شهید حیدر علی در سال ۱۹۳۲ در روستای محمود قاجاری از توابع شهرستان خانقین به دنیا آمد و کشاورز بود. حیدر خان گرمیان خانهدار بود و نام همسرش نسرین مراد بود و چهار پسر و سه دختر داشت.
در سال ۱۹۶۷، تماس با انقلاب سپتامبر او تحت رهبری اکبر حیدر سورامیری، که در آن زمان رهبر نیروی خِبات حزب دموکرات کردستان بود، به پیشمرگه پیوست. او در نبرد بمو در سال ۱۹۶۷، نبردهای مرزی خانقین و نبرد شارباجر در سال ۱۹۶۹ شرکت کرد. در سال ۱۹۶۷، در نبرد بمو مورد اصابت گلوله توپ ارتش عراق قرار گرفت و مجروح شد. پس از شکست انقلاب سپتامبر و در سال ۱۹۷۵، به ایران مهاجرت کرد و در شهر روانسر در استان کرمانشاه ساکن شد.
حیدر خانى گرمیان در انقلاب ماه مه فعالیتهای مسلحانه خود را با نیروهای حزب دموکرات کردستان ادامه داد و در آن زمان، رهبری کمیته ناحیه خانقین شاخه سوم حزب دموکرات کردستان را بر عهده گرفت و اکبر حیدر سورمیری رئیس کمیته ناحیه شد.
در سال ۱۹۷۸، در جریان نبرد شارباجر، یک سرباز رژیم وقت عراق مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به شدت مجروح شد. او برای درمان به بیمارستانی در تهران، ایران، اعزام شد.
در سال ۱۳۵۸ به عضویت نهمین کنگره حزب دموکرات کردستان در ایران درآمد و بلافاصله پس از کنگره، رتبه اجرایی کمیته ناحیه خانقین را دریافت کرد.
در تاریخ ۵ تیر ۱۳۶۰ به همراه گروهی ده نفره از همرزمانش در مرز بین منایران و عراق مورد اصابت مین و مین های رژیم بعث قرار گرفتند و حیدر زانی گرمیان به شهادت رسید. بعدها پیکرش توسط همرزمانش به کرمانشاه منتقل و در گورستان حسن وای بین کرمانشاه و روانسر به خاک سپرده شد. همزمان با حیدر زانی گرمیان دو همرزم به نام های اریف قدیر و عباس گرمیان به شهادت رسیدند و اکبر حیدر سورمیری، ملا عزیز گرمیانی و جبار حیدر سورمیری به شدت مجروح شدند.
منبع:
۱. آرشیو کمیته دایرهالمعارف حزب دموکرات کردستان
