مصطفی بارزانی برای دفاع از خود و عدم تسلیم شدن به مقامات عراقی. در 28 مه 1947، تحت نظارت رئیس جمهور مصطفی بارزانی در جلسه گسترده حزب کارگران کردستان در روستای کردستان در کردستان شرقی با هدف سازماندهی نیروهای پیشمرگه و برنامه‌ریزی برای پیشروی به سمت اتحاد جماهیر شوروی شرکت کرد. در سال ۱۹۴۸، او به عنوان عضو رهبری کردستان جنوب شرقی (کنفرانس باکو) منصوب شد. در سال ۱۹۵۳، بدون حضور خود، توسط نمایندگان کنگره سوم به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان-عراق انتخاب شد. در دهه پنجاه قرن گذشته، او به مدت سه سال در موسسه سیاسی حزب کمونیست ازبکستان تحصیل کرد و مدرک لیسانس علوم سیاسی گرفت. در ۱۷ سپتامبر ۱۹۵۸، با هواپیما وارد فرودگاه پراگ شد. در ۱۹ سپتامبر ۱۹۵۸، به همراه رئیس جمهور مصطفی بارزانی به فرودگاه قاهره رسید و در قبه الصخره مورد استقبال جمال عبدالناصر (۱۹۱۸ - ۱۹۷۰) قرار گرفت. در پایان سپتامبر ۱۹۵۸، به همراه رئیس جمهور مصطفی بارزانی تاج گلی بر مزار سربازان مفقود شده مصر در قاهره نهاد.

در سال ۱۹۵۸ با ژنرال مصطفی بارزانی حکم اعدام علیه او توسط شورای حاکمیت عراق پس از بازگشتش به بغداد لغو شد. در ۷ اکتبر ۱۹۵۸، روزنامه عربی زبان (الحریه) در بغداد خبر بازگشت او از اتحاد جماهیر شوروی را منتشر کرد. در طول سال ۱۹۵۸، او روابط خود را با افسران کرد بیشتری در ارتش عراق و با رئیس جمهور تقویت کرد. مصطفی بارزانی آنها را معرفی می‌کند. در سال ۱۹۵۹، او به همراه اسد خوشوی، توسط رئیس جمهور منصوب شد. مصطفی بارزانی به او مأموریت داده شد تا با همسران دوستان بارزانی صحبت کند و درباره زندگی در کردستان جنوبی تا زمان بازگشت داوطلبانه آنها گفتگو کند. در ۱۸ آوریل ۱۹۵۸، او با دو قایق و دوستان بارزانی به شهر اربیل رسید و مورد استقبال شیخ احمد بارزان (۱۸۹۷ - ۱۹۶۹) و مردم شهر قرار گرفت و به همین مناسبت سخنرانی‌ای برای مردم خواند. در ۲۳ مارس ۱۹۵۹، با حکم جمهوری و توسط شورای حاکمیت عراق به درجه سرگردی در ارتش عراق ارتقا یافت.

روز شنبه، 28 فروردین 59، در بندر بصره در جنوب عراق، از کشتی‌های حامل یاران استقبال شد. مصطفی بارزانی او از اتحاد جماهیر شوروی بازگشت و مقاله‌ای به آنها ارائه داد. در ۸ فوریه ۱۹۶۳، پس از کودتای حزب سوسیالیست بعث عرب علیه حاکم، فارق روکین عبدالکریم قاسم (۱۹۱۴-۱۹۶۳)، از ارتش عراق بازنشسته شد. در سال ۱۹۷۷، احمد حسن بکر (۱۹۱۴-۱۹۸۲) به او پیشنهاد وزارت داد، اما او آن را نپذیرفت. در سال ۱۹۷۹، مخفیانه برای رئیس جمهور پیام تسلیت فرستاد. مصطفی بارزانی (۱۹۰۳ - ۱۹۷۹). او در ۱۳ نوامبر ۱۹۸۸ در بغداد درگذشت و در گورستان پیربان در شهر عکا، در استان دهوک، به خاک سپرده شد.

منبع:

۱ - آرشیو کمیته دایره المعارف حزب دموکرات کردستان.