اجمیر کوهی معروف در کردستان است و در شمال شرقی شهر سلیمانیه واقع شده است. به دلیل ارتفاعش، بر اطراف خود تسلط دارد، بنابراین از نظر نظامی مکانی مهم و استراتژیک محسوب می‌شود. کوه‌های مرتفع محل مقاومت و دفاع نیروهای پیشمرگه بودند. ارتش عراق تصمیم گرفت برای تسلط بر کل منطقه، کوه‌های مرتفع را تصرف کند. اگرچه ارتش عراق در داخل شهر سلیمانیه اقتدار داشت، اما وقتی نیروهای پیشمرگه بر ارتفاعات کوه اجمیر تسلط داشتند، حرکت و انجام وظایف نظامی برای نیروهای ارتش عراق آسان نبود، بنابراین آنها شروع به آماده شدن برای حمله نظامی برای تصرف کوه کردند.

ساعت ۵:۳۰ روز ۱۹ ژوئن ۱۹۷۴، ارتش عراق حمله به مواضع پیشمرگه‌ها در کوه اجمار را اعلام کرد. برای این حمله و اشغال کوه اجمار، هر یک از نیروهای چهارم لشکر دوم کرکوک، نیروهای ویژه، گردان هشتم تانک، نیروی هوایی، توپخانه لشکر دوم و باندهای وابسته به آن شرکت داشتند. نیروهای پیشمرگه که در حالت آماده‌باش بودند، گردان چهارم از نیروهای پنجگانه نیروی عملیاتی به فرماندهی نوری حمه علی بودند.

این بار، دولت از تمام امکانات نظامی خود، شامل نیروی انسانی، سلاح، مهمات، تانک، توپخانه دوربرد، خودروهای زرهی و نیروی هوایی، برای حمله به مناطق انقلابی استفاده کرد. ارتش عراق برای شکست انقلاب کردستان، در حمله به کوه ازمار، ابتدا با توپخانه و هواپیماهای جنگی شروع به گلوله باران این کوه کرد، که یک ترفند نظامی بود، اما نیروهای پیشمرگه این موضوع را پیش‌بینی کرده بودند، بنابراین مواضع خود را به خوبی مستقر کرده بودند تا در جریان گلوله باران آسیبی نبیند. اگرچه برخی در نتیجه گلوله باران زخمی شدند، اما پیشمرگه‌ها برای محافظت از خط دفاعی در حالت آماده باش بودند.

در حالی که نیروی هوایی ارتش عراق مواضع پیشمرگه‌ها را در کوهستان بمباران می‌کرد، پدافند هوایی پیشمرگه‌ها یک هلیکوپتر را با مسلسل (دوشکا) سرنگون کرد که تأثیر قابل توجهی بر روحیه آنها داشت. پس از توقف گلوله‌باران، ارتش عراق در مناطقی که راهی برای پیشروی گردان تانک علیه پیاده‌نظام و باندها (caş) وجود داشت، حمله گسترده‌ای را آغاز کرد، اگرچه حرکت آنها به دلیل وجود مین‌های ضد تانک سریع نبود. با این حال، پیاده‌نظام و باندها در مناطق دیگر شروع به پیشروی کردند. تا زمانی که به مواضع پیشمرگه‌ها نزدیک شدند، نبرد شدیدی بین آنها درگرفت. نیروهای پیشمرگه توانستند در طول روز به شدت مقاومت کنند. این حمله توسط نیروهای پیشمرگه شکسته شد، اجساد بسیاری از سربازان و باندها در میدان نبرد باقی ماند و در هنگام عقب‌نشینی، اجساد کشته‌شدگان توسط تانک‌ها منتقل شد.

ارتش عراق در آن روز نتوانست به هدف خود دست یابد. روز بعد، ۱۹ ژوئن ۱۹۷۴، آنها مانند روز قبل حمله بزرگ دیگری را با توپخانه و حملات هوایی شدیدتر آغاز کردند. سپس، با نیروهای سنگین و پشتیبانی گردان‌های تانک و زرهی به مواضع پیشمرگه حمله کردند. پس از یک نبرد داغ و خونین، ارتش عراق متحمل خسارات معنوی و مادی زیادی شد و بسیاری از تانک‌ها و خودروهای زرهی منهدم شدند. بنابراین، آنها نتوانستند به گونه‌ای پیشروی کنند که فرماندهان ارتش را راضی کند. با این حال، سرسختی ارتش عراق در تصرف کوه ازمار منجر به مجازات برخی از افسران ارتش و ایجاد ترس در دل دیگران برای شکست پیشمرگه شد. پس از فشار زیاد و حملات مداوم و سربازان بی‌شمار، سلاح‌های سنگین، تانک‌ها، توپخانه، خودروهای زرهی و نیروهای هوایی، با وجود ضربات سنگین ارتش و باندها، نیروهای پیشمرگه از خسارات معنوی، از جمله شهدا و زخمی‌ها، مصون نماندند. ارتش توانست کوه ازمار را تصرف کند.

منبع:

1. سنگر ابراهیم خوشناو، رویدادهای نظامی انقلاب سپتامبر ۱۹۷۰-۱۹۷۵، چاپ اول، چاپخانه دانیشفر، هولر، ۲۰۲۲.
2. ملاظم ژیدیر عبدالله دباکس، خاطرات من و توپخانه انقلاب کبیر سپتامبر، انتشارات وضعیتنبیری، چاپ سوم، هولتر – 2020.
3. کاروان جوهر محمد، ادریس بارزانی 1944-1987 زندگی و نقش سیاسی و نظامی در جنبش آزادی‌بخش کرد، انتشارات Hêوی، هورل، 2019.
4. ابراهیم جلال جنوب کردستان و انقلاب سپتامبر، ساخت و تخریب، چاپ چهارم، ۲۰۲۱.