زندگینامه

او در سال ۱۹۲۰ در ناحیه مرگسور استان اربیل متولد شد. پس از مهاجرت به اتحاد جماهیر شوروی، در سال ۱۹۵۲ در موسسه معلمان دانشگاه تاشکند پذیرفته شد. سپس به مدت دو سال در شهر روسوژ در رشته مکانیک تحصیل کرد. در حالی که هنوز در اتحاد جماهیر شوروی بود، با والیا میخائیلوف ازدواج کرد و صاحب پسری به نام حسن سیامند شد. او در دانشگاه بغداد زبان روسی تدریس می‌کرد و در دانشکده نظامی بغداد به افسران عراقی خدمات پزشکی ارائه می‌داد.

برگه کار

در ۲۲ مه ۱۹۴۷ به همراه ژنرال مصطفی بارزانی او به شوروی رفت و در نبرد دره قطور و نبرد پل ماکو شرکت کرد و پس از سختی ها و مشکلات فراوان، در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۷ با عبور از رودخانه ارس در مرز ایران و شوروی، وارد خاک شوروی شد.

پس از ورودشان به اتحاد جماهیر شوروی، در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۷، آنها و تمام دوستانشان به مدت چهل روز در اردوگاهی بسته که با سیم خاردار در شهر نخجوان، جمهوری آذربایجان احاطه شده بود، مستقر شدند و توسط گروهی از سربازان محافظت می‌شدند و از نظر غذا، پوشاک و حمل و نقل مانند اسیران جنگی با آنها رفتار می‌شد. سپس، با تصمیم دولت شوروی، آنها به مناطق آغدام، لاچین، آیولاکس و کلبجر در آذربایجان تقسیم شدند. در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۷، آنها به یک پایگاه نظامی در کنار دریای خزر در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان، منتقل شدند و در ۲۳ همان ماه، به آنها لباس نظامی و یونیفرم داده شد و روزانه ۸ ساعت آموزش نظامی زیر نظر افسران جمهوری آذربایجان دیدند. همزمان، آنها روزانه چهار ساعت از برخی از دوستان تحصیل کرده خود، زبان کردی را فرا گرفتند.

پس از رهبری فاجعه‌بار جعفر بکیروف و رفقایش، در ۲۹ اوت ۱۹۴۸ تصمیمی مبنی بر انتقال اردوگاه نظامی از جمهوری آذربایجان به جامعه چیرچوک در نزدیکی تاشکند، پایتخت جمهوری ازبکستان، گرفته شد، جایی که آنها آموزش‌های نظامی خود را ادامه دادند.

در مارس ۱۹۴۹، او و دوستانش با قطار به روستاهای اتحاد جماهیر شوروی فرستاده شدند و در مزارع اشتراکی (زمین‌هایی که مردم از دولت گرفته بودند و سپس سهمی از آن را به دولت می‌پرداختند) کار کردند.

پس از تلاش فراوان و ارسال نامه های متعدد از سوی ژنرال بارزانی به استالین، سرانجام نامه ای به دست استالین رسید که در آن بارزانی از رنج و عذاب دوستانش صحبت کرده بود و او بلافاصله تصمیم به تشکیل کمیته ای برای بررسی وضعیت دوستان بارزانی گرفت و در نهایت، این کمیته تصمیم گرفت همه آنها را در شهر وربیسکی جمع کند، بنابراین هیئت در نوامبر ۱۹۵۱ به شهر وربیسکی در اتحاد جماهیر شوروی رفت.

پس از انقلاب ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۸ در عراق و بازگشت ژنرال مصطفی بارزانی، در تاریخ ۲۵ فوریه ۱۹۵۹، طبق مواد ۳ و ۷ و بند (الف) ماده ۱۰ و ماده ۱۱ قانون اصلاحی شماره ۱۹ سال ۱۹۵۹، عفو عمومی به او و همراهانش اعطا شد.

در سال ۱۹۵۸، جمهوری عراق به رهبری عبدالکریم قاسم تأسیس شد و در ۱۶ آوریل ۱۹۵۹، او به همراه دوستانش با کشتی گرجستانی از طریق بندر بصره در جنوب جمهوری عراق به کردستان بازگشت.

شرکت در سال ۱۹۶۱ انقلاب سپتامبر او عضو ارتش عراق بود و در چندین نبرد شرکت کرد. در ۳ مارس ۱۹۶۳، بغداد را به مقصد سلیمانیه ترک کرد. در سال ۱۹۶۴، پس از کنفرانس نظامی در رانیه، به کرکوک رفت و فرمانده ارتش آن منطقه در چمچمال و توزخورماتو شد. در طول انقلاب سپتامبر او فرمانده گردان نهم نیروی قاراداغ، معروف به ... بود. عمر شریف و ملکو زیرو توسط رئیس کمال دستگیر و در سال ۱۹۶۶ در چرمگا به شهادت رسید.

منبع:

1. مصاحبه با مجله متین، رفیق بارزانی عزیز قاضی خاطرات خود را به اشتراک می‌گذارد، بخش ۲، مجله متین، لیگ یک حزب دموکرات کردستان - Yekgirtu، شماره ۴۸، چاپ سوم، دهوک، انتشارات هاوار، ۱۲/۰۲/۱۹۹۶.
2. شعبانعلی شعبان، برخی اطلاعات سیاسی و تاریخی، چاپ سوم، (هولیر - انتشارات روژهلات - 1392).
3. شوکت شیخ یزدین، جشن طلایی پیشمرگه، (پیرمام - انتشارات خِبات - ۱۹۹۶).
4. شرزاد عبدالرحمن، زندگی و مقاومت دکتر سید احمد نادر، که تاریخ او حاکی از حاکمیت است، انتشارات بیراتی، (هولیر، انتشارات وضعیتنبیری، 1376).
5. صالح یوسف صوفی، گاهشمار کردستان و جهان، چاپ اول، جلد ۲، (دهوک - انتشارات استانی دهوک - ۲۰۱۳).
6. عمر فاروقی، رهبر فرزانه زندگی و مبارزه نمیر ملا مصطفی بارزانی، چاپ دوم، (هولیر - انتشارات وزارت آموزش و پرورش - ۲۰۰۲).
7. عبدالرحمن ملا حبیب ابوبکر، قبیله برزن بین 1931 - 1991، چاپ 1، (هولیر - انتشارات وزارت فرهنگ - 1380).
8. عبدالله خفور، قاموس جغرافیای هورل، (هولیر - انتشارات فرهنگستان کردی - انتشارات حاجی هاشم - 1394).
9. کاروان محمد مجید، بارزانی از مهاباد تا شوروی، چاپ اول، (سلیمانیه - انتشارات پیوند - 1390).
10. محمد توفیق واردی، عزیمت قهرمانانه بارزانی‌ها به اتحاد جماهیر شوروی، چاپ دوم، (هولیر - انتشارات هاوزر - ۲۰۰۱).
11. مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادیبخش کرد 1931-1958، (دهوک - انتشارات کار - 1998).
12. مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادیبخش کرد ۱۹۶۱-۱۹۷۵، جلد سوم، بخش اول، (هولیر - انتشارات وزارت آموزش و پرورش - ۲۰۰۴).
13. ناجی طه برواری، رفیق بارزانی عزیز قاضی، خاطرات خود را بازگو می کند، قسمت سوم، مجله متین، لیگ اول حزب دمکرات کردستان - یکگیرتو، شماره 49، دوره سوم، دهوک، نشر هوار، فوریه 1996.
14. نجف قلی پسیان، از مهاباد خونین تا کرانه‌های ارس، ویرایش شوکت شیخ یزدین، چاپ اول، (پیرمام - جشن طلایی حزب دموکرات کردستان - ۱۹۹۶).
15. بایگانی کمیته دایره المعارف حزب دموکرات کردستان.