شهید محمد فرج شاویس نادر در سال ۱۹۶۳ در روستای نیو، از توابع شهرستان خرمال استان حلبچه متولد شد. او در روستا بزرگ شد و تا مقطع ابتدایی تحصیل کرد. در سال ۱۹۷۹، رژیم بعث او را به اجبار به منطقه سید صادق کوچاند و صاحب یک شیرینی فروشی در بازار سید صادق شد.
در اولین ماه سال ۱۹۷۹، او به گردان شهید ابوبکر بنی بینوکی پیوست که در آن زمان بخشی از نیروی سورن کمیته ناحیه دربندیخان از لشکر چهارم حزب دموکرات کردستان بود.
او در نبرد قاسیر، نبرد شنری، نبرد احمد آوا، نبرد رزله، نبرد رباعی بنی شران در حاشیه کوه سورن، نبرد کوه شرام و فعالیتهای پارتیزانی در دشت شارزور و فعالیتهای پارتیزانی در شهر سلیمانیه شرکت داشت. او یکی از پیشمرگانی بود که در فعالیتهای پارتیزانی در شهر سلیمانیه شرکت داشت و در چندین عملیات تمام پایگاههای ارتش شعب در شهر سلیمانیه را به آتش کشید.
محمد فرج شاویس نادر در دوران خدمت خود در نیروی پیشمرگه سه بار زخمی شد. در سال ۱۹۸۲، او در روستای بنی بینوکی در جریان حملهای برای تصرف استحکامات رژیم بعث در دامنه کوه سورن، مورد اصابت گلوله قرار گرفت و زخمی شد. در اوت ۱۹۸۳، او و گروهی از رفقایش در روستای نیوه در دامنه کوه سورن، در کمین نیروهای رژیم بعث گرفتار شدند و از ناحیه ران مورد اصابت گلوله قرار گرفتند و دوباره زخمی شدند. در سال ۱۹۸۴، پس از یک عملیات چریکی در نزدیکی روستای بردبل که منجر به آتشسوزی چندین پادگان نظامی بعثی شد، او و سه نفر از رفقایش در غاری در حاشیه کوه سورن پنهان شدند تا اوضاع به حالت عادی برگردد. با این حال، توپخانه رژیم بعث غار را گلولهباران کرد و غار بر روی آنها فرو ریخت که منجر به زخمی شدن محمد فارج شاویس و شهادت رفیقش، هما سعید کومرسی، شد.
در سال ۱۹۸۵، او به عنوان عضو شورای بخش دربندیخان از حوزه چهارم منصوب شد. در ۲۰ نوامبر ۱۹۸۶، محمد فرج شاویس و گروهی از رفقایش میخواستند برای عملیاتی به دشت شارزور بروند، اما در نزدیکی روستاهای دیره سورانی، پشت روستای احمد آوا، در کمین نظامی رژیم بعث گرفتار شدند و محمد فرج شاویس به شهادت رسید و انور حاجی عثمان به شدت مجروح شد.
منبع:
۱. آرشیو دایرهالمعارف حزب دموکرات کردستان
