زندگینامه

شریف لشکری ​​حسین در سال ۱۹۱۵ در روستای بستره از توابع شهرستان گوراتو از توابع شهرستان مرگسور استان اربیل متولد شد. در ۲۱ ژوئن ۱۹۳۲، او و خانواده‌اش به ترکیه آواره شدند. پس از فروپاشی انقلاب دوم بارزان و حرکت آنها به شرق کردستان برای دفاع از جمهوری دموکراتیک کردستان، همسران و فرزندانش فوت کردند. شریف لشکری ​​در اتحاد جماهیر شوروی تحصیل کرد و مدرک کشاورزی گرفت. پس از بازگشت از اتحاد جماهیر شوروی، در سال ۱۹۵۹ در اداره کشاورزی اربیل استخدام شد. او به دو زبان کردی و روسی صحبت می‌کرد. او بر اثر سکته قلبی در محل سنگ قبر درگذشت و در روستای موساکا به خاک سپرده شد.

مبارزه

شریف لشکری ​​در سال ۱۹۴۳ به صفوف انقلاب دوم بارزان پیوست. او در نبرد دره ناره شرکت داشت. در ۲ اکتبر ۱۹۴۳، در تصرف پاسگاه پلیس شانه‌دار شرکت داشت. در اکتبر، در تصرف پاسگاه پلیس خرزوک و در ۲۰ اکتبر، در تصرف پاسگاه پلیس شروانی شرکت داشت. در ۸ آگوست ۱۹۴۵، در تصرف پاسگاه پلیس مرگسور شرکت داشت و در ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۵، در نبرد سر اکره شرکت کرد که در آنجا به شدت زخمی شد. در ۱۹ آگوست همان سال، تمام اموال او توسط دادگاه عرفی نظامی عراق مصادره شد.

پس از فروپاشی انقلاب دوم بارزانی در ۱۱ اکتبر ۱۹۴۵، او به شرق کردستان نقل مکان کرد. در ۳۱ مارس ۱۹۴۶، به همراه دو برادرش، احمد لشکری ​​و بدرو لشکری، به نیروهای بارزانی ارتش جمهوری دموکراتیک کردستان پیوست. او در نبردهای قلاتان، کلاشه و پیرانشهر در شرق کردستان جنگید.

پس از فروپاشی جمهوری دموکراتیک کردستان، او در نبرد نالوس در ۳ مارس ۱۹۴۷، نبرد گوجار در ۱۳ و ۱۴ مارس و نبرد نقده و شنو در ۱۹ مارس شرکت کرد. در ۲۴ مارس ۱۹۴۷، در نبرد قارنا در منطقه خانه و در ۲۵ مارس ۱۹۴۷، در نبرد هاورس و حلاجی شرکت کرد.

او یکی از پیشمرگانی بود که در ۱۹ آوریل ۱۹۴۷ از طریق خواکورک و دشتی برازگر به شروان و مزوری بازگشت.

پس از بازگشت، ژنرال مصطفی بارزانی در ۱۵ مه ۱۹۴۷ جلسه‌ای با رفقایش در روستای آرگوش برگزار کرد و به آنها دستور داد که بمانند یا به اتحاد جماهیر شوروی بروند. او در نبرد قطور و نبرد پل ماکو شرکت کرد. در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۷، از رودخانه ارس در مرز ایران و اتحاد جماهیر شوروی عبور کرد.

پس از ورود به اتحاد جماهیر شوروی، در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۷، او و تمام رفقایش در نخجوان آذربایجان، به مدت چهل روز در یک اجتماع باز که توسط گروهی از سربازان با سیم خاردار احاطه شده بود، بازداشت شدند. آنها تحت مراقبت بودند و از نظر غذا، لباس و حمل و نقل مانند اسیران جنگی با آنها رفتار می‌شد. بعداً با تصمیم دولت شوروی، آنها به مناطق آغدام، لاچین، آیولاخ و کلبجر آذربایجان تقسیم شدند. در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۷، آنها به یک پایگاه نظامی در کنار دریای خزر در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان، منتقل شدند. در همان زمان، توسط برخی از رفقای تحصیل کرده خود، روزانه چهار ساعت زبان کردی به آنها آموزش داده می‌شد.

پس از بدرفتاری جعفر بکیروف با رفقای بارزانی، تصمیم گرفته شد که اردوگاه نظامی او از آذربایجان به جامعه چیرچوک در نزدیکی تاشکند، پایتخت ازبکستان، منتقل شود، جایی که آنها آموزش نظامی خود را ادامه دادند.

در مارس ۱۹۴۹، او و رفقایش با قطار به روستاهای اتحاد جماهیر شوروی منتقل شدند و در مزارع کلخوز (زمین‌هایی که مردم از دولت اجاره می‌کردند و سپس به دولت پس می‌دادند) کار کردند.

پس از تلاش‌های فراوان و ارسال چندین نامه از سوی ژنرال بارزانی به استالین، سرانجام نامه‌ای به استالین رسید که در آن بارزانی از رنج رفقایش صحبت کرده بود و او بلافاصله تصمیم گرفت کمیته‌ای برای بررسی وضعیت رفقای بارزانی تشکیل دهد. در نوامبر ۱۹۵۱، او به ورویسکی، اتحاد جماهیر شوروی نقل مکان کرد.

پس از انقلاب ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۸ در عراق و بازگشت ژنرال مصطفی بارزانی، در ۲۵ فوریه ۱۹۵۹، او و رفقایش طبق بندهای (الف) ماده ۳ و ۷ از ماده ۱۰ و ماده ۱۱ مشمول عفو عمومی شدند.

در سال ۱۹۵۸، جمهوری عراق به رهبری عبدالکریم قاسم تأسیس شد. در ۱۶ آوریل ۱۹۵۹، او به همراه رفقایش با کشتی جورجیا از طریق بندر بصره در جنوب جمهوری عراق به کردستان بازگشت.

 در سال 1961 در انقلاب شهریور شرکت کرد. او در نبردهای لولان، میدانوک، زلکوکا، مربا، کوه متین، آتروش، گرکال، بالاکیان، بدلیه، بالاکیان و دره عمر آقا شرکت کرد. 

منابع:

1. حمید گوهری، مدال بارزانی، جلد ۱، (اربیل - چاپخانه حاجی هاشم - ۲۰۱۵).

2. شعبانعلی شعبان، برخی اطلاعات سیاسی و تاریخی، چاپ سوم، (اربیل - چاپخانه روژهلات - ۲۰۱۳).

3. شوکت شیخ یزدین، جشن طلایی پیشمرگه، چاپ اول، (پیرمام - چاپخانه خبات - ۱۹۹۶).

4. صالح یوسف صوفی، گاهشماری کردستان و جهان، چاپ اول، جلد ۲، (دهوک - چاپخانه استانی دهوک - ۲۰۱۳).

5. صالح یوسف صوفی، گاهشمار کردستان و جهان، چاپ اول، جلد سوم، (دهوک - چاپخانه استانی دهوک - ۲۰۱۳).

6. عمر فاروق، سردار دانا، زندگی و مبارزات مرحوم ملا مصطفی بارزانی، چاپ دوم، (اربیل - چاپخانه وزارت آموزش و پرورش - ۲۰۰۲).

7. عبدالرحمن ملا حبیب ابوبکر، قبیله بارزان بین سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۹۱، چاپ اول، (اربیل - چاپخانه وزارت فرهنگ - ۲۰۰۱).

8. کاروان محمد مجید، بارزانی‌ها از مهاباد تا اتحاد جماهیر شوروی، چاپ اول، (سلیمانیه - چاپخانه پیوند - ۲۰۱۱).

9. مجله هتاو، شماره ۱۵۴، سال ششم، اربیل، چاپخانه کردستان، جمعه، ۲۵ فروردین ۱۳۳۸ (۱۵ آوریل ۱۹۵۹).

10. در خاطرات فرمانده شهید حسو میرخان ژاژوکی، ۶۲ روز با بارزانی، عزیمت بارزانی‌ها به اتحاد جماهیر شوروی، چاپ اول (اربیل - چاپخانه فرهنگی - ۱۹۹۷).

11. لیث عبدالمحسن جواد الزبیدی، انقلاب 14 ژوئیه 1958 در عراق، (بغداد - مؤسسه انتشارات دارالرشید - 1979م).

12. مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادیبخش کرد ۱۹۳۱ - ۱۹۵۸، (دهوک - چاپخانه خبات - ۱۹۹۸).

13. مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادیبخش کرد ۱۹۳۱ - ۱۹۵۸، جلد ۱، (اربیل - چاپخانه ناشناس - ۲۰۱۲).

14. نجف قلی پسیان، از مهاباد خونین تا کرانه‌های ارس، نوشته شوکت شیخ یزدین، چاپ اول، (پیرمام - جشن طلایی حزب دموکرات کردستان - ۱۹۹۶).

15. بایگانی هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان