زندگینامه.

فاتح محمد امین مرتضی در استان کرکوک متولد شد. او به قبیله سیامنصوری فیلی تعلق دارد. اجداد او از منطقه کرمانشاه در شرق کردستان به جنوب کردستان مهاجرت کردند. در 9 اکتبر 1962، برادرش حسیب محمد امین (1926-1962) در نبرد آغجالار در استان کرکوک در حمله ارتش عراق به شهادت رسید. انقلاب سپتامبر او مدرک لیسانس خود را در رشته زبان کردی از دانشگاه بغداد در سال ۱۹۶۳ دریافت کرد. در سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۴، معاون مدیر آموزش و پرورش کرکوک و مسئول آموزش و پرورش کردستان بود. او در روستای پیرمامی از توابع استان اربیل، وزیر آموزش و پرورش استان‌های شمالی عراق، برای بحث در مورد مسائل آموزشی و استخدامی حضور داشت. او به زبان‌های کردی، عربی، ترکمنی، فارسی، انگلیسی و آلمانی مسلط بود.

خباتنامه

فاتح محمد امین مرتضی در سال ۱۹۵۷ در زمان سلطنت عراق به پ.ک.ک پیوست. او با نام مستعار بروسک فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۵۹ به اتحادیه دانشجویان کردستان پیوست. در سال‌های ۱۹۵۹-۱۹۶۲ عضو کمیته سازمانی دانشگاه بغداد پ.ک.ک بود. در سال ۱۹۶۳ به نیروهای پیشمرگه پیوست و به عنوان رهبر سیاسی در نیروی کاراداغ خدمت کرد. در سال ۱۹۶۳ در نبرد زنبور در استان کرکوک علیه ارتش عراق شرکت کرد. در سال ۱۹۶۴، او در بخش زبان ترکمنی رادیو صدای کردستان مشغول به کار شد. در سال ۱۹۶۴، او دومین رئیس شاخه پنجم حزب دموکرات کردستان (KDP) بود. دفتر سیاسی حزب دموکرات کردستان (KDP) توسط رئیس جمهور تشکیل و حمایت شد. مصطفی بارزانی انجام داده است

در سال ۱۹۶۴، او عضو هیئت مذاکره‌کننده دوازده نفره ششمین کنگره حزب دموکرات کردستان (KDP) بود. مصطفی بارزانی (۱۹۰۳-۱۹۷۹) آنها برای شرکت در کنگره ششم به شعبه دفتر سیاسی رفتند، اما این هیئت به دلیل اصرار شعبه دفتر سیاسی برای عدم شرکت در مأموریت خود، موفق نشد. نمایندگان ششمین کنگرهدر سال ۱۹۶۶، او به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان (KDP) انتخاب شد. کنگره هفتماو به عنوان عضو ذخیره کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان (KDP) انتخاب شد. در سال ۱۹۶۶، به عنوان رئیس کمیته شاخه سوم منصوب شد. او دستگیر و در ایستگاه عمومی و زندان رومادیه به شدت شکنجه شد. او در اواخر سال ۱۹۶۹ آزاد شد. در سال ۱۹۶۹، او مدیر مدرسه راهنمایی غلا، تنها مدرسه راهنمایی انقلاب سپتامبر بود. در سال ۱۹۶۹، او عضو هیئت تحریریه مجله تیشک بود. در ۵ آگوست ۱۹۷۰، او نماینده سومین کنگره اتحادیه معلمان کردستان در روستای نوپردان استان اربیل بود. هشتمین کنگره حزب دموکرات کردستان در سال ۱۹۷۰ به عنوان دومین رئیس ستاد شاخه اول حزب دموکرات کردستان (حدکا) منصوب شد.

در سال ۱۹۷۰ به عنوان ناظر کمیته شاخه اول منصوب شد. در سال ۱۹۷۱ در دفتر مرکزی کمیته شاخه چهارم حزب دموکرات کردستان از عدنان القیسی، کشتی‌گیر جهان، استقبال کرد. در سال ۱۹۷۳، عضو کمیته موسس انجمن فرهنگی کرد در کرکوک بود. در سال ۱۹۷۳، به عنوان عضو کمیته اجرایی شاخه کرکوک اتحادیه نویسندگان کردستان انتخاب شد. او از ۱ تا ۳ فوریه ۱۹۷۴ به عنوان نماینده در پنجمین کنگره اتحادیه معلمان کردستان در سلیمانیه انتخاب شد. در سال ۱۹۷۴ به عنوان رئیس شاخه کرکوک اتحادیه معلمان کردستان منصوب شد. او در سال ۱۹۷۵ در نبرد طوز خورماتو در استان کرکوک زخمی شد.

پس از فروپاشی انقلاب سپتامبر در ایران، او در سال‌های ۱۹۷۵-۱۹۷۶ به شهر نقده پناهنده شد. پس از بازگشت به جنوب کردستان در سال ۱۹۷۶، به مرکز عراق تبعید شد. در سال‌های ۱۹۷۶-۱۹۸۲، او در دیوانیه زندگی می‌کرد. او در سال‌های ۱۹۸۲-۱۹۹۱ در بعقوبه، مرکز استان دیاله، در تبعید زندگی می‌کرد. در سال ۱۹۹۱، به عنوان معلم به اربیل نقل مکان کرد. در سال ۱۹۹۱، او به عنوان دومین رئیس دفتر این سازمان منصوب شد. در سال ۱۹۹۲، او در فهرست حزب دموکرات کردستان (KDP) در دور اول، نامزد مجلس ملی کردستان بود. در سال ۱۹۹۲، او سازماندهی ششمین کنگره اتحادیه معلمان کردستان را تسهیل کرد. آموزش و پرورش سلیمانیه در دولت منطقه‌ای کردستان بود.

نماینده ۱۹۹۳ یازدهمین کنگره حزب دموکرات کردستان - در سال‌های ۱۹۹۳-۱۹۹۴، او کمیته اجرایی شاخه دوم حزب دموکرات کردستان (YKDP) در اربیل بود. در سال ۱۹۹۵، به عنوان پناهنده به جمهوری فدرال آلمان نقل مکان کرد. در سال‌های ۱۹۹۹-۲۰۰۱، او مسئول سازمان برلین بود. او در سال‌های ۲۰۰۱-۲۰۰۵ عضو شاخه اروپایی حزب دموکرات کردستان (KDP) بود. او عضو مجلس ملی کردستان (۲۰۰۱-۲۰۰۵) بود. در سال ۲۰۰۵، او مسئول دفتر حقوق بشر در استان کرکوک بود. در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۲، او در اولین دوره مجلس ملی کردستان (۲۰۱۱-۲۰۱۹) به عضویت کمیته آموزش و آموزش عالی درآمد. او در شورای رهبری استانی کرکوک-گرمیان حزب دموکرات کردستان (KDP) خدمت کرد و روز دوشنبه، ۲ نوامبر، درگذشت.

منابع:

1. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.
2. نامه تسلیت، روزنامه خبات، شماره ۶۰۳۲، اربیل، دوشنبه، ۲ نوامبر ۲۰۲۰، ص.
3. رضا شوان، اولین معلم شهید انقلاب سپتامبر حسیب محمد امین بگ، مجله سیروان، خانقین شعبه ۱۵ حزب دموکرات کردستان، شماره ۱۸، بهار ۲۰۱۴، صفحات ۲۱، ۲۵.
4. علی سنجری، قضیه کرد و حزب بعث عرب در عراق، بخش سوم، (دهوک - چاپخانه خانی - ۲۰۱۲)، ص.
5. شوان محمد امین طه خوشناو، اربیل بین سال‌های ۱۹۶۳-۱۹۷۰، مطالعه‌ای تاریخی از وضعیت سیاسی، (اربیل - چاپخانه دانشگاه صلاح‌الدین - ۲۰۱۶)، صفحات ۲۸، ۳۰-۳۱، ۱۹۸-۱
6. رضا شوان، حسیب محمد بیگ سیامنصوری 1925-1961، عمرعلی شریف، 100 نفر از مشاهیر کرکوک و گرمیان، (سلیمانی - چاپخانه کارو - 1398)، ص 122-1.
7. لطیف نادر راوندزی، اهمیت آژانس اطلاعات کردستان در انقلاب ملی بزرگ سپتامبر، مجله گولان، شماره ۱۳۲، اربیل، ۲ آگوست ۱۹۹۷، صفحات ۴۵، ۴۷.
8. برادر فاتح محمد امین، روزنامه التخی، شماره ۹۳۸، بغداد، چاپخانه تایمز، سه‌شنبه، ۱۵ دسامبر ۱۹۷۲، ص ۱۴،
9. مسعود البرزانی، بارزانی و جنبش آزادیبخش کرد، جلد ۳، (اربیل، چاپخانه وزارت آموزش و پرورش، ۲۰۰۲)، ص.