شهید حیدر علی در سال ۱۹۳۲ در روستای محمود قاجاری از توابع شهرستان خانقین به دنیا آمد و کشاورز بود. حیدر خان گرمیان خانهدار بود و نام همسرش نسرین مراد بود و چهار پسر و سه دختر داشت.
در سال ۱۹۶۷، او درگیر انقلاب سپتامبر شد و به پیشمرگه اکبر حیدر سورمی، که در آن زمان رهبر نیروی خِبات حزب دموکرات کردستان بود، تبدیل شد. او در نبردهای بمو در سال ۱۹۶۷، نبردهای مرزی خانقین و نبرد شارباجر در سال ۱۹۶۹ شرکت کرد. در سال ۱۹۶۷، در کوه بمو مورد اصابت گلوله توپ ارتش عراق قرار گرفت و مجروح شد. پس از شکست انقلاب سپتامبر و در سال ۱۹۷۵، به ایران مهاجرت کرد و در شهر روانسر در استان کرمانشاه ساکن شد.
حیدر خانى گرمیان در انقلاب ماه مه فعالیتهای مسلحانه خود را با نیروهای حزب دموکرات کردستان ادامه داد و در آن زمان، رهبری کمیته ناحیه خانقین شاخه سوم حزب دموکرات کردستان را بر عهده گرفت و اکبر حیدر سورمیری رئیس کمیته ناحیه شد.
در سال ۱۹۷۸، در جریان نبرد شارباجر، یک سرباز رژیم وقت عراق مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به شدت مجروح شد. او برای درمان به بیمارستانی در تهران، ایران، اعزام شد.
در سال ۱۳۵۸ به عضویت نهمین کنگره حزب دموکرات کردستان در ایران درآمد و بلافاصله پس از کنگره، رتبه اجرایی کمیته ناحیه خانقین را دریافت کرد.
در تاریخ ۴ مرداد ۱۳۶۰ به همراه گروهی ده نفره از همرزمانش در مرز ایران و عراق، بر اثر انفجار مین و مینهای فرهنگی رژیم بعث به شهادت رسید. بعداً پیکر پاکش توسط همرزمانش به کرمانشاه منتقل و در گورستان حسن وایه بین کرمانشاه و روانسر به خاک سپرده شد. در همان زمان، به همراه حیدرخان گرمیان، دو رفیق به نامهای عارف قادر و عباس گرمیان کشته شدند و اکبر حیدر سورامیری، ملا عزیز گرمیان و جبار حیدر سورامیری به شدت مجروح شدند.
منبع:
۱. بایگانی کمیته دایره المعارف حزب دموکرات کردستان.
