زندگینامه

ابراهیم شیخو ابراهیم در سال ۱۹۳۰ در روستای شانادر، شهرستان گوراتو، شهرستان مرگسور، استان اربیل متولد شد. در ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۵، پدرش ملا شیخو توسط جاش‌ها در جاده بین کوه پیرس و شهرستان بیرکپرا استان اربیل به شهادت رسید. او در اتحاد جماهیر شوروی با پالینا ازدواج کرد. او در آنجا تحصیل کرد و در ۱۵ فوریه ۱۹۵۴ در دانشگاه تاشکند پذیرفته شد. او مدرک دیپلم خود را در ۲۹ مارس ۱۹۵۹ دریافت کرد. از ۱۲ ژوئن ۱۹۶۳ تا ۲۰ دسامبر ۱۹۶۳، پالینا با یک فرزند در اربیل زندگی می‌کرد. دولت عراق به اتهام اینکه شوهرش با ملا بوده است، او را بازداشت کرد. مصطفی بارزانی او پیشمرگه بود، دوباره زندانی شد، سپس در محله صیداوا ساکن شد، تحت نظر بود و سپس به روسیه بازگشت. ابراهیم شیخو ابراهیم در سال ۱۹۸۲ در اربیل درگذشت.

مبارزه

در ۲۳ مه ۱۹۴۷، او ژنرال ... را همراهی کرد. مصطفی بارزانی او در نبرد قوم قطور و نبرد پل ماکو شرکت داشت و پس از سختی و خستگی فراوان، در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۷ از رودخانه ارس که در مرز ایران و شوروی قرار دارد، عبور کرد.

پس از ورود به اتحاد جماهیر شوروی، در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۷، او و تمام رفقایش در نخجوان آذربایجان، به مدت چهل روز در یک اجتماع باز که توسط گروهی از سربازان با سیم خاردار احاطه شده بود، بازداشت شدند. آنها تحت مراقبت بودند و از نظر غذا، لباس و حمل و نقل مانند اسیران جنگی با آنها رفتار می‌شد. بعداً با تصمیم اتحاد جماهیر شوروی، آنها به مناطق آغدام، لاچین، آیولاخ و کلبجر در جمهوری آذربایجان تقسیم شدند. در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۷، آنها به یک پایگاه نظامی در کنار دریای خزر در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان، منتقل شدند. در همان زمان، توسط برخی از رفقای تحصیل کرده خود، روزانه چهار ساعت زبان کردی به آنها آموزش داده می‌شد.

جعفر باکیروف پس از بدرفتاری با رفقایش، در ۲۹ اوت ۱۹۴۸ تصمیم گرفت اردوگاه نظامی خود را از جمهوری آذربایجان به جامعه چیرچوک در نزدیکی تاشکند، پایتخت جمهوری ازبکستان، منتقل کند و در آنجا به آموزش نظامی ادامه دهد.

در مارس ۱۹۴۹، او و رفقایش با قطار در روستاهای اتحاد جماهیر شوروی توزیع شدند و در مزارع کلخوزها (زمین‌هایی که مردم از دولت اجاره می‌کردند و سپس به دولت پس می‌دادند) کار کردند.

پس از تلاش‌های فراوان و ارسال چندین نامه توسط ژنرال بارزانی به استالین، سرانجام استالین نامه‌ای دریافت کرد که در آن بارزانی از رنج رفقایش صحبت کرده بود و او بلافاصله تصمیم گرفت کمیته‌ای برای بررسی وضعیت رفقای بارزانی تشکیل دهد. نوامبر ۱۹۵۱ به ورویسکی، اتحاد جماهیر شوروی نقل مکان کرد.

پس از انقلاب ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۸ در عراق و بازگشت ژنرال مصطفی بارزانیدر ۲۵ فوریه ۱۹۵۹، به موجب مواد ۳ و ۷، بند (الف) ماده ۱۰ و ماده ۱۱ قانون اصلاحی سال ۱۹۵۹، به او و رفقایش عفو عمومی اعطا شد.

در سال ۱۹۵۸، جمهوری عراق به رهبری عبدالکریم قاسم تأسیس شد. او در ۱۶ آوریل ۱۹۵۹ به همراه رفقایش با کشتی جورجیا از طریق بندر بصره در جنوب جمهوری عراق به کردستان بازگشت. انقلاب سپتامبراو در سال ۱۹۸۲ در اربیل درگذشت.

منابع:

1. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.

2. حمید گردی، خلاصه التاریخ، چاپ اول، (اربیل - انتشارات ارس - چاپخانه وزارت آموزش و پرورش - ۱۳۸۳).
3. ۶۲ روز با بارزانی، چاپ اول (اربیل - چاپخانه فرهنگی - ۱۹۹۷)... (یا: ... یا ...
4. مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادیبخش کرد ۱۹۳۱-۱۹۵۸، (دهوک - چاپخانه خبات - ۱۹۹۸).
5. آرشیو هیئت دایره المعارف، فرم ابراهیم شخو ابراهیم شخو، 1 نوامبر 2018- پیرمام.
6. متن قطعنامه کمیته عفو عمومی در احترام به شهدای انقلاب بارزان، مجله رزگاری، شماره ۳، ۲، چاپخانه رابطا، بغداد، ۱ آوریل،