رستم عبدالمجید احمد در سال ۱۹۴۱ در روستای بالوسو، از توابع شهرستان بامو در استان حلبچه، متولد شد. او ساکن شهرستان زارعین و یکی از کارمندان شهرداری بود. پس از شکست انقلاب سپتامبر به ایران پناهنده شد و در شهر کامیران زندگی میکرد. در سال ۱۹۷۹ به روستای خود بازگشت. او با بهیا صالح ازدواج کرد و صاحب چهار پسر و شش دختر (احمد، محمود، عطا، محمد، بیگرد، بخال، بهرا، باناز، نیاز و پریوان) شد.
در سال ۱۹۶۸، او به صفوف پیشمرگههای مخفی چهارم هنگ ششم در نیروهای خبات حزب دموکرات کردستان پیوست، جایی که قادر حمه صالح فرمانده این گروهان بود. او در طول انقلاب سپتامبر در چندین نبرد شرکت کرد، از جمله: نبرد دربندیخان، نبرد سرتیز، نبرد حاجی عمران، نبرد خانقین و نبرد حلبچه.
در سال ۱۹۹۱، او دوباره به صفوف پیشمرگههای نیروهای سیروان حزب دموکرات کردستان پیوست، جایی که جلال لورانی فرمانده این نیروها بود. او در آزادسازی حلبچه، عربات، دربندیخان، کلار، کرکوک، کولجو و خانقین شرکت داشت.
رستم عبدالمجید احمد و تعدادی از همراهانش در سال ۱۹۹۱ در روستای باوا، از توابع شهرستان خانقین، پس از آنکه در کمین نیروهای مجاهدین خلق افتادند، به شهادت رسیدند.
منبع:
آرشیو دایرهالمعارف حزب دموکرات کردستان.
