در سال ۱۹۸۸، دولت عراق حمله گسترده‌ای را علیه مناطق کردنشین تحت کنترل پیشمرگه‌ها آغاز کرد. واضح است که به دلیل جنگ ایران و عراق (۱۹۸۰-۱۹۸۸)، دولت فاقد نیروی کافی برای کنترل تمام کردستان بود، در نتیجه به پیشمرگه‌ها اجازه داد تا کنترل چندین منطقه را به دست بگیرند. .

در سال هشتم، جنگ بین دو کشور به دلیل نزدیک شدن به پایان و توافق بین دو طرف، ضعیف شد، بنابراین عراق فرصت داشت تا علیه انقلاب کردستان اقدام کند و برای سرکوب و عقیم کردن انقلاب مردم کردستان آماده شود.

به نظر می رسد که نقشه دولت، نابودی و تخریب مناطق بوده است. ساعت ۷ صبح روز ۲۶ فوریه ۱۹۸۸، ارتش عراق از محورهای بیتواتا و خلیفان پیشروی کرد و حمله گسترده ای را به دره بالیسان آغاز کرد. در غرب سلیمانیه که بخشی از استان اربیل است، نیروهای پیشمرگه با کمک و پشتیبانی هواپیماهای جنگی، توپخانه، تانک‌ها و مزدوران، طرح جامعی را برای مقابله و شکست آنها تهیه کردند. در نتیجه، با مقاومت شدید نیروهای پیشمرگه، ارتش، نیروهای عراقی و مزدوران در عصر همان روز شکست خوردند. با این حال، این نبرد منجر به شهادت سه نفر از رزمندگان پیشمرگه شد..

منابع:

1- حاجی میرخان دهمری، «غان به دوای داد پروردا»، بیرکی دوم، شبی دوم، (کردستان - 2021).

2-محمود بارزانی، بارزانی و ازگری خوازی کرد، برقی چواریم، 1975-1990. شورشی جولان، بهشی دویم، شبی یحکیم، (چاپانه اوکسانا - 2021).

https://ckb.wikipedia.org