امینه محمد به همراه همسرش در شروان مازن به پیشمرگه‌ها خدمت می‌کرد و برای آنها نان و غذا تهیه می‌کرد. در ۴ مه ۱۹۶۶، همسرش ناجی بیگ در نبرد کوه ززک در شهرستان دیانا به شهادت رسید.

پس از شهادت شوهرش، امینه به کمک به نیروهای پیشمرگه ادامه داد.   ۱۹۷۵ پس از انسکوی انقلاب سپتامبر او پناهنده‌ای از ایران بود، ابتدا در محله زیوه ساکن شد، سپس به اردوگاه پناهندگان جهرم در استان فارس نقل مکان کرد و بعداً در تهران ساکن شد. در سال ۱۹۷۹، پس از سقوط سلطنت و تأسیس جمهوری اسلامی ایران، امینه به محله زیوه بازگشت و در آنجا ساکن شد. او دو پسرش، مامند و رشید، را برای دفاع از مردم و کشور به نیروهای پیشمرگه فرستاد. آنها برای ادامه مبارزه خود با حاجی بروخی به کردستان جنوبی بازگشتند. امینه به همراه سه فرزند، نوه‌ها و عروس‌هایش در محله زیوه ماند. در ۹ ژوئن ۱۹۸۵، شش نوه، همسر رشید پسر شهید، همسر پسرش مامندی و دو نوه دیگر در بمباران محله زیوه توسط هواپیماهای رژیم عراق مجروح شدند. در سال ۱۹۸۸، پسرش مامندی در دستان خواکورک به شهادت رسید.

در سال ۱۹۹۳ به کردستان جنوبی بازگشت و در پیرمام و سوران ساکن شد. در ۱۶ آگوست ۱۹۹۶، به مناسبت جشن طلایی حزب دموکرات کردستان (KDP)، مدال جاودان بارزانی را دریافت کرد.

مرجع:

۱. بایگانی هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان... (یا: ... یا ...