شوکت احمد عزیز احمد، که با نام مهندس شوکت آکری نیز شناخته می‌شود، مهندس و سیاستمدار است. در سال ۱۹۶۳ در بخش مهندسی رادیو صدای کردستان مشغول به کار شد. کنگره هفتم او به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان (KDP) انتخاب شد.

زندگینامه.

شوکت احمد عزیز احمد در سال ۱۹۲۷ در عکره متولد شد. او مدرک لیسانس مهندسی صنایع را در سال ۱۹۵۶ از دانشگاه لیدز دریافت کرد. در سال ۱۹۵۷ در سلیمانیه استخدام شد. در اوایل سال ۱۹۶۱، او عضو هیئت اتحادیه مهندسان عراق برای بازدید از جمهوری خلق چین و اتحاد جماهیر شوروی بود. او توسط سازمان‌های اطلاعاتی و امنیتی دولت عراق با ماده سمی سالیوم مسموم شد و بر اثر عوارض ناشی از مسمومیت درگذشت و در شهر عکره به خاک سپرده شد. او به زبان‌های کردی، عربی و انگلیسی مسلط بود.

خباتنامه

در سال ۱۹۴۰ به حزب امید کردستان پیوست. در سال ۱۹۴۵ به حزب آزادی کردستان پیوست. در سال ۱۹۴۵ در بغداد، محل اختفای میرحاج احمد طاهر (۱۹۱۱-۱۹۸۸)، که با نام آکری نیز شناخته می‌شد، زندگی می‌کرد. او در سال ۱۹۴۵ به دلیل حمایت از انقلاب دوم بارزان دستگیر و به یک سال حبس در زندان مرکزی بغداد محکوم شد. شوکت احمد عزیز احمد به صفوف ... پیوست. حزب دموکرات کردستاندر دسامبر ۱۹۴۹، او عضو کمیته بنیانگذاری انجمن دانشجویان کرد در اروپا در لوزان، سوئیس بود. چهارمین کنگره حزب دموکرات کردستان - نماینده عراق در بغداد پنجمین کنگره حزب دموکرات کردستان در سال ۱۹۶۱، او مخفیانه روزنامه خباتی، ارگان حزب دموکرات کردستان (KDP)، را با کمک وکیل جرجیس فتح الله (۱۹۲۰-۲۰۰۶) منتشر کرد. او در سال ۱۹۶۳ دستگیر شد و از کودتای ۸ فوریه ۱۹۶۳ علیه سرتیپ عبدالکریم قاسم (۱۹۱۴-۱۹۶۳) آگاه بود.

در سال ۱۹۶۳ به صفوف نیروهای پیشمرگه پیوست. در سال ۱۹۶۳ در بخش مهندسی رادیو صدای کردستان مشغول به کار شد. در سال ۱۹۶۳ در کنگره کویا شرکت کرد. در سال ۱۹۶۳، نماینده حزب دموکرات کردستان (KDP) در قاهره، مصر بود. در سال ۱۹۶۳، عضو مجلس ملی عراق در قاهره بود. در سال ۱۹۶۳، در زمان رژیم عبدالکریم قاسم، با محمدرضا شاه پهلوی ایران ملاقات کرد.رولو) در روزنامه فرانسوی لوموند درباره آرمان کردها و جهان غرب صحبت کرد. ششمین کنگره حزب دموکرات کردستان در سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۶، او دومین رئیس ایستگاه صدای کردستان بود. در سال ۱۹۶۵، او به دانا آدامز اشمیت در نوشتن کتاب «سفری از میان مردان شجاع» کمک کرد.

در اواسط سال ۱۹۶۵، او به درخواست دولت عراق توسط مقامات مصری از قاهره اخراج شد. در سال ۱۹۶۵، با کمک نخست وزیر وصفی الطال (۱۹۱۹-۱۹۷۱) به پادشاهی اردن پناهنده شد. به او اجازه داده شد تا به طور قانونی با گذرنامه اردنی وارد پادشاهی ایران شود و از آنجا به مناطق آزاد شده رفت. انقلاب سپتامبردر سال ۱۹۶۶، او توسط کمیته مرکزی به عنوان عضو کمیته مقدماتی منصوب شد. هفتمین کنگره حزب دموکرات کردستان در سال ۱۹۶۶ به عضویت کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان (KDP) منصوب شد. کنگره هفتمدر سال ۱۹۶۶، او به عنوان رئیس کمیته شاخه سوم حزب دموکرات کردستان (KDP) انتخاب شد. زبان عربی (التآخی) در روز شنبه، ۲۹ آوریل ۱۹۶۷، او عضو هیئت تحریریه اولین شماره روزنامه عربی زبان (التخی) بود. در اواسط سال ۱۹۶۷، دفتر مهندسی خود را در بغداد افتتاح کرد. او مدیر کل وزارت شهرداری‌های دولت عراق بود. در سال ۱۹۶۸، او عضو هیئت مذاکره کننده حزب دموکرات کردستان با دولت عراق بود.

در سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۱، او مدیر کل برق روستایی و پروژه‌های کوچک در وزارت شهرداری‌های دولت عراق بود. هشتمین کنگره حزب دموکرات کردستان او در روستای ناوپردانی از توابع استان اربیل متولد شد. او در ۸ دسامبر ۱۹۷۴ به دستور شورای رهبری انقلاب بعث به عنوان معاون مدیر کل پروژه‌های آب و برق در وزارت شهرداری‌ها بازنشسته شد. او در سال ۱۹۷۵ پس از فروپاشی انقلاب سپتامبر به جنبش سوسیالیستی کردستان پیوست، اما در سال ۱۹۷۶ به دولت عراق بازگشت. در سال ۱۹۷۷، او مشاور وزیر صنایع و معادن عراق شد. او مدیر کل کارخانه سیمان سماوه بود (برای اینکه او را از تجمعات کردها در بغداد دور نگه دارند). در ۱۰ نوامبر ۱۹۸۰، او توسط سازمان اطلاعات و امنیت دولت عراق دستگیر شد. سلیم مسموم شد و تحت تأثیر سم درگذشت و در شهر آکره به خاک سپرده شد. او به زبان‌های کردی، عربی و انگلیسی مسلط بود.

منبع:

۱. آرشیو دایره‌المعارف حزب دموکرات کردستان.