زندگینامه
بدر لشکری حسین در سال ۱۹۳۰ در روستای بستره از توابع شهرستان گوراتو در شهرستان مرگسور استان اربیل متولد شد. او با کردستان محمد حالی ازدواج کرده و آنها چهار پسر و دختر به نامهای سرکوت، متین، هلکوت، رکوت و عایشه دارند. او در اتحاد جماهیر شوروی تحصیل کرد و مدرک لیسانس کشاورزی دریافت کرد. در سال ۱۹۷۵ به عنوان پناهنده به ایران نقل مکان کرد و در سال ۱۹۹۵ به کردستان بازگشت.
مبارزه
در سال ۱۹۴۳، او به صفوف انقلاب دوم بارزان پیوست. در ۶ نوامبر ۱۹۴۳، او در تصرف ایستگاه پلیس گوراتو و در ۵ سپتامبر ۱۹۴۵، در تصرف ایستگاه پلیس میدان موریکی شرکت داشت. در ۱۹ اوت ۱۹۴۵، به دلیل شرکت در انقلاب دوم بارزان، تمام داراییهای منتقل شده و منتقل نشده او به دستور دادگاه عرفی نظامی مصادره شد.
در ۱۱ اکتبر ۱۹۴۵، پس از فروپاشی انقلاب دوم بارزان، او به کردستان شرقی نقل مکان کرد. او و دو برادرش، احمد لشکری و شریف لشکری، در ۳۱ مارس ۱۹۴۶ به عنوان پیشمرگ در نیروی بارزان ارتش جمهوری دموکراتیک کردستان خدمت کردند. آنها با نیروی صالح مصطفی در جبهه سقز جمهوری دموکراتیک کردستان بودند.
در ۲۹ آوریل ۱۹۴۶، او در نبرد قراوا در منطقه سقز و در ۳ مه ۱۹۴۶، در نبرد مالقرانی شرکت کرد. پس از فروپاشی جمهوری دموکراتیک کردستان، او در نبرد نالوس در ۳ مارس ۱۹۴۷ و نبرد نقده و شنو در شرق کردستان در ۱۹ مارس ۱۹۴۷ شرکت کرد.
پس از فروپاشی جمهوری کردستان در مهاباد و بازگشت بارزانی از شرق کردستان به جنوب کردستان، او در نبرد نقده و نبرد شنو در شرق کردستان شرکت کرد.
پس از بازگشت آنها، جنل مصطفی بارزانی در ۶ مه ۱۹۴۷، او جلسهای با رفقایش در روستای آرگوش برگزار کرد و به آنها دستور داد که یا بمانند یا به اتحاد جماهیر شوروی بروند.مصطفی بارزانی او در نبرد قوم قطور و نبرد پل ماکو شرکت داشت و پس از سختی و خستگی فراوان، در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۷ از رودخانه ارس که در مرز ایران و شوروی قرار دارد، عبور کرد.
پس از ورود به اتحاد جماهیر شوروی، در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۷، او و تمام رفقایش در نخجوان آذربایجان، به مدت چهل روز در یک اجتماع باز که توسط گروهی از سربازان با سیم خاردار احاطه شده بود، بازداشت شدند. آنها تحت مراقبت بودند و از نظر غذا، لباس و حمل و نقل مانند اسیران جنگی با آنها رفتار میشد. بعداً با تصمیم دولت شوروی، آنها به مناطق آغدام، لاچین، آیولاخ و کلبجر آذربایجان تقسیم شدند. در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۷، آنها به یک پایگاه نظامی در کنار دریای خزر در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان، منتقل شدند. آنها هشت ساعت آموزش نظامی دیدند. همزمان، توسط برخی از رفقای تحصیل کرده خود، روزانه چهار ساعت زبان کردی به آنها آموزش داده میشد.
پس از بدرفتاری جعفر بکیروف با رفقایش، بارزانی تصمیم گرفت در ۲۹ اوت ۱۹۴۸ اردوگاه نظامی خود را از جمهوری آذربایجان به جامعه چیرچوک در نزدیکی تاشکند، پایتخت جمهوری ازبکستان، منتقل کند و در آنجا به آموزش نظامی ادامه دهند.
در مارس ۱۹۴۹، او و رفقایش با قطار در روستاهای اتحاد جماهیر شوروی توزیع شدند و در مزارع کلخوزها (زمینهایی که مردم از دولت اجاره میکردند و سپس به دولت پس میدادند) کار کردند.
پس از تلاشهای فراوان و ارسال چندین نامه از سوی ژنرال بارزانی به استالین، سرانجام نامهای به استالین رسید که در آن بارزانی از رنج رفقایش صحبت کرده بود و او بلافاصله تصمیم گرفت کمیتهای برای بررسی وضعیت رفقای بارزانی تشکیل دهد. در نوامبر ۱۹۵۱، او به ورویسکی، اتحاد جماهیر شوروی نقل مکان کرد.
پس از تأسیس جمهوری عراق در سال ۱۹۵۸، او در ۱۶ آوریل ۱۹۵۹ به همراه رفقایش با کشتی جورجیا، از طریق بندر بصره در جنوب جمهوری عراق به کردستان بازگشت.
مشارکت ۱۹۶۳ انقلاب سپتامبراو در نبردهای کوه پیرس و سر اکره شرکت داشت. به همراه ملا مصطفی بارزانی او به سوران نقل مکان کرد و در ارتش برادرش خدمت کرد تا اینکه
در سال ۱۹۷۵، پس از شکست انقلاب سپتامبر، او به ایران گریخت. او ابتدا در جامعه زوه بود و سپس به اصفهان و سپس به تهران نقل مکان کرد. در سال ۱۹۸۰، او در انقلاب ماه مه شرکت کرد و در دفتر رئیس جمهور مشغول به کار شد. مسعود بارزانی او یک پیشمرگه بود.
در سال ۱۹۹۵، او به جنوب کردستان بازگشت. سیزدهمین کنگرهحزب دموکرات کردستان (KDP) به خاطر مبارزه و مقاومتش در انقلاب دوم بارزان، جمهوری دموکراتیک کردستان، همراهی ژنرال مصطفی بارزانی در سفر به اتحاد جماهیر شوروی، شرکت در انقلاب سپتامبر و انقلاب ماه مه، توسط رئیس جمهور م.مسعود بارزانییبه او مدال بارزانی اهدا شد.
منابع:
-
-
بایگانی هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان
- حمید گوهری، مدال بارزانی، جلد ۱، (اربیل - چاپخانه حاجی هاشم - ۲۰۱۵).
- حمید گردی، خلاصه التاریخ، چاپ اول، (اربیل - انتشارات ارس - چاپخانه وزارت آموزش و پرورش - ۱۳۸۳).
- حیدر فاروق السامرایی، ضیاء جعفر و نقش سیاسی و اقتصادی در عراق، (لندن - دارالحکمه - ۲۰۱۶).
- فرم رفقای بارزانی (دفتر مرکزی بارزانی – کمیته منطقهای بارزان).
- متن قطعنامه کمیته عفو عمومی در احترام به شهدای انقلاب بارزان، مجله رزگاری، شماره ۳، ۲، چاپخانه رابطا، بغداد، ۱ آوریل،
-
