Biographie

Piro Hamad Ibrahim Né en 1925 dans le village de Kelet, district de Shamdinan, au Kurdistan du Nord, Piro Hamad apporta une aide précieuse au cheikh Ahmed et à sa famille durant leur exil en République de Turquie le 21 juin 1932. En 1940, grâce à l'aide du cheikh Ahmed et face à la brutalité du gouvernement turc, il s'enfuit en Irak. Il poursuivit ensuite ses études en Union soviétique, où il obtint un diplôme d'agronomie. Il parlait couramment le kurde et le russe. Le 10 août 1983, lors de l'opération Barzani Anfal menée par le gouvernement irakien, il fut contraint de disparaître dans la communauté de Qushtapa.

Dossier de service

En 1943, il rejoignit les rangs de la seconde révolution de Barzan. Le 20 octobre 1943, il participa à la prise du poste de police de Zet et, le 10 novembre 1943, à celle du poste de police de Mazne. Le 19 août 1945, tous ses biens furent confisqués sur ordre du tribunal militaire coutumier irakien.

Après l'échec de la seconde révolution de Barzan le 11 octobre 1945, il s'installa au Kurdistan oriental. Le 31 mars 1946, il servit comme peshmerga au sein des forces de Barzan de l'armée de la République démocratique du Kurdistan à Mahabad. Il suivit des cours d'artillerie à Téhéran. Il participa à plusieurs combats, notamment ceux de la République démocratique du Kurdistan à Sanaa, Sangan, Dorba et Kevi Zardi le 29 avril 1946, et à Saqiz et Malqarani le 3 mai 1946. Après la dissolution de la République démocratique du Kurdistan le 3 mars 1947, il prit part à la bataille de Nalos et à celles de Naghdeh et Shino le 19 mars 1947. Le 24 mars 1947, il participa à la bataille de Halaj. Il faisait partie des Peshmergas qui sont retournés à Sherwan et Mazuri le 19/4/1947 en passant par Khawkurk et Dashti Barazgar.

Après leur retour le 15 mai 1947, le général Mustafa Barzani convoque une conférence avec ses camarades dans le village d'Argoush et leur laisse le choix de rester au Kurdistan ou de rejoindre l'Union soviétique. En conséquence, le 23 avril 1947, Piro Hamad Ibrahim Il partit pour l'Union soviétique avec Mustafa Barzani. Il participa ensuite aux combats de Gali Qtur et de Prdi Mako. Après une longue et difficile traversée, le 18 juin 1947, à la frontière irano-soviétique, Mula Mustafa Barzani et ses hommes franchirent le fleuve Araxe.

Après leur arrivée à Nakhitchevan, en Azerbaïdjan, le 19 juin 1947, Mustafa Barzani et ses compagnons furent emprisonnés pendant quarante jours. Ils subirent le même traitement que les prisonniers de guerre en matière de nourriture, de vêtements et de transport, dans un camp entouré de barbelés et gardé par des soldats. Peu après, sur décision du gouvernement soviétique, ils furent répartis en groupes et transférés dans les régions d'Aghdam, de Latchine, d'Aïoulakh et de Kalbajar, en République d'Azerbaïdjan. Le 10 décembre 1947, ils furent transférés à une base militaire sur la mer Caspienne, à Bakou, la capitale de la République d'Azerbaïdjan. Le 23 du même mois, à Bakou, les partisans de Barzani furent organisés en un régiment militaire et reçurent une formation militaire et politique. Leurs autres Peshmergas instruits leur enseignèrent également la lecture et l'écriture du kurde.

Suite aux mauvais traitements infligés par Jafar Bakirov, le 29 août 1948, Mula Mustafa Barzani décida de déplacer son camp militaire d'Azerbaïdjan au village de Chirchuk, près de Tachkent, la capitale de l'Ouzbékistan, où ils poursuivirent leur entraînement militaire.

En mars 1949, Mula Mustafa et ses amis furent ensuite répartis en groupes et envoyés par train dans les campagnes de l'Union soviétique, où ils travaillèrent dans les kolkhozes (terres louées au gouvernement puis restituées à celui-ci).

Finalement, après de nombreux efforts et l'envoi de plusieurs lettres du général Barzani à Staline, ce dernier reçut une lettre dans laquelle Barzani évoquait les souffrances de ses camarades. Staline décida immédiatement de former une commission pour enquêter sur la situation des camarades de Barzani. Après enquête, la commission décida de les rassembler tous à Vrievski. En conséquence, en novembre 1951, il se rendit à Vrievski, en Union soviétique.

Sources :

1. 1. (.حه‌مید گه‌ردی، پوخته‌ی مێژوونامه‌، چاپی یه‌كه‌م، (هه‌ولێر - ده‌زگای چاپ و بڵاوكردنه‌وه‌ی ئاراس - چاپخانه‌ی وه‌زاره‌تی په‌روه‌رده ‌- ٢٠٠٤ز
   2. حه‌مید گه‌ردی، رۆژی كوردی له‌ مێژوودا، چاپی یه‌كه‌م، (هه‌ولێر - به‌ڕێوه‌به‌رایه‌تیی چاپخانه‌ی رۆشنبیری - ٢٠٠٥ز).
   3. حیدر فاروق السامرئي، ضیاء جعفر ودوره‌ السیاسي و الاقتصادي في العراق، (لندن – دارالحكمة - ٢٠١٦م).
   4. ڕێكاری مزویری، ژنێن رۆس و ڕاگواستن و ئه‌نفال و كۆمه‌لكوژی، چاپی یه‌كه‌م، (هه‌ولێر – چاپخانه‌ی مناره‌ - ٢٠١٠ز).
   5. شه‌عبان عه‌لی شه‌عبان، هه‌ندێك زانیاری سیاسی و مێژوویی، چاپی سێیه‌م، (هه‌ولێر - چاپخانه‌ی رۆژهه‌لات - ٢٠١٣ز).
   6. شه‌وكه‌ت شێخ یه‌زدین، یۆبیلی زێڕینی پێشمه‌رگه‌، (پیرمام - چاپخانه‌ خه‌بات - ١٩٩٦ز).
   7. صالح یوسف صوفي، كرۆنۆلۆژیا كوردستانێ و جیهانێ، چاپا ئێكێ، به‌رگێ دووێ، (دهۆك - چاپخانا پارێزگه‌ها دهۆكێ - ٢٠١٣ز).
   8. صالح یوسف صوفي، كرۆنۆلۆژیا كوردستانێ و جیهانێ، چاپا ئێكێ، به‌رگێ سێ، (دهۆك - چاپخانا پارێزگه‌ها دهۆكێ - ٢٠١٣ز).
   9. عمر فاروقی، سردار دانا زندگی و مبارزات مرحوم ملا مصطفی بارزانی، چاپ دوم، (هه‌ولێر - چاپخانه‌ی وزارت آموزش و پرورش - ٢٠٠٢ز).
   10. عه‌بدولڕه‌حمان مه‌لا حه‌بیب ئه‌بوبه‌كر، عه‌شیره‌تی بارزان له‌ نێوان ١٩٣١-١٩٩١، چاپی یه‌كه‌م، (هه‌ولێر - چاپخانه‌ی وه‌زاره‌تی رۆشنبیری - ٢٠٠١ز).
   11. عومه‌ر هه‌مزه‌ ساڵح، جینۆساید و تاوانه‌كانی ڕژێمی به‌عس دژی بارزانییه‌كان ١٩٧٥- ١٩٩١ له‌ زمانی شایتحاڵ و به‌ڵگه‌نامه‌كانه‌وه‌، چاپی یه‌كه‌م، (هه‌ولێر - چاپخانه‌ی ڕۆژهه‌ڵات - ٢٠١٧ز).
   12. كاروان محه‌مه‌د مه‌جید، بارزانییه‌كان له‌ مه‌هاباده‌وه‌ بۆ سۆڤێت، چاپی یه‌كه‌م، (سلێمانی - چاپخانه‌ی په‌یوه‌ند - ٢٠١١ز).
   13. له‌ یادداشتی فه‌رمانده‌ی شه‌هید حه‌سۆ میرخان ژاژۆكی، ٦٢ رۆژ له‌گه‌ڵ بارزانی دا چوونی بارزانییه‌كان بۆ یه‌كێتی سۆڤێت، چاپی یه‌كه‌م (هه‌ولێر - چاپخانه‌ی رۆشنبیری - ١٩٩٧ز).
   14. لیث عبدالمحسن جواد الزبیدي، ثورة ١٤ تموز ١٩٥٨ في العراق، (بغداد - دارالرشید للنشر - ١٩٧٩م).
   15. مسعود بارزانی، بارزانی و بزوتنه‌وه‌ی رزگاریخوازی كورد ١٩٣١-١٩٥٨، (دهۆك - چاپخانه‌ی خه‌بات - ١٩٩٨ز).
   16. مسعود بارزانی، بارزانی و بزوتنه‌وه‌ی رزگاریخوازی كورد ١٩٣١-١٩٥٨، به‌رگی یه‌كه‌م، (هه‌ولێر - چاپخانه‌ی نادیار - ٢٠١٢ز).
   17. نه‌جه‌ف قولی پسیان، له‌ مهابادی خوێناوییه‌وه‌ هه‌تا لێواره‌كانی ئاراس، و. شه‌وكه‌ت شێخ یه‌زدین، چاپی یه‌كه‌م، (پیرمام - یۆبیلی زێڕینی پارتی دیموكراتی كوردستان - ١٩٩٦ز).
   18. ئـ.د.ئـ، فایلی ژماره‌ AL-82, ژیاننامه‌ی شه‌هید حسێن جه‌رگیس پێندرۆیی له‌لایه‌ن ئه‌میر عه‌بدوڵڵا جه‌رگیس پێشكه‌ش كراوه‌، ٣٠ نیسانی 2017.
   19. ئـ.د.ئـ، فایلی ژماره‌ AI-10، لیستی هه‌ڤاڵانی مسته‌فا بارزانی بۆ یه‌كێتی سۆڤێت، به‌ڵگه‌نامه‌ له‌لایه‌ن سه‌گڤان هاڵۆ پێشكه‌ش كراوه‌، ٢٠١٦ز.
   20. ئـ.د.ئـ، فایلی ژماره‌ HB-36, پارتی دیموكراتی كوردستان، باره‌گای بارزانی، لێژنه‌ی باڵای ناوچه‌ی بارزان، فۆرمی پیرۆ حه‌مۆ ئیبراهیم، پیرمام، ١ تشرینی دووه‌می ٢٠١٨ز.
   21. ئـ.د.ئـ، فایلی ژماره ‌ZB-94، ده‌قی چاوپێكه‌وتن له‌گه‌ڵ سه‌بری پیرۆ حه‌مه‌د له‌لایه‌ن نه‌زیره‌ مێرگه‌سۆری، به‌حركه‌، ٢٦ ئایاری 2018.