زندگینامه

جلیل یوسف احمد قاسم معروف به هوشیار جلیل هوشیارفرماندار جلیل هوشیارزرنگ و جلیل القاضی در سال ۱۹۲۱ در اربیل متولد شد. او از خانواده مشهور القاضی در اربیل بود. تحصیلات ابتدایی، متوسطه و متوسطه خود را در اربیل به پایان رساند. در سال ۱۹۴۶ مدرک لیسانس حقوق را از دانشکده حقوق دانشگاه بغداد دریافت کرد. در سال ۱۹۵۹ با دختر کریم زانستی (۱۹۰۰-۱۹۹۶)، یکی از بنیانگذاران انجمن زانستی (علم) و یکی از ملی‌گرایان و روشنفکران سلیمانیه، ازدواج کرد. در سال‌های ۱۹۶۱-۱۹۶۲، قاضی دادگاه تحقیقات اربیل بود. بین سال‌های ۱۹۶۳-۱۹۸۰، سمت قاضی در دادگاه بدوی و دادگاه تجدیدنظر در بغداد را بر عهده داشت. در ۱۱ اکتبر ۱۹۸۰، به عنوان قاضی در دادگاه اداری در منطقه کرخ بغداد منصوب شد. او در سال ۱۹۹۰ بازنشسته شد، اما به سرعت به سمت خود بازگردانده شد و در سال ۱۹۹۴ دوباره بازنشسته شد. او در ۵ اکتبر ۱۹۹۶ در بغداد درگذشت و در گورستان شیخ معروف در بغداد به خاک سپرده شد. او به زبان‌های کردی، عربی، ترکمنی و انگلیسی مسلط بود.

صفحات مبارزه

در سال ۱۹۳۸، او یکی از بنیانگذاران انجمن دارگر بود. در سال ۱۹۳۹، او با نام مخفی هوشیار با حزب کردی هیوا مبارزه کرد. در اواسط سال ۱۹۴۱، او در تظاهراتی در اربیل در حمایت از جنبش رشید علی الکیلانی (۱۸۹۳-۱۹۶۵) شرکت کرد و به دستور مقامات بریتانیایی در عراق توسط دولت عراق زندانی شد. در اواسط سال ۱۹۴۲، او مقالاتی را برای مجله گالاویژ ترجمه کرد که به زبان کردی در بغداد منتشر می‌شد. در سال ۱۹۴۴، او حزب هیوا را در حمایت از شورش دوم بارزان (۱۹۴۳-۱۹۴۵) ترک کرد. همچنین در سال ۱۹۴۴، او در یک دادگاه نظامی محاکمه و توسط مقامات پادشاهی هاشمی عراق به دلیل حمایت از شورش دوم بارزان زندانی شد. در سال ۱۹۴۶، او و گروهی از جوانان تلاش کردند تا صفوف حزب کردی هیوا را متحد کنند، اما موفق نشدند. او در سال ۱۹۴۶ به حزب دموکرات کردستان (KDP) پیوست و با نام مخفی زرنگ فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۴۶، او یکی از برگزارکنندگان جشن‌های نوروز در بغداد بود. در سال ۱۹۴۸، در تظاهرات علیه پیمان پورتسموث بین بریتانیا و پادشاهی عراق در بغداد شرکت کرد. از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۱، به دلیل فعالیت‌های کردی و سیاسی خود توسط مقامات پادشاهی عراق زندانی و شکنجه شد. او در سال ۱۹۵۱ از زندان آزاد شد و توسط نمایندگان دومین کنگره حزب به کمیته مرکزی موقت KDP انتخاب شد. در سال ۱۹۵۱، او عضو کمیته جنبش طرفداران صلح در اربیل بود. در سال ۱۹۵۳، هفتاد و پنج چهره برجسته از منطقه کویا دادخواستی را برای آزادی او به بالاترین مقامات پادشاهی عراق ارائه کردند و این دادخواست را به چهار روزنامه ارسال کردند. همچنین در سال ۱۹۵۳، او به عنوان وکیل داوطلب شد تا از دستگیرشدگان قیام دهقانان دشت اربیل دفاع کند. در سال ۱۹۵۳، او توسط نمایندگان سومین کنگره حزب دموکرات کردستان - عراق به عضویت کمیته مرکزی این حزب انتخاب شد. در ۲۰ ژانویه ۱۹۵۳، او و هفت وکیل دیگر در رابطه با تیراندازی به وکیل ابراهیم احمد فتاح (۱۹۱۴-۲۰۰۰) در مقابل خانه‌اش در سلیمانیه، شکایتی را به مقامات سلیمانیه ارائه کردند. در سال ۱۹۵۳، او به دلیل فعالیت‌هایش مدت کوتاهی توسط مقامات عراقی زندانی شد. در ۲۰ مارس ۱۹۵۴، او در جشنی که توسط حزب دموکرات کردستان - عراق برای نوروز در اربیل برگزار شده بود، با گروه کر ویولن نواخت. همچنین در سال ۱۹۵۴، او به تقلب در انتخابات اعتراض کرد. دولت عراق او را در جریان انتخابات شهرداری سلیمانیه دستگیر و به اربیل منتقل کرد. پس از این، ساکنان کویا اعتراض کردند و خواستار بازگشت او شدند. در سال ۱۹۵۸، او حامی مالی باشگاه ورزشی بروسک در اربیل بود. همچنین در سال ۱۹۵۸، او به عنوان قاضی در اربیل خدمت کرد. در سال ۱۹۵۹، به دلیل مخالفتش با ادغام حزب دموکرات کردستان (KDP) - سازمان‌های متحد - در حزب کمونیست عراق، توسط جناح وکیل حمزه عبدالله عمر (۱۹۱۵-۱۹۹۸) از فعالیت‌های حزبی تعلیق شد. در ۲۳ فوریه ۱۹۵۹، او نامه‌ای به رهبر نوشت. مصطفی بارزانی او به تعلیق عضویتش توسط صالح الحیدری (۱۹۲۲-۲۰۰۱) و حمید عثمان ابوبکر (۱۹۲۷-۱۹۹۳) اعتراض کرد. در ۱۶ و ۱۷ ژوئیه ۱۹۵۹، او نماینده دومین کنفرانس جنبش طرفداران صلح عراق در بغداد بود. در ژوئن ۱۹۵۹، او به عنوان عضو کمیته محلی جنبش طرفداران صلح در اربیل انتخاب شد. در ۳۰ دسامبر ۱۹۵۹، او به مناسبت آزادی سرتیپ عبدالکریم قاسم (۱۹۱۴-۱۹۶۳) از بیمارستان و زنده ماندن او از سوء قصد توسط افراد مسلح حزب بعث سوسیالیست عرب در بغداد، از طرف جنبش طرفداران صلح در اربیل، تلگراف تبریکی به وزارت دفاع عراق ارسال کرد. در سال ۱۹۶۰، او دوباره به عنوان اولین مسئول جنبش طرفداران صلح در اربیل انتخاب شد.

منابع:

1. بایگانی دایره‌المعارف حزب دموکرات کردستان

2. Iamada Kurdun and Pedachonah: The House of Ehamad Bikas, the Persian Empire of Ehamad Bikas, 1930-2006, (سلیمانی - دهزقایی چپ و دیگران) بدراخان - چپخانه بینایی - 2016g)، شماره. 41.

3. امام کردانی: صحح ها شید، امام جلال دیدری تهمین لاهیه بی کشکه کیماری، بحرخیم، (سلیمانی - چاپ خانه کاریچ - 2017g)، ll. 73-74.

4. آمادش کوردانی: مهلا بختیار، عارف سلیمان، او در دنیای خود طعم فوق‌العاده‌ای دارد، او یک نابغه است، یک چاپچی. دوهیم، (هاولر - چاپخانه هاوزر - ۲۰۰۷)، شماره ۴۷.

5. تهیه و تنظیم ممتاز الحیدری، گزیده ای از تذکره صالح الحیدری، چاپ دوم، (سلیمانیه - چاپ رنج - 1383 ش)، ص 138. 27.

6. بکر شاکر کاروانی، علی فتاح دزه، شعیر، نوشیر، و تیک شهر، (هاولر - هزاره تیتی ششنبیری - 1383)، شماره 25، 51 - 52، 54، 57.

7. نوشته‌ی زانین، گیواری هایتائو، خیابان ۱۴۵، سا۵۵، هاولر، چاپخانه‌ی کردستان، داوشاهمه، قرن ۱۵، ۱۹۵۸، ص ۲۵.

8. بیانیه شماره ۲۱۴۳۵، روزنامه رسمی عراق، وزارت دادگستری، نشریه شماره ۲۸۰۲، سال بیست و سوم، بغداد، ۱۰ نوامبر ۱۹۸۰، ص ۶.

9. پتاکی یانهی پروسکی هاهولر، گواری هاتائو، زامارا 121، S54 4، هاهولور، چپخانا کردستان، هاهاینی، 31 Canon Doohime 1958، no. 6.

10. جهمل بابان، سلیمانیه، شارجه شوهاخوم، برگی سیهام، شبی دوهیم، (هولر - دزگای چپ و در ارس، چپ خانه، ارس، 2012، LL. 332، 506).

11. حبیب محمد کریم، تاریخ حزب دموکرات کردستان - عراق (در ایستگاه‌های اصلی) ۱۹۴۶-۱۹۹۳، (دهوک - انتشارات خبات - ۱۹۹۸ میلادی)، صفحات ۴۷، ۵۰.

12. خواف غفور، دفری زین، برکی یحکیم، (خارکوک - خمح 5ح کنکبیر و خمح احتی) کرکوک - چپخانه کرج - 2011g)، بی. 229.

13. ابراهیم احمددی نهمردا، منطقه کردستان جدید، اگارگانی هاکیتیه نیشتمانیه کردستان، ساختمان 2423، خیابان ده هم، سلیمانی، سیهاما، 10 آوریل 2001، پ. 3.

14. صدیق صحیح، حفیق صحیح و عبدو زهنغنا، جیان نما و بست گیوری گاهلاوی، برقی. یزده، (سلیمانی - بانک چین - چپخانه - 1395)، شماره 124-125.

15. شهاب علی شهاب، یک سیاستمدار و زانیار ایرانی، یک چهره سیاسی، (مقالات هولر - چاپخانه) - ۲۰۱۳g)، LL 105، ۱۰۸.

16. معنای داستان این موضوع چیست؟ (هولِر - چاپ خانه - ۲۰۱۲)، LL ۸۳، ۱۷۰، ۱۸۶، ۱۹۷.

17. او متولد ۱۹۶۳ - ۱۹۷۰ است. تقلید سیاسی، (هولر - چاپخانه، زنکیچی سهه حدین - ۲۰۱۶)، شماره ۵۱.

18. طارق گامباز، حزب اله لیوی ها هاولر، (هاها ها-ل-گواری یاساپاریزی-چاخانه و هزارت کشوکا5 - 2005)، ج. 22، 38، 76، 118، 122.

19. علی عبدالله، حزب دموکراسی کردستان-عراق، به نام چین، (نوشته شاوین، ژوئیه ۱۹۶۸)، ۱۹۶۸-۱۹۸۷.

20. فهد عونی، ۳۶ ساله، نویسنده مجموعه شعر از (Hol. Saḥahddin - ۲۰۱۹، شماره ۵۵).

21. ویکتور هوگچ، توانی مارشا نای، و هورگان جلیل هوشیار، جواری گالاوی، جمار 7 و 8، سال 3، بغداد، شباخانا معارف، ژوئیه و اوت 1942، LL 19-28.

22. کریم شرزه، معلم، مربی، شاعر و مترجم کریم زانستی ۱۹۰۰-۱۹۹۶، مجله صدای دیگر، شماره ۲۶۲، سال ششم، اربیل، چهارشنبه، ۷ اکتبر ۲۰۰۹، ص ۲۲.

23. کمال رئوف محمد، بسته مطالعات کردی، (اربیل - چاپخانه و انتشارات ارس - انتشارات وزارت آموزش و پرورش - ۲۰۰۵ میلادی)، صفحات ۱۶۲-۱۶۳.

24. کمال مهظاهر، تاریخ حددشته، حمد مختار بابان و ناهیکی صاهر، گیوری هنگین، جمارا 120، بغداد، چپخانه (چاپخانه حریه)، کانون دوم، 1378، ش. 7.

25. ۱۹۳۵-۱۹۵۸، ۱۹۳۵ - ۱۹۵۸، ۱۹۳۵ - ۱۹۵۸ ۲۰۰۶ - چاپخانه و هزاره بهروهرده - ۲۰۰۶، L.L. ۲۱، ۲۸.

26. او دارای بایگانی در پاریز زهار کمال محی الدین غفوری است که وارد بایگانی پاریز کمال محی الدین شده و وارد بایگانی شهر حمرا ۵۶، سلیمانی، چاپخانه بینایی، کانونی احکام ۲۰۱۸، شماره ۱۱ شده است.

27. مام جهلال، نخست وزیر ۵۸، پینگهام، سلیمانی، دفتر شرکت، ۱۰ آوریل ۲۰۰۲، شماره ۷.

28. مهدی محمود قدیر، به نام سیاستمدار کرد عراقی، 1945-1958، (سلیمانی-صحنثری-لاکینه) استراتژی کردستان - 2005g)، ص 50-51، 129، 132.

29. مهدی محد قدیر، کُرد پسرش آشتیخوان، که در سالهای 1951-1963 سکونت داشت، (ح. بغدادنا - چپخانا مکریانی - 2015g)، ll. 32، 54.

30. مهدی محمود قدیر، اعلیحضرت، 1926 - 1939، (تاریخ - فرهنگستان کرد - حاجی هاشم چخانا - 2013)، شماره. 283، 287.

31. معنای این امر چیست، معنای این امر چیست؟ جمره ۱۳۶، ۱۹۹۵، LL ۲۵، ۳۰.

32. نوری شاویس، از خاطرات من، (بی جا - انتشارات حزب دموکرات خلق کردستان - ۱۹۸۵ میلادی)، ص ۲۳.

33. جزئیات به شرح زیر است: عزاد عبدالوحید، کتاب او، «کلام خدا»، (مقالات هول. - 2019g)، LL 47، 95.