عبدالکریم مراد فتح الله معروف به یدالله عبدالکریم، یدالله فیلی، کاکا یدی و زال، سیاستمدار، به صفوف درپ.ک.کدر سال ۱۹۵۹ با رأی اعضای کنگره چهارم حزب دموکرات کردستان (KDP)، به عضویت کمیته نظارت این حزب انتخاب شد. در سال ۱۹۶۰، به عضویت کمیته پنجاه نفره و در سال ۱۹۶۴، به عضویت کمیته عالی حزب دموکرات کردستان (KDP) برگزیده شد.ششمین کنگره و در سال ۱۹۶۶ در کنگره هفتم او به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان (KDP) انتخاب شد.
زندگینامه
عبدالکریم مراد فتح الله در سال ۱۹۳۴ در بغداد متولد شد. او در یک خانواده تاجر کرد فیلی در بغداد بزرگ شد. او از دبیرستان فارغ التحصیل شد و در سال ۱۹۴۳ به بغداد نقل مکان کرد. او در سال ۱۹۴۹ به مدرسه ابتدایی رفت و به دلیل هوش و ذکاوتش در کلاس سوم پذیرفته شد. او در سال ۱۹۴۹ از مدرسه راهنمایی جعفری فارغ التحصیل شد و در دفتر مصالح ساختمانی در اربیل مشغول به کار شد. او در ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۲ در اربیل درگذشت. او به زبانهای کردی، عربی و فارسی مسلط بود.
خباتنامه
در سال ۱۹۵۰، با نام مستعار زال به حزب دموکرات کردستان (KDP) پیوست. در سال ۱۹۵۱، به عضویت کمیته منطقهای بغداد حزب دموکرات کردستان (KDP) منصوب شد. در سال ۱۹۵۷، رئیس کمیته منطقهای بغداد حزب دموکرات کردستان (KDP) شد. در سال ۱۹۵۸، عضو هیئت استقبال رئیس جمهور بود. مصطفی بارزانی در سال ۱۹۵۸، او عضو کمیته پنج نفره نظارت بر باشگاه سرکوتان در بغداد بود. در سال ۱۹۵۹، او در دومین کنفرانس حزب دموکرات کردستان (KDP) در بغداد ۱۹۵۹ توسط نمایندگان آن شرکت کرد. کنگره چهارم او به عضویت کمیته بازرسی و نظارت حزب دموکرات کردستان انتخاب شد. روز شنبه ۱۷ آذر ۱۳۳۹، عضو کمیته پشتیبانی پنجاه نفره بود. حزب دموکرات کردستان برای مرحله کار آشکار شده است.
در سال ۱۹۶۰، توسط نمایندگانش کنگره پنجم او در ۳۰ ژوئیه ۱۹۶۱ توسط نیروهای امنیتی عمومی عراق به اتهام انتشار بیانیه حزب دموکرات کردستان علیه عبدالکریم قاسم (۱۹۱۴-۱۹۶۳) به دلیل نقض آن، به عضویت کمیته عالی نظارت و بازرسی پ.ک.ک انتخاب شد. او به دلیل نقض حقوق اساسی و سیاسی کردها، مدت کوتاهی در بغداد بازداشت شد. در سال ۱۹۶۱، او در آخرین جلسه رهبری پ.ک.ک و کمیته عالی تحقیق برای یافتن راه حلی برای معامله با عبدالکریم قاسم و تخلفات او علیه کردها در خانه پزشک شرکت کرد. مراد عزیز (۱۹۱۸-۱۹۸۰)در اواخر سپتامبر ۱۹۶۱، او به منظور تماس با قبایل شورشی و آماده شدن برای یک انقلاب سراسری، از منطقه پیشدر در استان سلیمانیه بازدید کرد. او در ۳۰ مارس ۱۹۶۳ به عنوان عضوی از هیئت کرد برای مذاکره با مقامات عراقی جهت احقاق حقوق کردها در عراق وارد بغداد شد. او در سال ۱۹۶۳ دستگیر و به شدت شکنجه شد. او در زندان هیلا دستگیر و شکنجه شد. بعداً به زندان مرکزی بغداد منتقل شد. او در سال ۱۹۶۴ به صفوف نیروهای پیشمرگه پیوست و به دلیل مقاومتش در برابر شکنجه به عنوان قهرمان کردستان شناخته شد. در سال ۱۹۶۴، او در جلسه گسترده ماوتی شرکت کرد و نماینده رئیس کمیته عالی نظارت و بازرسی بود. او با تصمیمات جلسه مخالفت کرد و از رئیس آن حمایت کرد. مصطفی بارزانی در سال ۱۹۶۴ توسط نمایندگان آن ششمین کنگره او به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان (KDP) انتخاب شد. در سال ۱۹۶۴ او نماینده دومین کنگره خلق در قلادزه بود. در سال ۱۹۶۴ او عضو شورای رهبری انقلابی در کردستان عراق بود. او مسئول اجرایی شورای رهبری انقلابی در کردستان عراق بود.
در سال ۱۹۶۴ به عنوان دومین رئیس شاخه پنجم حزب دموکرات کردستان (KDP) منصوب شد. در اواخر سال ۱۹۶۵ به عنوان عضو دفتر سیاسی حزب دموکرات کردستان انتخاب شد. کنگره هفتماو به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان (KDP) انتخاب شد. در ۱۵ آوریل ۱۹۶۷، او نماینده کنفرانس نظامی-سیاسی کانی سماق، اربیل بود. در روز جمعه، ۱۲ ژوئن ۱۹۷۰، رئیس جمهور مصطفی بارزانی به اتحادیه دانشجویان کردستان (KSU) دستور داد تا به عضویت هیئت حزب کارگران کردستان (PKK) درآیند تا برای شرکت در مراسم تشییع جنازه آیت الله عبدالمحسن حکیم (۱۸۸۹-۱۹۷۰) به نجف در مرکز عراق سفر کنند. او در ۱۷ ژوئن ۱۹۷۰، به دستور احمد حسن بکر (۱۹۱۴-۱۹۸۲)، رئیس شورای رهبری انقلاب، به عنوان مرجع عالی شیعیان جهان منصوب شد. او به عنوان مدیر شرکت پیمانکاری املاک انبار در بغداد منصوب شد. در سال ۱۹۷۰، او به عنوان مدیر شهرداری انبار در غرب عراق منصوب شد. در سال ۱۹۷۰، او ریاست کمیته بنیانگذاری مرحله علنی اتحادیه جوانان را بر عهده داشت. در روز شنبه، ۷ دسامبر ۱۹۷۰، او در افتتاحیه دفتر مرکزی اتحادیه زنان کردستان در بغداد شرکت کرد. در سال ۱۹۷۱، او در خنثی کردن یک سوء قصد به ادریس بارزانی در بغداد نقش داشت. در ژوئن ۱۹۷۱، او به عنوان رئیس اتحادیه جوانان دموکرات کردستان (KDU) منصوب شد. در روز یکشنبه، ۲۰ ژوئن ۱۹۷۱، او هیئتی از اتحاد جماهیر شوروی را در دفتر مرکزی KDU در بغداد پذیرفت.
در ۲ فوریه ۱۹۷۲، او در چهارمین کنگره اتحادیه معلمان کردستان در اربیل به عنوان رئیس اتحادیه جوانان دموکرات کردستان شرکت کرد. در ۳۰ مارس ۱۹۷۲، او در هفتمین کنگره اتحادیه دانشجویان کردستان در سلیمانیه سخنرانی کرد. در سال ۱۹۷۲، او توسط نمایندگان کنگره دوم به عنوان دبیر اتحادیه جوانان دموکرات کردستان (KDU) انتخاب شد. در سال ۱۹۷۴، او توسط نمایندگان کنگره سوم به عنوان عضو رهبری KDU انتخاب شد و به صفوف نیروهای پیشمرگه پیوست. در ۲۸ آوریل ۱۹۷۴، پس از تصرف خانهاش توسط دولت عراق، خانوادهاش به مناطق آزاد شده تبعید شدند. در سال ۱۹۷۴، او به عنوان مدیر منصوب شد. در سال ۱۹۷۴، او به عنوان عضو کمیته نظارت بر اردوگاه پناهندگان کردستان جنوبی در پادشاهی ایران منصوب شد. انقلاب سپتامبر او پناهندهای از ایران بود. در سال ۱۹۷۶ به بغداد بازگشت و در آنجا ساکن شد. در سال ۱۹۹۲ بغداد را ترک کرد و به منطقه کردستان نقل مکان کرد. دوازدهمین کنگرهاو در ۸ دسامبر ۲۰۰۱ به عنوان وزیر دولت اقلیم کردستان (KRG) در کابینه چهارم دولت اقلیم کردستان (KRG) منصوب شد. او یکی از بنیانگذاران جنبش دموکراتیک کردهای فیلی بود. کنگره سیزدهمیناو عضو حزب دموکرات کردستان (KDP) در اربیل بود.
منبع:
۱. آرشیو کمیته دایره المعارف حزب دموکرات کردستان.
