زندگینامه

پروفسور هاشم حسن رشید حسن، معروف به پروفسور، متولد شد. هاشم آکراه یی هاشم الحاج حسن در سال ۱۹۲۶ در شهر عکره در استان موصل متولد شد. او تحصیلات خود را در سال ۱۹۴۸ در دانشکده تربیت معلم سلیمانیه به پایان رساند. او از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۸ به عنوان مدیر مدرسه خدمت کرد. در سال ۱۹۵۹، او به عنوان معلم به منطقه علی غربی در استان میسان (عماره)، در جنوب عراق منتقل شد. او در تنها مدرسه راهنمایی در کلاله تدریس می‌کرد. انقلاب سپتامبر او در ۵ اکتبر ۱۹۹۰ در بغداد درگذشت و در گورستان بیربان در ناحیه آکره از توابع استان دهوک به خاک سپرده شد. او به زبان‌های کردی، عربی و انگلیسی مسلط بود.

صفحات مبارزه

او در سال ۱۹۴۳ به صفوف حزب هیوای کردستان در منطقه عکره در استان موصل پیوست و در سال ۱۹۴۶ به حزب دموکرات کردستان پیوست. در سال ۱۹۵۳، او به اتحادیه دانشجویان کردستان پیوست. او در سال ۱۹۵۸ مسئولیت کمیته محلی عکره را بر عهده گرفت، به عنوان مدیر اولین مدرسه عکره در استان موصل خدمت کرد و در سال ۱۹۵۸ ارتقا یافت. او در سال ۱۹۵۹ نماینده چهارمین کنفرانس حزب دموکرات کردستان - عراق و در سال ۱۹۵۹ عضو اولین کمیته شاخه بود. او در سال ۱۹۵۹ توسط کودتاچیان در موصل به دستور سرهنگ عبدالوهاب الشواف زندانی و شکنجه شد.

در سال ۱۹۶۰، او توسط نمایندگان کنگره پنجم به کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان (KDP) انتخاب شد. همچنین در سال ۱۹۶۰، پس از کنگره پنجم، به کمیته شاخه اول حزب دموکرات کردستان منصوب شد و در تیم پنجم به رهبری مهندس نوری صادق علی (۱۹۲۲-۱۹۸۱)، معروف به نوری شاویس، خدمت کرد. او در سال ۱۹۶۱ به خدمت خود در تیم ششم به رهبری صالح عبدالله نجم الدین (۱۹۱۸-۱۹۸۱)، معروف به سید صالح یوسفی، ادامه داد. او در سال ۱۹۶۱ به نیروهای پیشمرگه پیوست و در سال ۱۹۶۳ نماینده اولین کنگره خلق (کنگره کویسنجک) بود. در سال ۱۹۶۳، او توسط کنگره خلق به عنوان عضو هیئت منصوب شد. انقلاب سپتامبر او در ۳۰ مارس ۱۹۶۳ برای مذاکره با دولت عراق در مورد حقوق ملی کردها وارد بغداد شد. سپس توسط دولت عراق دستگیر و مورد شکنجه قرار گرفت و تا سال ۱۹۶۴ در بازداشت ماند تا اینکه پس از مذاکره با مقامات جمهوری عراق آزاد شد.

در اواخر دسامبر ۱۹۶۳، او در یک جلسه بزرگ برای تأسیس شورای فرماندهی انقلاب در شهر رانیه در استان سلیمانیه شرکت کرد، اما موفقیتی به دست نیاورد. او به دلیل حمایت از رهبر، در ۴ آوریل ۱۹۶۴ توسط جناح دفتر سیاسی از صفوف حزب دموکرات کردستان اخراج شد. مصطفی بارزانی(۱۹۰۳-۱۹۷۹)، او در آغاز ماه مه ۱۹۶۴ به عنوان عضو کمیته مقدماتی کنگره ششم حزب دموکرات کردستان انتخاب شد. در سال ۱۹۶۴، توسط نمایندگان کنگره ششم حزب به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان انتخاب شد. در اولین جلسه کمیته مرکزی در روستای سنجار در استان سلیمانیه در سال ۱۹۶۴، به عنوان عضو دفتر سیاسی انتخاب شد. در سال ۱۹۶۴ به عضویت شورای فرماندهی انقلاب در کردستان عراق درآمد. در سال ۱۹۶۴ به عنوان عضو کمیته قانون اساسی دفتر اجرایی انتخاب شد. در سال ۱۹۶۵، مسئولیت کمیته شاخه اول حزب را بر عهده گرفت. در ۱۰ ژانویه ۱۹۶۵، او به عنوان عضو هیئت نمایندگی حزب دموکرات کردستان به ریاست حبیب الفیلی، دبیر حزب دموکرات کردستان، برای انجام مذاکرات با دولت عراق شرکت کرد. او در سال ۱۹۶۶ توسط نمایندگان کنگره هفتم به عنوان عضو علی‌البدل کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان انتخاب شد. او در سال ۱۹۶۷ مقاله‌ای در مجله «صدای کردستان»، سخنگوی کمیته شاخه اول حزب دموکرات کردستان، منتشر کرد. او در سال ۱۹۶۸ مسئولیت کمیته شاخه اول حزب را بر عهده گرفت. او در سال ۱۹۶۸ مدیر اولین دوره موسسه تربیت معلم انقلاب در منطقه کلاله بود. در سال‌های ۱۹۶۸-۱۹۶۹، به عنوان مدیر اولین دوره موسسه تربیت معلم انقلاب، در زمینه روانشناسی تدریس کرد. او مدیر مدرسه تربیت کادر حزب دموکرات کردستان (KDP) در روستای چومان، استان اربیل و مدرس جامعه‌شناسی در اولین دوره آن بود. او در سال ۱۹۶۹ داوطلب تدریس زبان عربی در مدرسه راهنمایی کلاله شد. او در سال ۱۹۶۹ مدیر دوره دوم موسسه تربیت معلم انقلاب بود. در همان سال، او به عنوان معلم جامعه شناسی و تاریخ مدرن در دوره دوم و مدیر مدرسه تربیت کادر حزب دموکرات کردستان در روستای نوبردان، استان اربیل، منصوب شد. او توسط نمایندگان هشتمین کنگره حزب دموکرات کردستان در سال ۱۹۷۰ به عضویت کمیته مرکزی انتخاب شد. در ۲۲ آوریل ۱۹۷۰، به عنوان مدیر فرهنگ و اطلاعات کردی منصوب شد. او در روز جمعه ۱۲ ژوئن ۱۹۷۰، به دستور رهبر، در ... شرکت کرد. مصطفی بارزانی او به عنوان عضوی از هیئت حزب دموکرات کردستان (KDP) در مراسم سوگواری آیت‌الله العظمی عبدالمحسن حکیم (1889-1970)، مرجع برجسته شیعه، در نجف، غرب عراق، در 5 آگوست 1970 به عنوان نماینده حزب دموکرات کردستان در سومین کنفرانس اتحادیه معلمان کردستان شرکت کرد و در آنجا سخنرانی ایراد نمود. او در 6 اکتبر 1970 به دستور شورای فرماندهی انقلاب به عنوان استاندار دهوک منصوب شد. در پنجشنبه 12 آگوست 1971، او بر اولین کنفرانس اتحادیه نویسندگان کرد - شعبه دهوک - نظارت داشت و از طرف استانداری سخنرانی کرد. او در ژوئن 1972 توسط نمایندگان کنفرانس دهوک انجمن روشنفکران کرد به عنوان عضو اداری انتخاب شد. در پنجشنبه 15 مارس 1973، او در جشن نوروز که توسط کمیته شعبه پنجم در دانشگاه المستنصریه برگزار شد، شرکت کرد. او به آرمان کردها خیانت کرد و در سال ۱۹۷۳ به همراه سرلشکر عزیز رشید عزیز (۱۹۲۴-۱۹۹۸) معروف به... سرلشکر عزیز آکره یی و اسماعیل عزیز مصطفی (۱۹۳۸-۲۰۱۷) معروف به شیخ اسماعیل ملا عزیز، اعضای رهبری حزب دموکرات کردستان و افراد دیگر به دولت عراق پیوست.

در ۷ آوریل ۱۹۷۴، او با حکم ریاست جمهوری در کابینه احمد حسن البکر (۱۹۱۴-۱۹۸۲) سمت وزیر شهرداری‌ها را بر عهده گرفت. او به دستور رئیس شورای فرماندهی انقلاب، احمد حسن البکر، به عضویت اولین شورای قانونگذاری منطقه کردستان منصوب شد. در روز سه‌شنبه، ۲۴ سپتامبر ۱۹۷۴، او توسط احمد حسن البکر به عنوان رئیس شورای اجرایی منطقه کردستان برای مرحله تأسیس انتخاب شد. در ۵ اکتبر ۱۹۷۴، او توسط حزب بعث سوسیالیست عرب به عنوان رئیس اولین جلسه شورای اجرایی منطقه کردستان منصوب شد. او از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ به عنوان وزیر شهرداری‌ها در کابینه احمد حسن البکر خدمت کرد. او پس از شکست ۱۹۶۷ سردبیر روزنامه عربی «التأخی» بود. انقلاب سپتامبر در سال ۱۹۷۵، او برای مدت کوتاهی رئیس انجمن فرهنگی کرد در بغداد بود. در سال ۱۹۷۵، از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۷ به عنوان فرماندار بابل خدمت کرد. او به همراه صالح حیدر عاصم (۱۹۲۲-۲۰۰۱)، معروف به صالح حیدری، و چهار نفر دیگر، مجوز انتشار روزنامه العراق به زبان عربی را به شرط لغو روزنامه التأخی دریافت کردند. او در ۲۲ مارس ۱۹۷۷ صاحب امتیاز ضمیمه روزنامه العراق شد.

او در ۲۵ سپتامبر ۱۹۷۷ به دستور شورای فرماندهی انقلاب به عنوان عضو دومین شورای قانونگذاری منطقه کردستان منصوب شد. از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱، او توسط دولت عراق به عنوان رئیس شورای اجرایی اداره خودمختار منطقه کردستان خدمت کرد. در سال ۱۹۷۷، با فرمان ریاست جمهوری، به عنوان وزیر مشاور در کابینه احمد حسن البکر (۱۹۱۴-۱۹۸۲) منصوب شد. در ۱۵ دسامبر ۱۹۷۷، با فرمان ریاست جمهوری، به عنوان سرپرست وزارت تجارت عراق منصوب شد. او در ۱۵ دسامبر ۱۹۷۷ توسط شورای فرماندهی انقلاب از سمت خود به عنوان رئیس شورای قانونگذاری اداره خودمختار منطقه کردستان برکنار و به عنوان وزیر کشور منصوب شد. همچنین در ۵ فوریه ۱۹۷۸ با حکم ریاست جمهوری به عنوان سرپرست وزارت کار و امور اجتماعی منصوب شد. در ۱۳ دسامبر ۱۹۷۹ به عنوان رئیس انجمن فرهنگی کرد در بغداد انتخاب شد. در سال ۱۹۷۹، او عضو کنفرانس مردمی عرب در دمشق و همچنین عضو کمیته عالی جبهه ملی مترقی عراق شد. در سال ۱۹۸۱، او به عنوان وزیر کشور در کابینه صدام حسین (۱۹۳۷-۲۰۰۶) که با نام صدام التکریتی نیز شناخته می‌شود، خدمت کرد. او در سال ۱۹۸۱ نشان افسران را از رئیس جمهور مالی دریافت کرد. او در سال ۱۹۸۳ و بار دیگر در سال ۱۹۸۴ سمت وزیر مشاور در امور خارجه را در کابینه صدام حسین بر عهده گرفت. در سال ۱۹۸۷، او رئیس هیئت مدیره روزنامه کردی «عراق» بود.

از جمله آثار او:

۱- نظریه ای درباره مفهوم دموکراسی در اندیشه حزب بعث سوسیالیستی عرب - ۱۹۸۰.

۲- وحدت ملی ما در مقابل دشمن - ۱۳۶۰.

منابع:

1. E.D.E.، جمارا فایل FA-4، دهقی چپی خوتون لاحق5 برنده موتنی علی خان نصرو بهه. فاضل میرانی Lalayahin Sahbari Zebari, Permam, 5 Chowpatti 2015, No. 6.

2. علی سنجاری، مسئله کرد و حزب بعث سوسیالیست عرب در عراق، بخش سوم، (دهوک - چاپخانه خانی - ۲۰۱۲ میلادی)، ص ۴۱۹.

3. کریس کوچرا، جنبش ملی کرد، ترجمه ابراهیم یونسی، چاپ دوم، (تهران - انتشارات نگاه - ۱۳۷۷ ه.ش)، ص ۳۷۶.

4. مصطفی نهاریمان، فهرانی، حدیب، و نصارانی کرد، ق - 1986G، شماره 150.

5. او در سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۰ میلادی متولد شد. تقلید سیاسی، (هولر - چاپخانه، زنکیچی سهه حدین - ۲۰۱۶)، LL ۱۱۴، ۱۵۸.

6. عبده هامان شاهفکندی، چشتی مجور، (پاریس - 1997)، شماره. 442.

7. شوکت خازندار، سیر و سلوک و ایستگاه‌های حزب کمونیست عراق... نگاهی از درون، (بیروت - دارالکنوز الادبیه - ۲۰۰۵)، صفحات ۲۸۱-۲۸۲.

8. مطلبی درباره مطبوعات دهوک، مجله زاگرس، وزارت فرهنگ - اقلیم کردستان، شماره ۵، اربیل، آوریل ۱۹۹۸، ص ۱۴.

9. توفیقی، مهلا صدیق، هیچ مشکلی با خانه‌ام، باغم و درِ خانه‌ام ندارم. دوهیم، (هالر - چاپخانه شهاب - ۱۹۹۶)، LL ۵۶، ۶۸، ۷۰، ۷۲، ۸۱.

10. یک آهنگ نادر، گرنجی دزگای، زانیاری کردستان، حرف جالبی در موردش دارد، گیوری. گوهان، جمارا ۱۳۲، هاولر، ۲ ابی ۱۹۹۷، صفحات ۴۵-۴۶.

11. جمیل حسین الجبوری، سیاستمداران ارشد عراقی در دوران جمهوری ۱۹۵۸-۲۰۰۳، بخش اول، (قاهره - دفتر)

12. مشکل حزب دموکرات کردستان چیست؟

13. www.pdk-leqa1.com

14. محمد محلا قادر، خانواده حزب و فرهنگ بارزانی نهمر، نام خانواده او، (هولر-دزجای چاپ و این آراس، ۲۰۰۷، صفحات ۵۵، ۶۱، ۶۲، ۶۸.)

15. فرمان جمهوری شماره ۶۳، روزنامه رسمی عراق، وزارت دادگستری، شماره ۲۶۳۸، بغداد، دوشنبه ۲۰ فوریه ۱۹۷۸، ص ۹.

16. مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادیبخش کرد، جلد سوم، چاپ دوم، (اربیل - انتشارات وزارت آموزش و پرورش - ۲۰۰۲ میلادی)، صفحات ۱۴۴، ۲۵۳، ۲۹۱.

17. مسعود بارزانی، بارزانی و همسرش، ازگری خاوازی کرد، برقی سیهیم - بهشی دواهیم، ​​(هاولر - چپخانه و هزاراتی) بوهروده - 1383، پ. 104.

18. واصفی حسن، دهسبیکا شیرشا ایلولی برای دوره بهادینان 1340-1342، (دهک - چپخانه خانی - 1391)، ش. 168.