زندگینامه

کودک پیرو چیچو عزیز در سال ۱۹۲۲، در روستای کویزی، که متعلق به بخش شیروان مازن از توابع شهرستان مرگسور در استان اربیل است، با صاحبه سخاء الدین در اتحاد جماهیر شوروی ازدواج کرد و آنها در سال ۱۹۵۵ صاحب دختری به نام زلمیر پیرو شدند. پس از بازگشت از اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۵۹، به عنوان کارمند در کارخانه قند موصل منصوب شد و خانواده‌اش را در طول ... انقلاب سپتامبر او در سال ۱۹۷۸ توسط رژیم بعث به روستای کویزی و مجتمع بهارکا منتقل شد. او در محله (بستا بیاضه) اربیل ساکن بود و سپس به عنوان کارمند در اداره کشاورزی منصوب شد. در سال ۱۹۹۱ به جمهوری اسلامی ایران پناهنده شد. پس از آن به جنوب کردستان بازگشت. در سال ۱۹۹۶ به دلیل جنگ داخلی خانه خود را ترک کرد و به بهارکا بازگشت. او به زبان‌های کردی و روسی مسلط بود. او در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۶ در بهارکا درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.

صفحات مبارزه

او به صفوف انقلاب دوم بارزان پیوست، در تمام نبردها شرکت کرد و دو بار زخمی شد. در ۱۹ اوت ۱۹۴۵، تمام اموال منقول و غیرمنقول او به دستور دادگاه نظامی عراق مصادره شد. در ۱۱ نوامبر ۱۹۴۵، پس از شکست انقلاب دوم بارزان، او به همراه مصطفی بارزانی و همراهانش به شرق کردستان رفت. پس از تأسیس جمهوری دموکراتیک کردستان در مهاباد، در ۳۱ مارس ۱۹۴۶، او در قالب نیروی بارزان از جمهوری دفاع کرد و در نبردهای جبهه سقز شرکت داشت.

پس از فروپاشی جمهوری کردستان در مهاباد و بازگشت بارزانی از شرق کردستان به جنوب کردستان، او در نبردهای نقده و شنو در شرق کردستان شرکت کرد و در میان رفقای پیشمرگه خود بود که در تاریخ ۱۹/۴/۱۹۴۷ از طریق (خاکورک و دشت برازگارا) از طریق سرزمین‌های شمال کردستان به مناطق شیروان و مزوری بازگشتند.

ژنرال مصطفی بارزانی پس از بازگشت، در ۱۵ مه ۱۹۴۷ در روستای آرکوش جلسه‌ای با رفقایش برگزار کرد و آنها را در انتخاب ماندن یا رفتن به شوروی مختار گذاشت. در آنجا، همه رفقایش تصمیم گرفتند سفر خود را به شوروی ادامه دهند. در ۲۳ مه ۱۹۴۷، آنها ژنرال مصطفی بارزانی را تا شوروی همراهی کردند و در نبردهای قطور و پل ماکو شرکت کردند. پس از سختی‌ها و خستگی‌های فراوان، در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۷ از رودخانه ارس که مرز بین ایران و شوروی را تشکیل می‌دهد، عبور کردند.

پس از ورودشان به اتحاد جماهیر شوروی در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۷، او و تمام رفقایش در شهر نخجوان آذربایجان به مدت چهل روز در یک محوطه باز احاطه شده با سیم خاردار و تحت مراقبت سربازان بازداشت شدند. با آنها از نظر غذا، لباس و حمل و نقل مانند اسیران جنگی رفتار شد. به دستور دولت شوروی، آنها بعداً در مناطق آغدام، لاچین، آیولاخ و کلبجر آذربایجان توزیع شدند. در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۷، آنها به اردوگاهی در کنار دریای خزر در باکو، پایتخت آذربایجان، منتقل شدند. در ۲۳ دسامبر، آنها لباس نظامی دریافت کردند و هشت ساعت آموزش نظامی روزانه را زیر نظر افسران آذربایجانی گذراندند. همزمان، آنها چهار ساعت آموزش زبان کردی روزانه را از برخی از رفقای تحصیل کرده‌تر خود دریافت کردند.

پس از بدرفتاری جعفر بکیروف با رفقایش، بارزانی تصمیم گرفت در ۲۹ آگوست ۱۹۴۸ مجمع نظامی خود را از آذربایجان به مجتمع گیرجوک در نزدیکی تاشکند، پایتخت ازبکستان، منتقل کند و در آنجا به آموزش نظامی خود ادامه دهند.

در مارس ۱۹۴۹، او و رفقایش به صورت گروهی با قطار در روستاهای تعاونی در اتحاد جماهیر شوروی توزیع شدند و در مزارع کلخوز (زمین‌هایی که مردم از دولت اجاره می‌کردند و سپس سهمی از آن را به دولت می‌پرداختند) کار کردند.

پس از تلاش‌های فراوان و ارسال چندین نامه از سوی ژنرال بارزانی به استالین، سرانجام استالین نامه‌ای دریافت کرد که در آن بارزانی از رنج رفقایش صحبت کرده بود و او بلافاصله تصمیم گرفت کمیته‌ای برای بررسی وضعیت رفقای بارزانی تشکیل دهد. تصمیم نهایی کمیته این بود که آنها در شهر فریوسکی جمع شوند، بنابراین در نوامبر ۱۹۵۱ به شهر فریوسکی شوروی رفت.

پس از انقلاب ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۸ در عراق و بازگشت ژنرال مصطفی بارزانی، در ۲۵ فوریه ۱۹۵۹، او و همراهانش طبق مواد (۳) و (۷) و بند (الف) ماده (۱۰) و اعمال ماده (۱۱) طبق قانون شماره (۱۹) اصلاح شده برای سال ۱۹۵۹، مشمول عفو عمومی شدند.

در سال ۱۹۵۸، جمهوری عراق به رهبری عبدالکریم قاسم تأسیس شد. او به همراه همراهانش در ۱۶ آوریل ۱۹۵۹ با کشتی کروزیا از طریق بندر بصره در جنوب عراق به کردستان بازگشت.

منابع:

- حمید قاهردی، نام خدا، نام خدا، (هولر - دهزغای چپ و نام ارس) - چپخانه و هزاره ایران - ۲۰۰۴گ).

- حیدر فاروق السامرایی، ضیاء جعفر و نقش سیاسی و اقتصادی او در عراق، (لندن - دارالحکمه - 2016).

- کاره مزویری، جنین رش، آگواستین، آهنفال و کیمهالکوجی، چپی یخکه، (هولر - مناره چپخانه) - 2010g).

- شهابان علی شهابان، این یک فاحشه سیاسی و مذهبی، یک مرد خوش قیافه است (Hol. 2013g).

- شاهوکات شیخ یهزادین، آیه انجیل، (پرمام - چپخانه خبات - 1375 م).

- عمر فاروقی، سردار دانا زندگی و دوئل‌های مرحوم ملا مصطفی بارزانی، چاپ دوم، (هولر - چاپ خانه و زراعت آموزش و پوروش - ۲۰۰۲گ).

- عبدالله هامان مهلا حبیب حبوبکر، یکی از اعضای برجسته طایفه من که در نوامبر ۱۹۳۱-۱۹۹۱ زندگی می‌کرد، پدرش، (هاولر - چاپخانه و هزاره ریشنبری - ۲۰۰۱g).

- کاروان محمد محمد محجد، بارزانی، دوران حرفه‌ای بسیار خوبی در اتحاد جماهیر شوروی داشت و او نیز چنین بود (سلیمانی - چاپخانه) هند - ۲۰۱۱).

- گواری هتائو، 154، صحیح شهشم، هاهولر، چپ خانه کردستان، هاینی، 15 آوریل 1959.

- او بهترین درک را از شهید حسیا میرخان زایجکی، ۶۲ سال زبان بارزانی دارد. این چیزی است که شما در مورد آن صحبت می‌کنید، معنی آن چیست (هولر - چاپخانه، ریخانپری - ۱۹۹۷).

- لیث عبدالمحسن جواد الزبیدی، انقلاب 14 جولای 1958 در عراق، (بغداد - نشر دارالرشید - 1979م).

- محمد شاه پندرچی (جورجیا)، جیانی کالتوری و تعداد افراد در این کشور جعلی است، (هالر - شب سال نو - 2020.

- مسعود بارزانی، بارزانی و همسرش، رضاگری خوازی کرد 1931-1958، (دهک - چپخانه خبات - 1377).

- نهج قلی بسیان او مهابادی خوانویه حتا لیوارکانی ارس و. شاهوکات شیخ یزدین، شبی یحکیم، (پرمام - یبیلی زیننی حزب دموکراسی کردستان - 1996g).

- آرشیو دایره‌المعارف حزب دموکرات کردستان.