در سال ۱۹۷۰، او به درجه گروهبانی در گارد مرزی زاخو رسید. در سال ۱۹۷۴، به فرماندهی گردان اول (۱) زاخو منصوب شد. در همان سال، او در نبردهای چای سپی، کوکسا نریا و گرویا عمر آکسا در شهرستان دیانا در استان اربیل شرکت کرد.
در سال ۱۹۷۵، پس از شکست انقلاب سپتامبر، او به کردستان شمالی رفت و به طور غیرقانونی در روستاهای فرشین، ملیس، بیتالشباب، اولودره و بعداً در شهرهای وان و باتمان اقامت گزید. در ژانویه ۱۹۷۹، به همراه خانوادهاش به کردستان شرقی عبور کرد. ابتدا در اردوگاه زیوه زندگی میکرد و سپس در مارس ۱۹۸۰ به شهر نکسدا رفت و با نیروهای عبدالرحیم جاسم و علی خلیل خوشوی همکاری کرد. در سال ۱۹۸۲، به همراه ادریس بارزانی، شیخ محمد خالد و ملازم یونس به کردستان جنوبی و منطقه مرگسور استان اربیل بازگشت و تقریباً ۶ ماه را در منطقه کتین گذراند. در سال ۱۹۹۱، در جریان قیام و شورش در کردستان جنوبی، او با نیرویی از جنگجویان پیشمرگه به حاجی عمران در زاخو بازگشت. در همان سال، او فرمانده نیروهای حمرین در زاخو شد. در سال ۱۹۹۷، وظیفه هماهنگی روابط بین حزب دموکرات کردستان و ترکیه در گذرگاه مرزی سیلوپی به او محول شد.
عمر علی هالو، علاوه بر اینکه پدرش در انقلاب سپتامبر شهید شد، مادر و برادرش به نام لزگین نیز در سال ۱۹۶۴ بر اثر پرتاب نارنجک به خانهشان به شهادت رسیدند. هشت نفر از پسرعموهای او نیز در سالهای ۱۹۶۴ و ۱۹۶۵ به شهادت رسیدند. در سال ۲۰۱۰، در سیزدهمین کنگره حزب دموکرات کردستان، رئیس جمهور مسعود بارزانی او مدال بارزانی را دریافت کرده است.
منبع:
۱. آرشیو کمیته دایره المعارف حزب دموکرات کردستان.
