سلیمان احمد اسماعیل عمر دوله‌مری در سال ۱۹۵۳ در روستای خرایه در شهرستان مرگسور استان اربیل متولد شد. در سال ۱۹۶۷، در سن ۱۴ سالگی، به پیشمرگه‌های انقلاب سپتامبر پیوست و به همراه اوزر دوله‌مری پیشمرگه شد و به مدت سه سال در دیلمان در صفوف پیشمرگه‌ها خدمت کرد.

پس از امضای قرارداد ۱۱ مارس ۱۹۷۰، از دیلمان به قصر منتقل شد و در آنجا دوره مسلسل سازی دید. در سال ۱۹۷۴ که جنگ رژیم عراق علیه انقلاب آغاز شد، او به همراه عمر آکسا دولامری در واحد مسلسل سازی انقلابیون بود و با مسلسل های انقلابیون از کردستان دفاع کرد.

در سال ۱۳۵۴، پس از فروپاشی انقلاب شهریور، به ایران مهاجرت کرد، ابتدا به نقده و سپس به اردوگاه زیوه رفت و در آنجا ساکن شد. او ابتدا توسط کشور ایران به جهرم منتقل شد و پس از دو سال به لاهیجان فرستاده شد. پس از دو سال اقامت در لاهیجان، به درخواست خودش به قزوین رفت زیرا خانه برادرش در آنجا بود.

در سال ۱۹۷۹، زمانی که نظام سلطنتی در ایران سقوط کرد، سلیمان احمد و برادرش رشید دوباره به انقلاب پیوستند و به عنوان یک گروه برای انجام عملیات نظامی علیه رژیم عراق به کردستان جنوبی بازگشتند. در نبردی با ارتش عراق در همان سال، برادرش رشید در منطقه دیانا به شهادت رسید.

در سال ۱۹۸۰، او به همراه ادریس بارزانی و شیخ محمد خالد به دشت برازگیر در شهرستان سیدکان رفت. پس از این سفر و بازدید از نیروهای پیشمرگ بارزان در منطقه، به اردوگاه زیوه بازگشت. در همان سال، پس از بازگشت از راجان در شرق کردستان، در یک دوره آموزشی استفاده از تفنگ ۵۷ شرکت کرد. پس از اتمام دوره، به همراه اوزر دوله‌مری به جنوب کردستان رفت و اقدامات زیادی علیه مواضع ارتش عراق در گوره گومه، پیره للوک و گلیه سرکه در شهرستان مرگسور انجام داد. در همان سال، او به فرماندهی احمد سعید اسپینداری در نبرد بزرگ مرگسور شرکت کرد.

در سال ۱۹۸۸، او در نبرد گور ظهیر در منطقه خواکورکه دِستان در مثلث شرق، جنوب و شمال کردستان شرکت کرد. پس از عملیات انفال و استفاده از سلاح‌های شیمیایی توسط دولت عراق علیه مردم غیرنظامی کردستان، او به شرق کردستان بازگشت.

در سال ۱۹۹۱، پس از قیام مردم جنوب کردستان، به روستای شِخان در شهرستان مارگه‌را بازگشت و ساکن شد. در سال ۱۹۹۴، معاون فرمانده نیروی صدم ارتش بارزان شد. او چهار بار در نبردهای دفاع از کردستان زخمی شد، مانند نبرد گلیه سورِه در منطقه دولمریان در سال ۱۹۸۰، نبرد اسپیلکی در سال ۱۹۹۵، نبرد گومسپان در سال ۱۹۹۶ و نبرد شِکروکی در سال ۱۹۹۷.

در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۰، در سیزدهمین کنگره، به پاس خدمات و فعالیت‌هایش، نشان بارزانی توسط رئیس جمهور مسعود بارزانی به او اعطا شد.

منبع:

بایگانی کمیته دانشنامه حزب دموکرات کردستان