زندگینامه

عبدالصمد محمد عبدالرحمن ابراهیم، ​​که با نام‌های عبدالصمد بنا و عبدالصمد منجل نیز شناخته می‌شود، در ۱۱ مارس ۱۹۱۳ در کویا، استان اربیل متولد شد. او دوران راهنمایی و دبیرستان را در این شهر گذراند.

او در سال ۱۹۳۴ به عنوان کارمند دادگاه شریعت رصافه در بغداد منصوب شد. او در ۱۱ فوریه ۱۹۶۸ در بغداد درگذشت و در ۱۲ فوریه ۱۹۶۸ در گورستان قدیمی شهرک کویا به خاک سپرده شد. او به زبان‌های کردی، عربی، فارسی، ترکی و انگلیسی مسلط بود.

خباتنامه

در سال ۱۹۳۲، او با مسئولان روزنامه «الأهلی» که در ۲ دسامبر ۱۹۳۲ در بغداد منتشر می‌شد، همکاری سیاسی داشت. این روزنامه تنها روزنامه مخالف شناخته شده برای کمونیست‌هایی مانند یوسف سلمان (۱۹۰۱-۱۹۴۹) محسوب می‌شد. در سال ۱۹۳۳، او یکی از بنیانگذاران انجمن جوانان معروف به انجمن منوران در کویا، استان اربیل بود. در سال ۱۹۳۳، او یکی از بنیانگذاران انجمن یادبود جوانان کرد در این شهر بود. در سال ۱۹۳۴، او به حزب کمونیست عراق پیوست و از به رسمیت شناختن کردها به عنوان یک ملت و حق استقلال کردستان حمایت کرد. او در سال ۱۹۴۱ به دلیل فعالیت‌های سیاسی خود دستگیر و اخراج شد. در اوایل سال ۱۹۴۲، او مقالاتی را در حمایت از جنبش زنان برای مجله کردی «گالاوژی» که نسخه بغداد آن را می‌نوشت، ترجمه کرد.

در سال ۱۹۴۶، او یکی از مسئولان حزب دموکرات کردستان در استان سلیمانیه بود. در سال ۱۹۴۶، او برخی از نشریات زندانیان بارزانی حزب دموکرات کردستان را می‌نوشت. در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۷، محمد سعید میرزا مجید حاج احمد (۱۹۰۴-۱۹۵۹)، که با نام سعید قزاز نیز شناخته می‌شد، در آخرین شب زندگی این چهار افسر شهید، به عنوان نویسنده‌ای قانونی مجوز گرفت. این افسران عبارت بودند از عزت عبدالعزیز عبداللطیف (۱۹۱۲-۱۹۴۷) معروف به عزت کتانی، مصطفی مصطفی (۱۹۱۲-۱۹۴۷) معروف به مصطفی خوشناوخیرالله عبدالکریم عبدالله (1912-1947) و محمد محمود محمد (1922-1947). محمد محمود قدسی آخرین وصیت‌نامه‌شان را با دست‌خط خودش بنویس. در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۷، او اجساد چهار افسر شهید را از پزشکی قانونی بغداد تحویل گرفت و آنها را به محل‌هایشان بازگرداند.

در سال‌های ۱۹۴۷-۱۹۴۹ او به روستای هیت در استان الانبار در غرب عراق تبعید شد. او در تظاهرات علیه رژیم عراق در بغداد در ۲۷ تا ۲۹ دسامبر ۱۹۴۸ شرکت کرد. در سال‌های ۱۹۴۹-۱۹۵۸ او به مزرعه‌اش تبعید شد. در سال ۱۹۵۳، او مسئول مبارزات انتخاباتی مسعود محمد برای پارلمان عراق بود. در سال ۱۹۵۸، او عضو هیئت استقبال از رئیس جمهور بود. مصطفی بارزانی (۱۹۰۳-۱۹۷۹) او نماینده‌ی عراق در دومین کنفرانس بغداد در سال ۱۹۵۹ بود. در سال ۱۹۵۹، او نماینده‌ی عراق در دومین کنفرانس بغداد بود. چهارمین کنگره حزب دموکرات کردستان- در روز شنبه، ۸ دسامبر ۱۹۶۰، او عضو کمیته پنجاه نفره حمایت از بنیانگذاران حزب دموکرات کردستان (KDP) بود. پنجمین کنگره حزب دموکرات کردستاندر سال ۱۹۶۱، او اولین مخفیگاه وکیل عمر مصطفی محمد امین (۱۹۲۳-۱۹۹۲)، معروف به عمر دبابه، عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان (KDP) بود که از زندان فرار کرده بود.

در سال ۱۹۶۳، او توسط گارد ملی دستگیر و شکنجه شد و بعداً آزاد شد. در سال ۱۹۶۳، او نماینده اولین کنگره خلق (کنگره کویا) بود. در سال ۱۹۶۳، او عضو هیئت مذاکره کننده بود. حزب دموکرات کردستان او در ۳۰ مارس ۱۹۶۳ وارد بغداد شد. در ۹ ژوئن ۱۹۶۳، پس از مذاکرات بین رهبری حزب کارگران کردستان (حزب دموکرات کردستان) و عبدالسلام محمد عارف (۱۹۲۱-۱۹۶۶)، رئیس جمهور عراق، توسط اطلاعات دولت عراق دستگیر و شکنجه شد. در ۱۷ ژوئن ۱۹۶۵، او به عنوان بازرس کل امور شمال منصوب شد.

منابع:

1. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.

2. عزیز حسن بارزانی، جنبش آزادیبخش ملی کرد در کردستان عراق ۱۹۳۹-۱۹۴۵، (دهوک، چاپخانه و انتشارات اسپیریتس، چاپخانه وزارت آموزش و پرورش، ۲۰۰۲)، ص.

3. حمید گوهری، مدال بارزانی، بالاترین نشان افتخار، کتاب ۱، چاپ دوم، (اربیل - بنیاد خیریه بارزانی - ۲۰۱۹)، ص.

4. پاول ارنست، گفتگو با شاعر مشهور آلمانی، ترجمه عبدالصمد حاجی محمد، مجله گالاوِژ، شماره ۳ و ۴، سال سوم، بغداد، چاپخانه دانش، مارس و آوریل ۱۹۴۲، صص ۶۶-۷۱.

5. مهدی محمد قادر، تحولات سیاسی در کردستان عراق ۱۹۴۵-۱۹۵۸، (سلیمانی، مرکز تحقیقات استراتژیک کردستان، ۲۰۰۵)، صفحات ۹۲، ۱۰۱، ۱۲۲، ۱۲۳،

6. شوان محمد امین طه خوشناو، اربیل بین سال‌های ۱۹۶۳-۱۹۷۰: مطالعه‌ای تاریخی از وضعیت سیاسی، (اربیل - چاپخانه دانشگاه صلاح‌الدین - ۲۰۱۶)، صفحات ۸۸، ۱۱۴ میلادی

7. جمال بابان، سلیمانی، شهر روشن من، جلد ۳، چاپ دوم، (اربیل – انتشارات ارس – چاپخانه ارس – ۲۰۱۲)، صفحات ۳۲۰،

8. ب. هَوراز، مطالعه‌ای مختصر در مورد تأسیس و انحلال حزب انقلابی و آزادی‌بخش در جنوب کردستان، (نامفهوم، مه ۱۹۹۳)، ص.

9. محمد سهل طقوش، تاریخ الاکراد 637-2015، (بیروت، دارالنفایس للطباعة و النشر و التوزیع، 2015)، ص 203-2.

10. حبیب محمد کریم، تاریخ حزب دموکرات کردستان عراق (در دفتر مرکزی) ۱۹۴۶-۱۹۹۳، (دهوک، چاپخانه خبات، ۱۹۹۸)، صفحات ۳۵، ۸۵-۸۸

11. حسن لطیف الزبیدی، دایره المعارف احزاب عراق، (بیروت، مؤسسه انتشارات عارف، 2007)، ص 338، 348،

12. صبحی عبدالحمید، عراق در سال‌های ۱۹۶۰-۱۹۶۹، (دمشق-دار بابل برای مطالعات و اطلاعات-۲۰۰۹)، ص.

13. طارق جامباز، حزب هیوا در تیپ اربیل، (اربیل، مجله نیروی انتظامی، 1384)، ص.

14. طاهر احمد حویزی، تاریخ کویه، جلد ۲، بخش ۱، (بغداد، چاپخانه نمیر، ۱۹۸۴)، ص.

15. علی عبدالله، تاریخ حزب دموکرات کردستان ۶۳. عراق تا کنگره سوم، سپتامبر ۱۹۶۸، ص.

16. عبدالخالق علاءالدین، کویا ... مشاهیر، (اربیل - چاپخانه مناره - 1393)، ص 195-1.

17. فؤاد حسین الوکیل، جماعت الاهالی در عراق، (بغداد، دارالرشید، 1979م)، ص 104-105، 111-114، 186-1.

18. محمود الداره، مسائل قومی کرد و عرب در جنگ عراق، (بیروت، انتشارات دارالطلیعة، 1963)، ص.

19. مسعود البرزانی، بارزانی و جنبش آزادیبخش کرد، جلد ۱، چاپ دوم، (بیروت-کاوه برای فرهنگ کردی-۱۹۹۷)، ص.

20. مهدی محمد قادر، اربیل در سال‌های ۱۹۲۶-۱۹۳۹، (اربیل - فرهنگستان کرد - چاپخانه حاجی هاشم - ۲۰۱۳)، ص.