در سال ۱۹۶۱ با اتحادیه دانشجویان کردستان تماس گرفت و عضو آن شد. در سال ۱۹۶۳ با سازمان‌های حزب دموکرات کردستان تماس گرفت. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، رئیس بخش نمایش در رادیو کردی بغداد شد. در سال ۱۹۷۳ گروه تئاتر پیشروانی را تأسیس کرد. در سال ۱۹۷۴ مدیر تئاتر و سینمای انقلاب سپتامبر در منطقه پنجوین شد. در ۲۴ آوریل ۱۹۷۴، در بمباران شهر قلادز توسط هواپیماهای جنگی ارتش عراق به شدت مجروح شد. در سال ۱۹۷۵، پس از شکست انقلاب سپتامبر، به شهر سلیمانیه بازگشت و به عنوان معاون (رئیس) تحقیقات علمی در دانشگاه سلیمانیه و همچنین سرپرست تئاتر دانشگاه منصوب شد. او یکی از بنیانگذاران گروه تئاتر دانشگاه بود.

در سال ۱۹۷۶، او مدیر کتابخانه فرهنگی دانشگاه سلیمانیه شد. از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۱، او به عنوان معلم در بخش تئاتر آکادمی هنرهای زیبای سلیمانیه فعالیت داشت. در سال ۱۹۸۲، از طریق فاضل رئوف با سازمان‌های مخفی لشکر چهارم حزب دموکرات کردستان ارتباط برقرار کرد. در سال ۱۹۹۱، او در قیام و شورش مردم کردستان در شهر سلیمانیه علیه دولت عراق شرکت کرد. در سال ۱۹۹۱، پس از تأسیس کانال تلویزیون کردستان (KTV)، او مدیر آن ایستگاه تلویزیونی در شهر سلیمانیه شد.

در ۱۹ مه ۱۹۹۲، او به عنوان نماینده شهر سلیمانیه در اولین دوره پارلمان، در فهرست حزب دموکرات کردستان به عنوان نماینده شهر سلیمانیه به عنوان عضو پارلمان کردستان انتخاب شد. در سال ۱۹۹۳، او سمت دستیار وزیر فرهنگ دولت منطقه‌ای کردستان را دریافت کرد. همزمان، با این مسئولیت، عضو انجمن هنرمندان کردستان شد. در سال ۱۹۹۹، او رئیس انجمن هنرمندان کردستان شد. در همان زمان، او مدرس سخنرانی در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه صلاح الدین در اربیل بود. انجمن هنرمندان کردستان مجله‌ای به نام «شکار» منتشر می‌کرد و احمد سالار سرپرست این مجله بود. او همچنین رئیس تئاتر سالار و صاحب امتیاز مجله تئاتر بود. او عضو اتحادیه نویسندگان کرد و عضو اتحادیه روزنامه‌نگاران کردستان و عضو اتحادیه نمایندگان پارلمان کردستان بود. او برای شرکت در سمینارهای بین‌المللی در زمینه تئاتر و سینما به آلمان، مصر، ایران و سوئد سفر کرد. برخی از نمایشنامه‌های او به زبان‌های انگلیسی، عربی، فارسی و یونانی ترجمه شده‌اند. نمایشنامه‌های او در چندین کشور اجرا شده‌اند و او عضو سازمان صلح جهانی است.

احمد سالار به دلیل فعالیت‌هایش در عرصه تئاتر و نمایش، جوایز داخلی، عراقی و بین‌المللی متعددی دریافت کرده است. در سال ۱۹۶۱، جایزه زرفه را در سطح عراق، در سال ۱۹۷۲، مدال طلای بابان برای بهترین بازیگر کرد، در سال ۱۹۷۷ جایزه بهترین کارگردان را در اولین جشنواره تئاتر دانشگاهی عراق، در سال ۱۹۸۴ مدال نمایشگاه تئاتر عراق، در سال ۱۹۷۸ جایزه افتخاری دانشگاه عراق، مدال طلای هفتادمین سالگرد تئاتر شهر سلیمانیه، سپر افتخار اتحادیه هنرمندان عراق، جایزه صلح جهانی از سازمان صلح کردستان و چندین جایزه و مدال افتخاری دیگر را از آن خود کرد. چندین سمینار افتخاری برای او برگزار شده و از سابقه تئاتری او به عنوان یک هنرمند تجلیل شده است.

در ۲۸ آگوست ۲۰۱۲، به پاس خدماتش به تئاتر و نمایش و سایر زمینه‌ها، نشان لیاقت از سوی رئیس جمهور به او اعطا شد. مسعود بارزانی او مدال بارزانی را دریافت کرده است.

آثار او:

احمد سالار بیش از ۳۶ نمایشنامه نوشته و ۴۰ کتاب منتشر کرده است که ۲۴ کتاب آن درباره تئاتر است. او صدها اثر تئاتری اجرا کرده و در چندین اثر نمایشی و سینمایی به عنوان نویسنده، بازیگر و کارگردان حضور داشته است. او ۳۲ اثر کارگردانی تئاتر و ۱۹ اثر نمایشی و همچنین ۱۷ اثر نمایشی تلویزیونی، ۸ اثر سینمایی و ۴ اثر رادیویی شامل ۳۰ تا ۶۰ قسمت دارد. در مجموع، آثار نمایشی و هنری او شامل ۲۰۰ اثر می‌شود.

در ادامه تعدادی از آثار هنرمند احمد سالار را مشاهده می‌کنید.

سزار لبیرب، در سال ۱۹۶۸.

رومئو و ژولیت، در سال ۱۹۶۹.

کار، در سال ۱۹۷۰.

مغازه آهنگری، در سال ۱۹۷۰.

من انسان هستم، در سال ۱۹۷۰.

گیلور، در سال ۱۹۷۰.

پنج نفر در یک هتل، ۱۹۷۰.

فرود به خولمشوه، در سال ۱۹۷۱.

ایوانی لجروئن، در سال ۱۹۷۱.

پذیرفته شد، در سال ۱۹۷۱.

آقای بازرس، در سال ۱۹۷۱.

خودرو، در سال ۱۹۷۲.

پیرمرد، در سال ۱۹۷۲.

قوری پیرزن، در سال ۱۹۷۲.

خانه اپرا، در سال ۱۹۷۲.

شب چهارم، در سال ۲۰۰۶.

آرزو، در سال ۲۰۱۸.

منبع:

۱. آرشیو کمیته دایره‌المعارف حزب دموکرات کردستان