سال ۱۹۷۵، پس از شکست انقلاب سپتامبر ابتدا به شهر نقده و سپس به تهران منتقل شد و در آنجا اقامت گزید. در سال ۱۳۵۶، معاون رئیس سازمان شهید احمد آدم در کمیته محلی عمیدی، که بخشی از منطقه اول بود، شد. پس از مرگ مصطفی بارزانی در سال ۱۹۷۹ او عضو کمیته محلی آمدی بود. او سوگند یاد کرد که تا روز شهادت یا آزادی کردستان، سر و ریش خود را نتراشد. او به سوگند خود عمل کرد و تا سال ۱۹۹۱ که قیام بزرگ جنوب کردستان رخ داد، سر و ریش خود را نتراشید.
خلیل امین در جریان عملیات ننگین انفال و حمله شیمیایی به بادینان در سال ۱۹۸۸، به همراه تعداد زیادی از پیشمرگهها و ساکنان محلی به شمال کردستان نقل مکان کرد و به اردوگاه پناهندگان موش منتقل شد. او در سال ۱۹۹۲ به جنوب کردستان بازگشت و تا به امروز در رهبری بارزان به مبارزه و خدمات خود ادامه میدهد.
خلیل امین در نبردها و حماسههای زیادی از جمله حماسه کانی ماسی، حماسه هنگ سوتک و حماسه بامرنی در استان دهوک شرکت کرد و در طول مبارزات خود در صفوف پیشمرگان کردستان پنج بار زخمی شد. از سوی رئیس جمهور به او مدال بارزانی اعطا شد. مسعود بارزانی در سال ۲۰۱۰، در جریان سیزدهمین کنگره حزب دموکرات کردستان.
منبع:
۱- آرشیو دایره المعارف مرجع حزب دموکرات کردستان.
