در طول دهه ۱۹۸۰، درگیری کردها شامل مقاومت مسلحانه و تاکتیکهای چریکی به نقطه بحرانی رسیده بود. جنگجویان پیشمرگه به طور قابل توجهی در مناطقی از کردستان جنوبی تحت کنترل رژیم بعث پیشروی کرده بودند. علاوه بر این، در برخی موارد، عملیاتهای انجام شده چنان اثربخشی قابل توجهی را نشان دادند که نیروهای دولتی را به شدت نگران کردند. علاوه بر این، نیروهای پیشمرگه با حذف، زخمی کردن و دستگیری تعداد زیادی از سربازان و جنگجویان وابسته به رژیم بعث، ضربات قابل توجهی وارد کردند. بدون شک، این واکنش انقلاب کردستان به نگرش مقامات بعثی نسبت به شهروندان و دیدگاه آنها نسبت به آرمان کردها بود. با مردم کرد چنان بیرحمانه رفتار میشد که صدها و هزاران غیرنظامی رنج میبردند.
در این دوره خاص، نیروهای پیشمرگه در ۲۶ فوریه ۱۹۸۸ در امتداد جاده زاخو-باتوفه درگیر نبرد قابل توجهی علیه نیروهای دولتی عراق شدند. گروهی از پیشمرگههای وابسته به کمیته منطقهای زاخو حزب دموکرات کردستان (حزب دموکرات کردستان) به طور استراتژیک برای مقابله و غلبه بر نیروهای عراقی برنامهریزی کرد. پس از تجزیه و تحلیل کامل وضعیت و زمان عملیات، آنها با موفقیت به محل تعیین شده رسیدند و حملهای را به نیروهای دشمن مستقر در مجاورت آن آغاز کردند. نیروهای پیشمرگه به سرعت و به طور مؤثر به هدف خود اصابت کردند و خسارات قابل توجهی به نیروهای دولتی وارد کردند. علاوه بر این، نیروهای پیشمرگه با موفقیت ۳۴ سرباز عراقی را دستگیر و بازداشت کردند، از جمله یک افسر برجسته به نام جمعه از سامرا.
فعالیتهای ذکر شده به طور قابل توجهی بر روحیه مبارزان پیشمرگه که برای آزادی و دموکراسی تلاش میکردند، تأثیر گذاشت و به هواداران انقلاب و گروههای مخفی در مناطق شهری آرامش بخشید. در نتیجه، این امر باعث ایجاد حس ترس و وحشت در میان ارتش و نیروهای مسلح عراق شد، زیرا آنها با استفاده از تمام توان نظامی خود، از جمله سلاحهای پیشرفته مانند تانک، توپخانه و هواپیما، با پیشمرگهها درگیر شدند، اما در سرکوب انقلاب ناموفق ماندند.
اقدامات فوقالذکر تأثیر عمیقی بر شجاعت رزمندگان پیشمرگه که خود را وقف آرمان آزادی و دموکراسی کرده بودند، گذاشت و به عنوان منبعی برای اطمینان خاطر هواداران انقلاب و گروههای زیرزمینی در مراکز شهری عمل کرد. این امر به نوبه خود، احساس ناراحتی و ترس را در صفوف ارتش و نیروهای مسلح عراق ایجاد کرد، زیرا آنها با تمام منابع نظامی موجود، از جمله سلاحهای پیشرفته مانند تانک، توپخانه و هواپیما، با پیشمرگهها مقابله کردند، اما نتوانستند جنبش انقلابی را سرکوب کنند.
منابع:
-
شیمال زیباری: هندەك ڕاستیێن ڤهشارتی د شۆڕشا گولانێدا، چاپی یهكهم، چاپخانهی ڕۆژههڵات، ههولێر – 2015.
-
مهسعود بارزانی: بارزانی و بزوتنهوەی ڕزگاریخوازی كورد، بهرگی چوارم، 1975-1990. شۆڕشی گوڵان، بهشی دووەم، چاپی یهكهم، چاپخانهی ڕوكسانا، 2021.
-
د. سعید بن ناصر الغامدی: حزب البعث تاریخە و عقائدە، دار الوطن للنش،ر الطبعة الاولی، 1411ه .
