عبدالرحمن رسول حاجی خلیل، معروف به (ابو سیوان)، در سال ۱۹۴۵ در شهر زاخو، در استان دهوک، متولد شد. در اوایل دهه ۱۹۷۰، او در صفوف حزب دموکرات کردستان قرار گرفت و در سال ۱۹۷۲، زمانی که نیروی سنجار تأسیس شد، در این نیرو تحت فرماندهی ملا حسین مارانی مشغول به کار شد. در سال ۱۹۷۵، پس از شکست انقلاب سپتامبر، او به روستای بنکه رفت و به همراه گروهی دیگر از پیشمرگه‌ها تصمیم گرفت که بین رفتن به ایران یا ماندن، یکی را انتخاب کند. به همین دلیل، عبدالرحمن رسول حاجی خلیل در روستای بنکه، در مرز استان دهوک، باقی ماند.

در سال ۱۹۸۲، پس از تأسیس سازمان نظامی رنجبران توسط شورای بخش دهوک، عبدالرحمن رسول حاجی خلیل به آن سازمان منتقل شد و علی قدو به عنوان معاون او منصوب شد. او فرمانده دسته شهید دلوان شد که به یک دسته متحرک در منطقه تبدیل شد و خسارات زیادی به دشمن وارد کرد.

در 30 نوامبر 1983، عبدالرحمن رسول حاجی خلیل به همراه 13 سرباز پیشمرگ دیگر که در حال انجام مأموریت نظامی در شهر دهوک بودند، توسط رژیم بعث دستگیر و پس از شش ماه بازداشت، به حبس ابد محکوم و به زندان ابوغریب فرستاده شدند. با این حال، پس از پنج (5) سال زندان و پس از عملیات گسترده انفال و حملات شیمیایی به منطقه بهدینان، در 14 سپتامبر 1988 آزاد شدند. پس از آزادی از زندان، به همراه محمد علی اخمیر، یوسف محمد اخمیر و ستار خالد تا 7 ماه سرباز پیشمرگ شدند. در سال 1991، او نقش برجسته‌ای در آزادسازی شهر عکا ایفا کرد و بعداً رئیس کمیته امنیتی زاخو و عضو جبهه کردستان شد.

در سال ۱۹۹۲، او فرمانده نیروهای مقاومت شد و بعداً سمت معاون شورای نظامی را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۹۷، او فرمانده نیروهای پارتیزانی در زاخو و سمل در مرز استان دهوک شد. عبدالرحمن رسول حاجی خلیل در طول زندگی پیشمرگه خود ۶ بار زخمی شد و اکنون خردسال است و پای راستش قطع شده است. در سیزدهمین کنگره حزب دموکرات کردستان در سال ۲۰۱۰، رئیس جمهور مسعود بارزانی او مدال بارزانی را دریافت کرده است. او دارای درجه ستوانی است و عضو کمیسیون عالی زندانیان سیاسی کردستان است.

منبع:

۱. آرشیو کمیته دایره المعارف حزب دموکرات کردستان.