زندگینامه
بابکر شیخ حسین لاچین در سال ۱۹۳۱ در روستای کرکمو، بخش شروان، شهرستان مرگسوری، استان اربیل متولد شد. پس از فروپاشی انقلاب اول بارزانی، شیخ احمد بارزانی و بسیاری از بستگانش به شمال کردستان گریختند. در ۲۱ ژوئن ۱۹۳۲، در حالی که تنها یک سال داشت، به همراه خانوادهاش به ترکیه گریخت. آنها او را به دولت عراق تحویل دادند و خانوادههایشان، مانند تمام خانوادههایی که به همراه شیخ احمد به شمال کردستان گریخته بودند، به جنوب کردستان بازگشتند. به دلیل کمبود مدرسه و عدم توجه دولت عراق به آموزش، او دیر به مدرسه رسید. هنگامی که انقلاب دوم بارزانی در سال ۱۹۴۳ رخ داد، او در کلاس سوم دبستان بود.
پس از همراهی با Genl مصطفی بارزانی او در سال ۱۹۵۹ از رشته مکانیک خودرو در دانشگاه ایندوزرال تکنیکوم فارغالتحصیل شد. او به زبانهای کردی، فارسی و روسی صحبت میکرد. او در ۵ مارس ۲۰۲۰ در شهرستان صلاحالدین درگذشت و در گورستان روستای کرکمو به خاک سپرده شد.
مبارزه
پس از وقوع انقلاب دوم بارزان در سال ۱۹۴۳، بابکر شیخ سن در سن سیزده سالگی به صفوف انقلاب پیوست و با رساندن غذا به ستاد و میدان نبرد به پیشمرگان خدمت کرد. در اوت ۱۹۴۵، تمام اموال منقول و غیرمنقول او به دستور دادگاه عرفی نظامی مصادره شد.
در ۱۱ اکتبر ۱۹۴۵، پس از شکست انقلاب دوم بارزان، او دستگیر شد. مصطفی بارزانی و رفقایش به کردستان شرقی رفتند. پس از تأسیس جمهوری دموکراتیک کردستان در مهاباد، در ۳۱ مارس ۱۹۴۶، او در میان نیروهای بارزان از جمهوری دفاع کرد.
پس از فروپاشی جمهوری کردستان در مهاباد و بازگشت بارزانی از شرق کردستان به جنوب کردستان، او در نبرد نقده و نبرد شنو در شرق کردستان شرکت کرد.
پس از بازگشت آنها، جنل مصطفی بارزانی در ۶ مه ۱۹۴۷، او جلسهای با رفقایش در روستای آرگوش برگزار کرد و به آنها دستور داد که در شوروی بمانند یا به آنجا بروند. در ۲۳ مه ۱۹۴۷، او در جریان جنگ خلق، ژنرال مصطفی بارزانی را به اتحاد جماهیر شوروی همراهی کرد. او در نبرد پل ماکو شرکت کرد و در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۷ از رودخانه ارس به اتحاد جماهیر شوروی عبور کرد.
پس از ورود به اتحاد جماهیر شوروی، در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۷، او و تمام رفقایش در نخجوان آذربایجان، به مدت چهل روز در یک اجتماع باز که با سیم خاردار احاطه شده بود، توسط گروهی از سربازان بازداشت شدند. آنها تحت مراقبت بودند و از نظر غذا، لباس و حمل و نقل مانند اسیران جنگی با آنها رفتار میشد. بعداً با تصمیم دولت شوروی، آنها به مناطق آغدام، لاچین، آیولاخ و کلبجر آذربایجان تقسیم شدند. در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۷، آنها به یک پایگاه نظامی در کنار دریای خزر در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان، منتقل شدند. در همان زمان، توسط برخی از رفقای تحصیل کرده خود، روزانه چهار ساعت زبان کردی به آنها آموزش داده میشد.
پس از بدرفتاری جعفر بکیروف با رفقایش، بارزانی تصمیم گرفت در ۲۹ اوت ۱۹۴۸ اردوگاه نظامی خود را از جمهوری آذربایجان به جامعه چیرچوک در نزدیکی تاشکند، پایتخت جمهوری ازبکستان، منتقل کند و در آنجا به آموزش نظامی ادامه دهند.
در مارس ۱۹۴۹، او و رفقایش با قطار در روستاهای اتحاد جماهیر شوروی توزیع شدند و در مزارع کلخوزها (زمینهایی که مردم از دولت اجاره میکردند و سپس به دولت پس میدادند) کار کردند.
پس از تلاشهای فراوان و ارسال چندین نامه توسط ژنرال بارزانی به استالین، سرانجام استالین نامهای دریافت کرد که در آن بارزانی از رنج رفقایش صحبت کرده بود و او بلافاصله تصمیم گرفت کمیتهای برای بررسی وضعیت رفقای بارزانی تشکیل دهد. نوامبر ۱۹۵۱ به ورویسکی، اتحاد جماهیر شوروی نقل مکان کرد.
پس از انقلاب ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۸ در عراق و بازگشت ژنرال مصطفی بارزانیدر ۲۵ فوریه ۱۹۵۹، به موجب مواد ۳ و ۷، بند (الف) ماده ۱۰ و ماده ۱۱ قانون اصلاحی سال ۱۹۵۹، به او و رفقایش عفو عمومی اعطا شد.
در سال ۱۹۵۸، جمهوری عراق به رهبری عبدالکریم قاسم تأسیس شد. در ۱۶ آوریل ۱۹۵۹، شیخ حسین به همراه رفقایش با کشتی جورجیا از طریق بندر بصره در جنوب جمهوری عراق به کردستان بازگشت.
بابکر لاچین با مصطفی عبدالله فق نبی و سعید احمد محافظ ملا مصطفی بارزانی در بغداد بود. 1961 مشارکت انقلاب سپتامبراو اولین بار در روستای بدرون مشغول بود ادریس بارزانی در سال 1962 به ملا مصطفی بارزانی و شریف عبدالله فقی نبی پیوستمصطفی بارزانی او به قلادزه، بیتوان و دوکان رفت و در نبردهای آن مناطق شرکت کرد.
پس از توافق ۱۱ مارس ۱۹۷۰، او تا سال ۱۹۷۴ به عنوان مرزبان مشغول به کار بود و در آن سال به ملا مصطفی بارزانی بازگشت. در سال ۱۹۷۵، پس از فروپاشی انقلاب سپتامبر، به عنوان پناهنده به ایران نقل مکان کرد. او در جامعه زوه ساکن شد. در همان سال، به جهرم و سپس به ساوه نقل مکان کرد.
مشارکت ۱۹۸۰ انقلاب ماه مهاو در قیام بهاری ۱۹۹۱ در جنوب کردستان شرکت کرد و در شقلاوه و بعداً در سال ۱۹۹۸ در صلاحالدین ساکن شد. سیزدهمین کنگرهیحزب دموکرات کردستان (KDP) مدال جاودان بارزانی را دریافت کرد. او در ۵ مارس ۲۰۲۰ در شهرستان صلاحالدین درگذشت و در گورستان روستای کرکمو به خاک سپرده شد.
منابع:
-
-
بایگانی هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان
- حمید گوهری، مدال بارزانی، جلد ۱، (اربیل - چاپخانه حاجی هاشم - ۲۰۱۵).
- حمید گردی، خلاصه التاریخ، چاپ اول، (اربیل - انتشارات ارس - چاپخانه وزارت آموزش و پرورش - ۱۳۸۳)
- حیدر فاروق السامرایی، ضیاء جعفر و نقش سیاسی و اقتصادی در عراق، (لندن - دارالحکمه - ۲۰۱۶)... (یا: ... یا ...
- در خاطرات فرمانده شهید حسو میرخان ژاژوکی، ۶۲ روز با بارزانی، عزیمت بارزانیها به اتحاد جماهیر شوروی، چاپ اول (اربیل - چاپخانه فرهنگی - ۱۹۹۷).
- مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادیبخش کرد ۱۹۳۱-۱۹۵۸، (دهوک - چاپخانه خبات - ۱۹۹۸).
- متن قطعنامه کمیته عفو عمومی در احترام به شهدای انقلاب بارزان، مجله رزگاری، شماره ۲ و ۳، چاپخانه رابطا، بغداد، ۱ آوریل
- آرشیو هیئت دانشنامه، مصاحبه با بابکر شیخ حسین لاچین، ۱۰ دسامبر ۲۰۱۶ – پیرمام.
-
