تنگه عمر آقا در قسمت شمالی دشت دیانا بین روستاهای بدلیان در جنوب و شیخان در شمال واقع شده است. جاده اصلی بین سوران و سیدکان از این تنگه عبور می کند. در 16 فروردین 66، ارتش عراق حمله زمینی و هوایی خود را با نام (توکل به خدا) به هندرین، زوزک و تنگه عمر آقا آغاز کرد. در 12 شهریور 74، تیپ سوم با پشتیبانی یک گردان تانک به این تنگه حمله کرد، اما ارتش عراق 230 جسد از سربازان خود را با تعداد زیادی مجروح در میدان نبرد به جا گذاشت.
تنگه عمر آقا در قسمت شمالی دشت دیانا، بین روستاهای بدلیان در جنوب و شیخان در شمال واقع شده است. جاده اصلی بین سوران و سیدکان از این تنگه که در ارتفاع ۱۲۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد، میگذرد.
رژیم بعثی در یک کودتای نظامی در ۱۷ تا ۳۰ ژوئیه ۱۹۶۸ قدرت را در عراق به دست گرفت، اما به سرعت متوجه شد که نمیتواند آن را از بین ببرد. انقلاب سپتامبر و برای غلبه نظامی بر آن، باب مذاکره با انقلاب را گشود و توافقنامه ۱۱ مارس ۱۹۷۰ را در مورد حق خودمختاری برای جنوب کردستان امضا کرد. با این حال، در طول چهار سال آتش بس و مذاکره، ارتش و واحدهای نظامی خود را مجدداً سازماندهی و مسلح کرد و شروع به بهانه تراشی و امتناع از اجرای توافقنامه کرد و در ۱۶ مارس ۱۹۷۴ حمله نظامی خود را علیه کردستان از سر گرفت.
اگرچه نبردهای گذرگاه عمر آقا و عملیات نظامی برای تصرف این مکان استراتژیک سابقهای به ۶ آوریل ۱۹۶۶ داشت، زمانی که ارتش عراق حمله زمینی و هوایی خود را با نام «توکل به خدا» آغاز کرد و از کوه هندرین، زوزک و گذرگاه عمر آقا آغاز شد، اما در روزهایی که ارتش عراق به عملیات اشغال خود ادامه میداد، نتوانست بر نیروهای پیشمرگه غلبه کند. با این حال، تمام حملات آنها توسط نیروهای پیشمرگه با پشتیبانی ... خنثی شد. توپخانه انقلابیپنج نفر از نیروهای پیشمرگه در حمله ارتش عراق به گردنه عمر آقا کشته شدند.
پس از از سرگیری جنگ در سال ۱۹۷۴، ارتش عراق به چندین منطقه پیشروی و آنها را تصرف کرد. نیروهای پیشمرگه از رواندوز، دامنههای کورک و کوه گورز عقبنشینی کردند و یک خط دفاعی در بانگویل، کوه هندرین، کوه زوزک، سرتیز و تنگه عمر آقا ایجاد کردند تا از پیشروی ارتش عراق جلوگیری کرده و آن را متوقف کنند. با این حال، ارتش عراق به حمله به مواضع پیشمرگه ادامه داد و هدف آن اشغال تمام نقاط استراتژیک، تضعیف انقلاب و پایان دادن سریع به آن بود.
این بار، اشغال گذرگاه عمر آقا و شکستن خط دفاعی نیروهای پیشمرگه در برنامه حمله گنجانده شد. در ۳ سپتامبر ۱۹۷۴، تیپ سوم آقا به رهبری سرهنگ حمید الدلیمی و با پشتیبانی یک گردان تانک، به گذرگاه عمر آقا حمله کرد. در ابتدای حمله، ارتش عراق تمام منطقه را با توپخانه و هواپیماهای نیروی هوایی بمباران کرد، اما نیروهای پیشمرگه مواضع خود را با درختان و تکنیکهای نظامی موفق، بسیار خوب ساخته بودند و در طول بمباران در آنها پنهان شده بودند. بنابراین، بمباران هیچ تاثیری بر نیروهای پیشمرگه نداشت.
میتوان گفت هدف ارتش عراق از اشغال این تنگه، تبدیل آن به نقطهای استراتژیک برای تقسیم نیروهای پیشمرگه به جبهههای نبرد دیگر در زوزک، سرتیز و سری بردی بود. پیشمرگهها برای خنثی کردن نقشههای ارتش عراق، نیروهای بیشتری اعزام کردند و مواضع و استحکامات خود را تقویت نمودند.
در ابتدای حمله ارتش عراق، نیروهای پیشمرگه موفق شدند با توپ های ضد تانک 106 میلی متری، چهار تانک را منهدم کنند، زیرا توپخانه انقلابی به رهبری هلی دولامری، نقش بسیار مهمی در خنثی کردن این حمله ایفا شد، زیرا فرماندهان توپخانه در میدان نبرد از طریق بیسیم مطلع شدند تا ارتش عراق را بمباران کنند. اگرچه فرمانده تیپ سوم ارتش عراق به حمله ادامه داد و بر اشغال گذرگاه عمر آقا اصرار داشت، جایی که او موفق به تصرف تعدادی از مواضع شد، اما بمباران توپخانه انقلابی نقش تعیینکنندهای در جلوگیری از پیشروی ارتش عراق داشت. نیروهای پیشمرگه یک ضدحمله را آغاز کردند و رو در رو با آنها جنگیدند تا اینکه توانستند کنترل تمام مواضع خود را دوباره به دست گیرند.
ارتش عراق تمام تلاش خود را برای تصرف دره و نابودی مواضع پیشمرگه و خط دفاعی آنها انجام داد. پس از هشت ساعت نبرد شدید، کل تیپ ارتش عراق نابود شد و اجساد ۲۳۰ سرباز به همراه بسیاری از مجروحان در میدان نبرد باقی ماند. آنها در رسیدن به هدف خود ناکام ماندند و شکست بزرگی را متحمل شدند.
بقایای آنها مجبور به عقبنشینی به روستای بدلیان، در جنوب تنگه عمر آقا، شدند، اما نتوانستند دوباره به مواضع پیشمرگان حمله کنند، تا اینکه کوه سرتیز را که در بالا و مشرف به این تنگه قرار دارد، تصرف کردند. بنابراین، ماندن پیشمرگان در آنجا دشوار بود و بنابراین رهبری انقلاب دستور عقبنشینی و تخلیه محل را صادر کرد و تصمیم گرفت خط دفاعی دیگری در تنگه بیشه، کوه حسن بیگ و سری بردی ایجاد کند تا از پیشروی ارتش دشمن جلوگیری شود.
منابع:
1- مسعود بارزانی، بارزانی و بزوتنه ازغریخوازی کرد، برگی سیهیم، بهشی داووم، شبی یحکیم، (هاولر - 1383).
2- ابراهیم جلال، باشاوری کردستان و شیشی ایهیلول، بنیاتنان و ح5تاکندان، 1961-1975. چاپی چاوراهم، (2021).
۳- قاضی عادل قهاردی، رحمه الله. (۲۰۲۰).
۴- تاریخ معاصر عراق، نوشته دکتر ابراهیم خلیل احمد و دکتر جعفر عباس حمدی (موصل - ۱۹۸۹).
5- سهانگیر ابراهیم خشناو، «ووداواه صحربازیکانی شیه-شی-یلول» 1970-1975، «چاپی یخخم» (هولر).
۶- آرشیو مرجع دایره المعارف حزب دموکرات کردستان.


