زندگینامه

آل شیخ عمر در سال ۱۹۰۵ در روستای بدارونی از توابع شهرستان گوراتو در شهرستان مرگسور استان اربیل متولد شد. او قبل از رفتن به اتحاد جماهیر شوروی با سورمه میرخان ازدواج کرد و صاحب پسری به نام احمد شد که در سال

مبارزه

پس از اینکه بارزانی و رفقایش راهپیمایی را آغاز کردند، بارزانی پیشمرگه‌ها را به چند گروه تقسیم کرد. آل شیخ عمر او که سرپرست گروهی از همراهان بارزانی به اتحاد جماهیر شوروی بود، پس از عبور از رودخانه ارس، در ۱۶ ژوئن ۱۹۴۷ توسط ژنرال ... دستگیر شد. مصطفی بارزانی با میرحاج احمد او به آکری، لاوکو مسیحی و شیخومر شانادر دستور داد تا برای پذیرایی از مرزبانان شوروی بروند.

پس از ورود به اتحاد جماهیر شوروی، در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۷، او و تمام رفقایش در نخجوان آذربایجان، به مدت چهل روز در یک اجتماع باز که توسط گروهی از سربازان با سیم خاردار احاطه شده بود، بازداشت شدند. آنها تحت مراقبت بودند و از نظر غذا، لباس و حمل و نقل مانند اسیران جنگی با آنها رفتار می‌شد. بعداً با تصمیم دولت شوروی، آنها به مناطق آغدام، لاچین، آیولاخ و کلبجر آذربایجان تقسیم شدند. در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۷، آنها به یک پایگاه نظامی در کنار دریای خزر در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان، منتقل شدند. آنها آموزش نظامی دیدند. از آنجا که او معلم زبان کردی بود، روزانه چهار ساعت به رفقایش زبان کردی تدریس می‌کرد.

جعفر باکیروف پس از بدرفتاری با رفقایش، در ۲۹ اوت ۱۹۴۸ تصمیم گرفت اردوگاه نظامی خود را از جمهوری آذربایجان به جامعه چیرچوک در نزدیکی تاشکند، پایتخت جمهوری ازبکستان، منتقل کند و در آنجا به آموزش نظامی ادامه دهد.

در مارس ۱۹۴۹، او و رفقایش با قطار در روستاهای اتحاد جماهیر شوروی توزیع شدند و در مزارع کلخوزها (زمین‌هایی که مردم از دولت اجاره می‌کردند و سپس به دولت پس می‌دادند) کار کردند.

پس از تلاش‌های فراوان و ارسال چندین نامه توسط ژنرال بارزانی به استالین، سرانجام استالین نامه‌ای دریافت کرد که در آن بارزانی از رنج رفقایش صحبت کرده بود و او بلافاصله تصمیم گرفت کمیته‌ای برای بررسی وضعیت رفقای بارزانی تشکیل دهد. نوامبر ۱۹۵۱ به ورویسکی، اتحاد جماهیر شوروی نقل مکان کرد. آل شیخ عمر او در سال ۱۹۵۸ در اتحاد جماهیر شوروی درگذشت.

منابع:

1. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.

2. حمید گردی، خلاصه التاریخ، چاپ اول، (اربیل - انتشارات ارس - چاپخانه وزارت آموزش و پرورش - ۲۰۰۴)، صفحات ۸۰، ۹۵،
3. شعبانعلی شعبان، برخی اطلاعات سیاسی و تاریخی، چاپ سوم، (اربیل - چاپخانه روژهلات - ۲۰۱۳)، ص.
4. شوکت شیخ یزدین، جشن طلایی پیشمرگه، چاپ اول، (پیرمام - چاپخانه خبات - ۱۹۹۶)، ص.
5. صالح یوسف صوفی، گاهشمار کردستان و جهان، چاپ اول، جلد ۲، (دهوک - چاپخانه استانی دهوک - ۲۰۱۳)، ص ۶۰۷،
6. عمر فاروق، سردار دانا زندگی و مبارزات مرحوم ملا مصطفی بارزانی، چاپ دوم، (اربیل - چاپخانه وزارت آموزش و پرورش - ۲۰۰۲)، ص.
7. عبدالرحمن ملا حبیب ابوبکر، قبیله بارزان بین سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۹۱، چاپ اول، (اربیل - چاپخانه وزارت فرهنگ) - ۲۰۰۱)، صفحات ۱۲۱، ۱۲۶-۱
8. عبدالله غفور، قاموس جغرافیای اربیل، (اربیل - چاپخانه حاجی هاشم - 1394)، ص.
9. کاروان محمد مجید، بارزانی‌ها از مهاباد تا شوروی، چاپ اول، (سلیمانیه - چاپخانه پیوند - ۲۰۱۱)، صفحات ۸۴، ۹۴-۹۶.
10. در خاطرات فرمانده شهید حسو میرخان ژاژوکی، ۶۲ روز با بارزانی، بارزانی‌ها به اتحاد جماهیر شوروی رفتند، چاپ اول (اربیل - چاپخانه فرهنگی - ۱۹۹۷)، ص.
11. مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادی‌بخش کرد ۱۹۳۱-۱۹۵۸، (دهوک، چاپخانه خبات، ۱۹۹۸)، صفحات ۱۸۸، ۱۹۴-۱۹۷، ۲۰۰-۲۰۱، ۲۰۵،
12. نجف قلی پسیان، از مهاباد خونین تا کرانه‌های ارس، نوشته شوکت شیخ یزدین، چاپ اول، (پیرمام - جشن طلایی حزب دموکرات کردستان - ۱۹۹۶)، ص.