زندگینامه

سلیمان حکیم یاسیناو در سال ۱۹۲۸ در روستای پندرو، شهرستان شروان مازن، شهرستان مرگسور، استان اربیل متولد شد. او در ۲۱ ژوئن ۱۹۳۲ به همراه خانواده‌اش به ترکیه آواره شد. او در سال ۱۹۳۳، پس از انقلاب دوم کردستان، به کردستان بازگشت. او تا سال ۱۹۵۰ در اتحاد جماهیر شوروی در رشته حقوق سیاسی و زبان روسی تحصیل کرد. در سال ۱۹۵۲، در دانشکده کشاورزی دانشگاه تاشکند پذیرفته شد. او در اتحاد جماهیر شوروی با لیدا ازدواج کرد. در سال ۱۹۵۹، او استاد زبان روسی و استاد کشاورزی در دانشگاه مستنصریه شد. در سال ۱۹۷۷، به اربیل بازگشت و در اداره کشاورزی اربیل دوباره مستقر شد. او در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۱ در اربیل درگذشت.

مبارزه

سلیمان حکیم یاسین او در سال ۱۹۴۵ به صفوف انقلاب دوم بارزان پیوست. در ۱۹ آگوست ۱۹۴۵، تمام اموال او توسط دادگاه عرفی نظامی عراق مصادره شد. در ۵ سپتامبر ۱۹۴۵، او در تصرف پاسگاه پلیس میدان موریکی شرکت داشت. پس از فروپاشی انقلاب دوم بارزان، در ۱۱ اکتبر ۱۹۴۵ به کردستان شرقی نقل مکان کرد. در ۳۱ مارس ۱۹۴۶، او به نیروهای بارزانی پیوست. او به درجه افسری ارتقا یافت و مسئول توزیع غذا و آذوقه به جبهه‌های نبرد سقز و سردشت شد.

او یکی از پیشمرگانی بود که در ۱۹ آوریل ۱۹۴۷ از طریق خواکورک و دشتی برازگر به شروان و مزوری بازگشتند.

پس از بازگشت آنها، جنل مصطفی بارزانی در ۶ مه ۱۹۴۷، او جلسه‌ای با رفقایش در روستای آرگوش برگزار کرد و به آنها دستور داد که بمانند یا به اتحاد جماهیر شوروی بروند. مصطفی بارزانی او در نبرد قوم قطور و نبرد پل ماکو شرکت داشت و پس از سختی و خستگی فراوان، در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۷ از رودخانه ارس که در مرز ایران و شوروی قرار دارد، عبور کرد.

پس از ورود به اتحاد جماهیر شوروی، در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۷، او و تمام رفقایش در نخجوان آذربایجان، به مدت چهل روز در یک اجتماع باز که توسط گروهی از سربازان با سیم خاردار احاطه شده بود، بازداشت شدند. آنها تحت مراقبت بودند و از نظر غذا، لباس و حمل و نقل مانند اسیران جنگی با آنها رفتار می‌شد. بعداً با تصمیم دولت شوروی، آنها به مناطق آغدام، لاچین، آیولاخ و کلبجر آذربایجان تقسیم شدند. در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۷، آنها به یک پایگاه نظامی در کنار دریای خزر در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان، منتقل شدند. در همان زمان، توسط برخی از رفقای تحصیل کرده خود، روزانه چهار ساعت زبان کردی به آنها آموزش داده می‌شد.

پس از بدرفتاری جعفر بکیروف با رفقای بارزانی، تصمیم گرفته شد که اردوگاه نظامی او از آذربایجان به جامعه چیرچوک در نزدیکی تاشکند، پایتخت ازبکستان، منتقل شود، جایی که آنها آموزش نظامی خود را ادامه دادند.

در مارس ۱۹۴۹، او و رفقایش با قطار به روستاهای اتحاد جماهیر شوروی منتقل شدند و در مزارع کلخوز (زمین‌هایی که مردم از دولت اجاره می‌کردند و سپس به دولت پس می‌دادند) کار کردند.

پس از تلاش‌های فراوان و ارسال چندین نامه از سوی ژنرال بارزانی به استالین، سرانجام نامه‌ای به استالین رسید که در آن بارزانی از رنج رفقایش صحبت کرده بود و او بلافاصله تصمیم گرفت کمیته‌ای برای بررسی وضعیت رفقای بارزانی تشکیل دهد. در نوامبر ۱۹۵۱، او به ورویسکی، اتحاد جماهیر شوروی نقل مکان کرد.

پس از انقلاب ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۸ در عراق و بازگشت ژنرال مصطفی بارزانیدر ۲۵ فوریه ۱۹۵۹، به موجب مواد ۳ و ۷، بند (الف) از ماده ۱۰ و ماده ۱۱ قانون اصلاحی ۱۹۵۹، به او و رفقایش عفو عمومی اعطا شد.

در سال ۱۹۵۸، جمهوری عراق به رهبری عبدالکریم قاسم تأسیس شد. در ۱۶ آوریل ۱۹۵۹، او به همراه رفقایش با کشتی جورجیا از طریق بندر بصره در جنوب جمهوری عراق به کردستان بازگشت.

در سال ۱۹۶۱، او در انقلاب سپتامبر شرکت کرد. او در نبردهای ریکانی، زیباری، سیدکان و نهله شرکت داشت. او در روستای گاربیش زخمی شد و در غار زوراگوانی در نزدیکی رزان تحت درمان قرار گرفت. او برای دومین بار زخمی شد. در سال ۱۹۷۴، او سلاح به دست گرفت و به غله رفت. انقلاب سپتامبر او به عنوان پناهنده به پادشاهی ایران نقل مکان کرد و در جهرم ساکن شد.

در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۰، ساعتسیزدهمین کنگره حزب دموکرات کردستان به دلیل مبارزه و مقاومتش در انقلاب دوم بارزان، جمهوری دموکراتیک کردستان راه خود را به اتحاد جماهیر شوروی باز کرد. انقلاب سپتامبر توسط رئیس جمهور مسعود بارزانی به او مدال بارزانی اهدا شد.

منابع:

1. حمید گوهری، مدال بارزانی، جلد ۲، (اربیل - چاپخانه حاجی هاشم - ۲۰۱۵).

2. حمید گردی، خلاصه التاریخ، چاپ اول، (اربیل - انتشارات ارس - چاپخانه وزارت آموزش و پرورش - ۱۳۸۳).

3. شعبانعلی شعبان، برخی اطلاعات سیاسی و تاریخی، چاپ سوم، (اربیل - چاپخانه روژهلات - ۲۰۱۳).

4. عبدالرحمن ملا حبیب ابوبکر، قبیله بارزان بین سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۹۱، چاپ اول، (اربیل - چاپخانه وزارت فرهنگ - ۲۰۰۱).

5. کاروان محمد مجید، بارزانی‌ها از مهاباد تا اتحاد جماهیر شوروی، چاپ اول، (سلیمانیه - چاپخانه پیوند - ۲۰۱۱).

6. در خاطرات فرمانده شهید حسو میرخان ژاژوکی، ۶۲ روز با بارزانی، عزیمت بارزانی‌ها به اتحاد جماهیر شوروی، چاپ اول (اربیل - چاپخانه فرهنگی - ۱۹۹۷).

7. لیث عبدالمحسن جواد الزبیدی، انقلاب 14 ژوئیه 1958 در عراق، (بغداد - مؤسسه انتشارات دارالرشید - 1979م).

8. مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادیبخش کرد ۱۹۳۱ - ۱۹۵۸، (دهوک - چاپخانه خبات - ۱۹۹۸).

9. نجف قلی پسیان، از مهاباد خونین تا کرانه‌های ارس، نوشته شوکت شیخ یزدین، چاپ اول، (پیرمام - جشن طلایی حزب دموکرات کردستان - ۱۹۹۶).

10. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.