در آغاز دهه ۱۹۸۰، فعالیت‌های پیشمرگه گسترش یافت و بیشتر مناطق کردستان جنوبی را در بر گرفت. این فعالیت‌ها به شکل جنگ چریکی در روستاها، شهرها و شهرستان‌ها انجام می‌شد و باعث سردرگمی زیادی در صفوف ارتش عراق شد. این فعالیت‌های چریکی عمدتاً شامل وارد کردن ضربات دردناک به افراد رژیم بود که مردم را سرکوب و سرکوب می‌کردند. علاوه بر این، پیشمرگه‌ها در جاده‌های نیروهای نظامی و امنیتی کمین‌هایی برپا کردند و به پایگاه‌های نظامی آنها حمله کردند. در نتیجه، رژیم بعث متحمل خسارات سنگینی از نظر کشته و زخمی شد و هزاران سرباز، افسر عالی رتبه نظامی و پرسنل امنیتی به اسارت درآمدند، علاوه بر این مقادیر زیادی سلاح و مهمات نیز به غنیمت گرفته شد. یکی از این فعالیت‌ها، تصرف تپه‌های دوازده مالانی، در نزدیکی شهر زاخو بود.

یک نیروی پیشمرگه از سازمان رنجبران به رهبری محمد مراد و سازمان شهید حمید به رهبری جبار محمد، برای جنگ چریکی در منطقه بادینان آماده شدند. آنها ابتدا برای ادامه مبارزه خود در روستای بیرکا جلسه‌ای برگزار کردند و در آنجا تصمیم گرفتند عملیاتی را برای وارد کردن ضربه‌ای قاطع به نیروهای رژیم بعث آغاز کنند. پس از تدوین یک نقشه دقیق در جلسه، به سمت روستای جم سیرمو حرکت کردند. پس از فرا رسیدن شب، آنها به سمت زاخو در سواحل رودخانه خابور حرکت کردند. با نزدیک شدن به شهر، نیروهای نظامی و امنیتی دولت عراق در ساحل شرقی خابور کمین گذاشته بودند. نگهبانان این نیرو که متوجه کمین شده بودند، به سرعت عقب‌نشینی کرده و از آن فرار کردند.

پس از اینکه همه نیروها جمع شدند، سوگند یاد کردند که تسلیم نشوند و دوباره تلاش کنند و تا رسیدن به هدفشان به مواضع خود باز نگردند. نیروهای پیشمرگه در همان محل تصمیم گرفتند به یک پایگاه ارتش عراق به نام ربیعه دوازده مالانی مشرف به رودخانه خابور در نزدیکی زاخو حمله کنند. ساعت 9:30 شب، نیروهای پیشمرگه به ​​منطقه‌ای در نزدیکی ربیعه رسیدند و با آرپی‌جی، نارنجک دستی و سایر سلاح‌ها به سمت آنها آتش گشودند. سپس به ربیعه حمله کردند و در مدت کوتاهی آن را به کنترل خود درآوردند و خسارات جدی به سربازان وارد کردند. در نتیجه، تعدادی سلاح و مهمات که در اختیار سربازان بود، از جمله شش قبضه کلاشینکف، پنج جعبه مهمات روسی از همان نوع سلاح، یک آرپی‌جی، هشت قبضه توپ، یک مسلسل کرینف با 1000 فشنگ از انواع مختلف، یک جعبه نارنجک دستی و بسیاری از تجهیزات نظامی را به غنیمت گرفتند. با این حال، وقتی پیشمرگه‌ها به ربع حمله کردند، یک نیروی نظامی بزرگ از زاخو برای نجات نیروهای رژیم به میدان نبرد شتافت، اما نیروهای پیشمرگه به ​​سرعت غنایم خود را جمع کردند و تصمیم به عقب‌نشینی و ترک منطقه گرفتند.

نیروهای پیشمرگه صبح همان شب به روستای بیرکا رسیدند و در مورد اجرای عملیات، تلگرافی به کمیته محلی حزب دموکرات کردستان در زاخو ارسال کردند. از طرف آنها، از مسئولان و پیشمرگه‌های این دو سازمان به خاطر شجاعتی که در این فعالیت قهرمانانه نشان دادند، تشکر کردند. روز بعد، دولت عراق، طبق معمول در جاهای دیگر، منطقه را بمباران کرد و چندین هواپیمای جنگی را بر فراز منطقه فرستاد و آن را به شدت بمباران کرد. اما خوشبختانه برای ساکنان، این بمباران هیچ خسارتی به بار نیاورد. شایان ذکر است که این فعالیت پیشمرگه به ​​دلیل نزدیکی به زاخو، واکنش‌های زیادی را برانگیخت و خساراتی نیز به نیروهای رژیم بعث وارد کرد و این امر مردم را بسیار خوشحال کرد.

منابع:

1-محمود بارزانی، بارزانی و بزوتنا و ازگری خوازی کرد، برقی چواریم، 1975-1990. شورشی جولان، باشی دویم، شبی یحکیم، (چاپانه اوکسانا - 2021).

2- محمد مراد، خباتا چیا، برهتن و سیرهتین شیشا گولانی داناور سا5ین (176-1989)، (منطقه کردستان - زخی - 2007).

۳- غازی عادل گوردی، «السلام علیکم»، (ترکیه، ۲۰۲۱).

4- شمال زیباری، وب سایت India, Golanida, Shabi Hikam, (چاپخانه-هولر- 2015).