Silêman Ehmed Îsmaîl Omer Dolamerî di sala 1953an de li gundê Xera yê navçeya Mêrgesûrî ya parêzgeha Hewlêrê ji dayik bûye. Di sala 1967an de di 14 saliya xwe de tevlî hêzên Pêşmerge yên Şoreşa Îlonê bûye û sê salan li gel Ozer Dulamerî li Dîlmanê xizmet kiriye.

Piştî îmzekirina peymana 11ê Adara 1970an, ew ji Dilmanê bo Qesrê hat veguhastin, li wir beşdarî dewreyeke bikaranîna topan bû.

Piştî hilweşîna Şoreşa Îlonê di sala 1975an de koçberî Îranê bû. Li kampên Nexde û Zeve bi cih bû. Du sal şûnda ew veguheztin Cehramê û dû re jî şandin Lahîcanê.

Di sala 1979an de, dema ku monarşî li Îranê hilweşiya, Silêman Ehmed û birayê wî Reşîd dîsa tevlî şoreşê bûn û wekî desteyek vegeriyan başûrê Kurdistanê da ku li dijî rejîma Iraqê operasyonên leşkerî pêk bînin. Di heman salê de, birayê wî Reşîd li Kendiyê, navçeya Diyana, di pevçûnek bi artêşa Iraqê re şehîd bû.

Di sala 1980an de, ew bi Îdrîs Barzanî û Şêx Mihemed Xalid ê ji Zêweyê re çû deşta Berazgerê ya li navçeya Seydkan. Piştî rêwîtiyê û serdana hêzên Pêşmerge yên Barzanê li herêmê, ew vegeriya kampa Zêweyê. Di heman salê de, piştî vegera ji Rezanê ya Rojhilatê Kurdistanê, ew beşdarî dewreyek karanîna topên 57 mm bû. Piştî qedandina dewreyê, ew bi Ozer Dolamerî re çû Başûrê Kurdistanê. Di heman salê de, ew di bin fermandariya Ehmed Seîd Spînderî de beşdarî Şerê Mezin ê Mêrgesûrî bû.

Di sala 1988an de, beşdarî şerê gora Zahir li sêgoşeya Rojhilat, Başûr û Bakurê Kurdistanê bû. Piştî Enfal û êrîşên kîmyayî yên hikûmeta Iraqê li dijî sivîlên Kurd, ew vegeriya Rojhilatê Kurdistanê.

Di sala 1994an de, wekî cîgirê Artêşa 100emîn a Barzan hate tayînkirin. Di şerên Sorî ya herêma Dolamariyan de, di salên 1980, 1995, Spilk, 1996, Gomespan û di şerê Şakrokê yê 1997an de, çar caran birîndar bû.

Di 15ê Kanûna Pêşîn a 2010an de, di Kongreya Sêzdehan de, ji bo xizmet û çalakiyên wî ji hêla Serok ve Mesûd Barzani Madalyaya Barzaniyê Nemir jî lê hat dayîn.

balkêşî:

Arşîvên Lijneya Ansîklopediyê Partiya Demokrat a Kurdistanê