او در اوایل نوجوانی به حزب کمونیست فرانسه پیوست. در سال ۱۹۶۴، در سن ۲۵ سالگی، به کوبا رفت و با فیدل کاسترو آشنا شد. در سال ۱۹۶۶ به دلیل تلاش برای برکناری دبیر حزب کمونیست فرانسه، از حزب اخراج شد. در سال ۱۹۶۸، به عضویت صلیب سرخ جهانی درآمد و در جریان جنگ داخلی نیجریه، به همراه صلیب سرخ به بیافرا سفر کرد.
در سال ۱۹۷۱، پس از کسب تجربه در صلیب سرخ جهانی، سازمان پزشکان بدون مرز را تأسیس کرد و در مناطق محاصره شده توسط دولتها در طول جنگهای داخلی، به مجروحان جنگی و بیماران کمکرسانی میکرد. بعدها، به دلیل اختلاف نظرها و دیدگاهها با رئیس پزشکان بدون مرز، از این سازمان جدا شد.
در سال ۱۹۸۰، او سازمان دیگری را با همین هدف، یعنی پزشکان جهان، تأسیس کرد. در سال ۱۹۸۰، در جریان جنگ داخلی لبنان، زمانی که اردوگاه پناهندگان در شرق بیروت تحت محاصره بود، او از نزدیک با شیعیان و امام موسی صدر همکاری کرد. در سال ۱۹۸۳، او به همراه گروهی به منطقه آلانه، بین مرز روژهلات و جنوب کردستان، رسید و مدتی در بیمارستان حزب دموکرات کردستان ایران به درمان مجروحان و بیماران این منطقه پرداخت. در سال ۱۹۸۶، زمانی که جنگها و درگیریها در جنوب کردستان، بیافرا، اتیوپی و سودان در جریان بود، دکتر برنارد کوشنر به درخواست مردم به این مناطق رفت. در سومالی، او کیسههای برنج را به مردم گرسنه رساند و آنها را از مرگ نجات داد. کار او منجر به شناخته شدن او به عنوان یک چهره مشهور جهانی شد.
در سال ۱۹۸۸، در دوران ریاست جمهوری فرانسوا میتران، به حزب سوسیالیست فرانسه پیوست. در سالهای ۱۹۹۲-۱۹۹۳، وزیر بهداشت در دولت سوسیالیست فرانسه بود. در سال ۱۹۹۴، به عنوان نماینده پارلمان اروپا انتخاب شد. در سال ۱۹۹۷، به عنوان نماینده فرانسه در پارلمان اروپا انتخاب شد. در همان سال، پس از اتمام دوره نمایندگی خود در پارلمان اروپا، مجدداً به عنوان وزیر بهداشت انتخاب شد و تا سال ۱۹۹۹ در این سمت باقی ماند.
او از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۱ نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در کوزوو بود. او از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲ دوباره به عنوان وزیر بهداشت فرانسه منصوب شد.
برنارد کوشنر در انتخابات ۲۰۰۷ فرانسه از ماریا سگولن رویال در مقابل نیکولا سارکوزی حمایت کرد که در نهایت سارکوزی در انتخابات شکست خورد. برنارد پس از تشکیل دولت، وزیر امور خارجه فرانسه شد و تا سال ۲۰۱۰ در این سمت باقی ماند.
دکتر برنارد کوزنر دوست نزدیک ملتهای بدون دولت و ملت کرد است و در چندین مرحله تاریخی در مورد مسائلی که مربوط به کردستان بوده، موضعگیری داشته است. به عنوان مثال، قبل از ترور عبدالرحمن قاسملو، برنارد کوزنر جمهوری اسلامی یک حمله تروریستی را برنامهریزی کرده بود. برای انجام این کار، او از خبرچین خود خواسته بود که بیاید و محافظ را با خود ببرد.
همچنین، پس از آغاز عملیات انفال، سازمان پزشکان بدون مرز توانست به مناطق آزاد شده برسد و همانطور که خود رهبر این سازمان گفته بود، به نیروهای پیشمرگه کمک پزشکی ارائه دهد. برنارد کوزنر آنها از دوستان قدیمی کردها و فردریک تیسو بودند و به حامیان و همکاران کردستان تبدیل شدند.
همچنین در سال ۱۹۹۱، پس از کوچ دسته جمعی مردم جنوب کردستان، برنارد کوشنر به همراه دکتر فردریک تیسو، نقش مؤثری در تدوین قطعنامه ۶۸۸ شورای امنیت سازمان ملل متحد برای تعیین منطقه پرواز ممنوع در جنوب کردستان ایفا کردند.
پس از روند آزادسازی عراق، روابط دیپلماتیک بین دولت اقلیم کردستان و دولت فرانسه به مرحله قویتری رسیده است و برنارد کوشنر، که وزیر امور خارجه فرانسه بود، نقش عمدهای در این امر ایفا کرد. در اول ژوئن ۲۰۰۸، دفتر نمایندگی فرانسه رسماً در اربیل، پایتخت اقلیم کردستان، توسط رئیس جمهور افتتاح شد. مسعود بارزانی و نیچروان بارزانی آنها مورد استقبال رئیس دولت اقلیم کردستان قرار گرفتند.
همچنین به دعوت برنارد کوشنر، در اردیبهشت ۱۳۸۹، فیلم شیطنت ایرانی در سینما وزارت امور خارجه فرانسه در پاریس، با حضور ۵۰۰ نفر از مقامات فرهنگی و سیاسی، اصحاب رسانه فرانسوی و مشاوران و رایزنان به نمایش درآمد.
دکتر برنارد کوشنر، دیپلمات و سیاستمدار مشهور در فرانسه و جهان و از حامیان آرمان ملی کردها، در ۱۵ مارس ۲۰۱۳، به پاس خدمات و تلاشهایش برای آزادی و استقلال کردستان، از سوی رئیس جمهور، عنوان «ملیگرای کرد» را دریافت کرد. مسعود بارزانی او مدال بارزانی را دریافت کرده است.
منبع:
۱. آرشیو کمیته دایره المعارف حزب دموکرات کردستان.
