پس از شکست انقلاب ایلول در مارس ۱۹۷۵، رهبری کرد به فکر ادامه انقلاب و ورود مجدد به میدان نبرد از طریق عملیات پیشمرگه افتاد. اگرچه رهبری انقلاب در تبعید و تحت نظر ایران بود، اما این امر فرصتی را نیز برای شعلهور کردن مجدد آتش انقلاب و اعزام نیروهای پیشمرگه به مناطق مختلف کردستان فراهم کرد تا ترس و پریشانی را در میان صفوف ارتش عراق ایجاد کند. علاوه بر این، این اقدام برای نشان دادن این بود که مردم کرد جنایات ارتش عراق را فراموش نکردهاند.
مبارزه انقلاب کردستان شامل عملیات تاکتیکی پیشمرگهها در سراسر کردستان بود تا مانع از زندگی آرام رژیم عراق شوند و به آنها نشان دهند که کردها هنوز در حال پیشرفت هستند و نیرویی غیرقابل انکارند. علاوه بر این، در اواسط سال ۱۹۷۶، انقلاب مسلحانه از سر گرفته شد و بار دیگر به مردم کرد امید بخشید. این گام، نقطه عطفی تاریخی در تاریخ کردها بود. به همین دلیل، در طول انقلاب، نیروهای پیشمرگه کردستان عملیات نظامی متعددی را در مناطق مختلف انجام دادند و به نیروهای مسلح و امنیتی رژیم عراق آسیب جدی وارد کردند.
منبع:
بایگانی دانشنامه حزب دموکرات کردستان
عملیات شجاعانه پیشمرگه که در بالا به آن اشاره شد، بخشی از نبرد شرنش در جاده اصلی بین شرنش و دشت تخه در منطقه قلعه سلمانی در منطقه سندی است. نیروهای پیشمرگه کردستان همیشه به دنبال فرصتی برای شکست ارتش عراق بودند. این فرصت در صبح روز ۱۸ آگوست ۱۹۷۶ اتفاق افتاد، یک نیروی ارتش عراق توسط یک نیروی پیشمرگه غافلگیر شد و نتیجه آن نبردی پر هرج و مرج بود. پس از نبرد، نیروی بزرگ پیشمرگه توانست خسارات سنگینی به نیروی ارتش عراق وارد کند که شامل کشته شدن ۱۲ سرباز، از جمله یک افسر با درجه ستوان و دیگری با درجه ستوان یکم بود. علاوه بر این، چندین عضو عالی رتبه دیگر ارتش عراق نیز کشته شدند. همچنین، پیشمرگهها توانستند چندین قبضه سلاح کلاشینکف به دست آورند.
اگرچه چنین فعالیتهای پیشمرگه به آزادسازی منطقهای که پیشمرگه تصرف کرده و در آن باقی مانده است، منجر نمیشود، اما همچنان ضربه بزرگی به نیروهای ارتش عراق در چارچوب عملیات انقلابی نیروهای پیشمرگه بود. علاوه بر این، این یک تقویت روحیه برای نیروهای پیشمرگه در برابر دشمن و در عین حال پیامی به رژیم منفور عراق بود که انقلاب همچنان از حقوق مردم کرد دفاع میکند و تا زمانی که کردها از دست مستبدان و دیکتاتورها آزاد نشوند، متوقف نخواهد شد.
