Jînenîgarî
Hemî Sîname di sala 1914an de li gundê Arguşî yê navçeya Şêrwan Mezin a navçeya Mergesûr a parêzgeha Hewlêrê ji dayik bûye. Berî ku biçe Yekîtiya Sovyetê zewicî bû. Navê malbata wî Fatîme Mistefa û navê keça wî Esma bû. Çû Yekîtiya Sovyetê li wir sê caran zewicî û malbatên wî Veriya, Rebîa û Şefîqa bûn, lê dema ku di sala 1959an de ji Yekîtiya Sovyetê vegeriya, yek ji jinên wî jî pê re venegeriya.
Piştî vegera ji Yekîtiya Sovyetê bo gundê Arguşê, wê bi Xurbet Abdullah Aşûr Arguşê re zewicî û heşt zarokên wan ên bi navê Nezdar, Hemîn, Nadya, Îmran, Şêrwan, Ferya, Seqwan û Kalsûm çêbûn. Ew di 3ê Adara 1987an de li Herîrê koça dawî kir û li goristana Zulfeqarê hate veşartin.
Têkoşîn
Piştî têkçûna Şoreşa Duyemîn a Barzan di 11ê Cotmeha 1945an de, ew çû Rojhilatê Kurdistanê. Di 31ê Adara 1946an de, ew wekî Pêşmerge di hêza Barzan a Artêşa Komara Demokratîk a Kurdistanê de li Mehabadê xizmet kir. Di 15ê Nîsana 1947an de, ew bi Şêx Ehmed Barzanî re çemê Gedar derbas kir, ku li ser sînorê navneteweyî yê di navbera Keyaniya Îran û Keyaniya Iraqê de ye, û çend mehan li Semi Diyana (Hewlêr) hate girtin.
Di 19ê Nîsana 1947an de, wî biryar da ku di bin fermandariya General Mistefa Barzanî Di 23ê Gulana 1947an de, ew bi General Mistefa Barzaniyê nemir re çû Yekîtiya Sovyetê. Ew beşdarî şerên li ser rêya xwe ber bi Yekîtiya Sovyetê ve bû. Di 18ê Hezîrana 1947an de, ew çemê Aras ê li ser sînorê di navbera Îran û Yekîtiya Sovyetê de derbas kir.
Piştî gihîştina Yekîtiya Sovyetê, di 19ê Hezîrana 1947an de, ew û hemû hevalên wî li Naxçevan, Azerbaycanê, çil rojan di nav civatek vekirî de ku ji aliyê komek leşkeran ve bi têlên dirandî hatibû dorpêçkirin, hatin girtin. Ew ji aliyê xwarin, cil û berg û veguhastinê ve wek dîlên şer dihatin parastin û muamelekirin. Paşê bi biryara hikûmeta Sovyetê ew li herêmên Axdam, Laçîn, Ayulax û Kelbacar ên Azerbaycanê hatin dabeşkirin. Di 10ê Kanûna Pêşîn a 1947an de, ew ji bo baregeheke leşkerî ya li ser Deryaya Xezar li Baku, paytexta Komara Azerbaycanê hatin veguhastin. Ew hatin leşkerîkirin. Di heman demê de, ji aliyê hin hevalên xwe yên xwende ve rojê çar saetan dersa Kurdî ji wan re dihat dayîn.
Piştî muameleya xirab a li hember hevalên xwe, Cefer Bakirov biryar da ku di 29ê Tebaxa 1948an de kampa xwe ya leşkerî ji Komara Azerbaycanê veguhezîne civaka Çîrçûkê ya nêzîkî Taşkentê, paytexta Komara Ozbekistanê, û li wir perwerdehiya leşkerî berdewam kirin.
Di Adara 1949an de, ew û hevalên wî bi trênê li gundên Yekîtiya Sovyetê hatin belavkirin û li zeviyên kolxozan (erdên ku mirov ji hikûmetê kirê dikirin û dûv re didan hikûmetê) xebitîn. Piştî gelek hewldanan û şandina çend nameyan ji hêla General Barzanî ve ji Stalîn re, Stalîn di dawiyê de nameyek wergirt ku tê de Barzanî behsa êşa hevalên xwe dikir û wî tavilê biryar da ku komîteyek ava bike da ku rewşa hevalên Barzaniyê lêkolîn bike. Di Mijdara 1951an de, ew çû Vrevisky, Yekîtiya Sovyetê.
Di sala 1958an de, Komara Iraqê di bin serokatiya Ebdulkerîm Qasim de hate damezrandin. Di 16ê Nîsana 1959an de, ew bi hevalên xwe re li ser keştiya Georgia, bi rêya bendera Besrayê li başûrê Komara Iraqê, vegeriya Kurdistanê.
Beşdarbûn Şoreşa ÎlonêEw Pêşmerge bû û beşdarî şerên li ser sînorê Badînanê bû.
Çavkanî:
Arşîva Lijneya Ansîklopediya Partiya Demokrat a Kurdistanê.
