AI Persian Show Original

سلیمان عمر عبدالله

سلیمان عمر عبدالله، پیشمرگه و رفیق بارزانی در اتحاد جماهیر شوروی، در نبرد لولان (اربیل) در ۵ سپتامبر ۱۹۵۹ شرکت کرد و در این نبرد به شهادت رسید.


زندگینامه

سلیمان عمر عبدالله، پیشمرگه و از رفقای بارزانی در اتحاد جماهیر شوروی، در سال ۱۹۲۰ در روستای خلان از توابع مزنه در شهرستان مرگسور استان اربیل متولد شد.

 

در ۱۴ شهریور ۱۳۳۸ (۵ سپتامبر ۱۹۵۹) در نبرد لولان اربیل شرکت کرد و به شهادت رسید.


خاطرات مبارزه

در سال ۱۹۴۵، او به صفوف انقلاب دوم بارزان پیوست. پس از شکست انقلاب دوم بارزان، در ۱۱ اکتبر ۱۹۴۵ به شرق کردستان رفت. در ۳۱ مارس ۱۹۴۶، او به عنوان پیشمرگه در نیروهای بارزانی ارتش جمهوری دموکراتیک کردستان در مهاباد مشغول به کار شد. پس از فروپاشی جمهوری دموکراتیک کردستان در مهاباد، او در نبردهای خالاوه و جلدیان در شرق کردستان شرکت کرد.

 

او یکی از پیشمرگانی بود که در ۱۹ آوریل ۱۹۴۷ از طریق اراضی شمال کردستان از طریق (دشت‌های خواکورک و بارازاگراوا) به منطقه شروان و مزوری بازگشت.

ژنرال مصطفی بارزانی در ۱۵ مه ۱۹۴۷ در روستای آرگوش جلسه‌ای با رفقایش برگزار کرد و به آنها اجازه داد که بین ماندن یا رفتن به اتحاد جماهیر شوروی یکی را انتخاب کنند. در آنجا همه رفقایش تصمیم گرفتند که به راه خود ادامه دهند و به اتحاد جماهیر شوروی بروند. در ۲۳ مه ۱۹۴۷، او ژنرال مصطفی بارزانی را تا اتحاد جماهیر شوروی همراهی کرد و در نبرد نهر قطور و نبرد پل ماکو شرکت کرد و پس از زحمات فراوان، در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۷ از رودخانه ارس عبور کرد و وارد شوروی شد. این رودخانه در مرز بین ایران و اتحاد جماهیر شوروی قرار دارد.

پس از ورودشان به اتحاد جماهیر شوروی، در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۷، آنها به همراه تمام رفقایشان در شهر نخجوان، در جمهوری آذربایجان، به مدت چهل روز در یک منطقه متروکه که با سیم‌های خاردار احاطه شده بود و توسط گروهی از سربازان محافظت می‌شد، اسکان داده شدند و از نظر غذا، لباس و تحرک مانند اسیران جنگی با آنها رفتار شد. بعداً، به تصمیم دولت شوروی، آنها در مناطق آغدام، لاچین، آیولاخ و کلبجر در آذربایجان توزیع شدند. در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۷، آنها به یک پایگاه نظامی در دریای خزر در پایتخت آذربایجان، باکو، منتقل شدند و در ۲۳ همان ماه، به آنها لباس نظامی داده شد و هشت ساعت در روز تحت نظارت افسران آذربایجانی آموزش دیدند. همزمان، به مدت چهار ساعت در روز، توسط برخی از رفقای تحصیل‌کرده خود، زبان کردی آموزش دیدند.

پس از بدرفتاری جعفر باقروف با رفقایش، بارزانی تصمیم می‌گیرد اردوگاه نظامی خود را از آذربایجان به جامعه چیرچیک در نزدیکی تاشکند، پایتخت ازبکستان، منتقل کند، جایی که آنها آموزش نظامی خود را ادامه خواهند داد.

در مارس ۱۹۴۹، او و دوستانش به صورت گروه‌ها و واحدها با قطار در روستاهای اتحاد جماهیر شوروی توزیع شدند و در مزارع کلخوز (زمین‌هایی که مردم از دولت اجاره می‌کردند و سپس سهم دولت را پس می‌دادند) کار کردند.

پس از تلاش های فراوان و ارسال نامه های فراوان از سوی ژنرال بارزانی به استالین، سرانجام نامه ای به دست استالین می رسد که در آن بارزانی مشکلات رفقایش را مطرح کرده و استالین بلافاصله تصمیم به تشکیل کمیته ای برای بررسی وضعیت رفقای بارزانی می گیرد و در نهایت تصمیم کمیته بر جمع شدن همه آنها در شهر وریوسکی است، بنابراین او در نوامبر ۱۹۵۱ به شهر وریوسکی شوروی خواهد رفت.

پس از انقلاب ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۸ در عراق و بازگشت ژنرال مصطفی بارزانی، در ۲۵ فوریه ۱۹۵۹، مطابق با مواد سه و هفت و بند (الف) ماده ده، و با همکاری ماده ۱۱، مطابق با قانون اصلاح‌شده شماره ۱۹ سال ۱۹۵۹، او و رفقایش مشمول عفو عمومی شدند.

 

در سال ۱۹۵۸، جمهوری عراق به ریاست جمهوری عبدالکریم قاسم تأسیس شد. قاسم در ۱۶ آوریل ۱۹۵۹ به همراه دوستانش با کشتی گروزا از طریق بندر بصره در جنوب عراق به کردستان بازگشت.


منابع:

 

  1. حه‌مید گه‌ردی، پوخته‌ی مژوونامه‌، چاپی یه‌كه‌م، (هه‌ولێر - ده‌زگای چاپ و بڵاوكردنه‌وه‌ی ئاراس - چاپخانه‌ی وهزاره‌تی په‌روه‌رده‌ - 2004).

  2. شهعبان عه‌لی شهابان، هه‌ندیک زانیاری سیاسی و مژووی، چاپی سِیه‌م، (هه‌ولێر - چاپخانه‌ی رۆژهه‌لات - ۲۰۱۳ز). 

  3. عمر فاروقی، سردار دانا زندگی و مبارزات مرحوم ملا مصطفی بارزانی، چاپ دوم، (هه‌ولێر - چاپخانه‌ی وزارت آموزش و پرورش - 2002ز).

  4. كاروان محه‌مه‌د مه‌جید، بارزانیه‌كان له‌ مه‌هاباده‌وه‌ به سۆڤێت، چاپی یه‌كه‌م، (سلمانی - چاپخانه په‌یوه‌ند - 2011ز).

  5. له‌ یادداشتی فه‌رماندی شهید حه‌سۆ میرخان ژاژوکی، 62 رۆژ له‌گه‌ڵ بارزانی دا چوونی بارزانیه‌کان به یه‌کێتی سۆڤێت، چاپی یه‌كه‌م (هبیر 19-چاپ‌خانه رؤیایی).

  6. محه‌مه‌د توفیق ووردی، چوونی بارزانیانی قره‌مان بۆسۆڤێت، چاپی دوه‌م، (هه‌ولێر - چاپخانه‌ی هاوسه‌ر - 2001ز).

  7. مسعود بارزانی، بارزانی و بزوتنه‌وهی رزگاری‌خوازی كورد 1931 - 1958، (دهوک - چاپخانه‌ی خه‌بات - 1998ز).

  8. نه‌جه‌ف قولی پسیان، له‌ مهابادی خوئناویه‌وه‌تا لێواره‌کانی ئاراس، و. شه‌وكه‌ت شێخ یهزدین، چاپی یه‌كه‌م، (پیرمام - یوبیلی زێڕینی پارتی دیموكراتی كوردستان - ١٩٩٦ز).

  9. ئـ.د.ئـ، فایل های ژماره AI-10، لیستی ههڤاڵانی مستهفا بارزانی برای یک سۆڤێت، به گاهنامه لهلایهن سه گڵۆ پشكه ش كراوه، ٢٠١.

  10. ئـ.دئـ، فایل ژماره‌ AN-98، وینه‌ی هه‌اڵی بارزانی نه‌مر سلێمان عومر خه‌لانه‌یی له‌لایه‌ن سامی عبدی له‌ ڕێكه‌وتی 12 ته‌موزی 2025 كره‌شرا كره‌شرا.

 


مقالات مرتبط

جمعه مصطفی یوسف

جمعه مصطفی یوسف، پیشمرگه و رفیق بارزانی در اتحاد جماهیر شوروی، در سال ۱۹۲۰ در روستای تل متولد شد. او در سال ۱۹۸۳ در جریان عملیات انفال بارزانی ناپدید شد.

اطلاعات بیشتر

سلیمان هادو زراری

سلیمان هادو شینو، معروف به سلیمان هادو زراری، پیشمرگه بارزانی و رفیق او در اتحاد جماهیر شوروی، متولد ۱۹۳۰ در روستای زراره، مبارز انقلاب دوم بارزانی، پیشمرگه جمهوری دموکراتیک کردستان در مهاباد، شرکت کننده در هر دو انقلاب سپتامبر و گولان، عضو واحد توپخانه انقلابی، دارنده مدال بارزانی، درگذشته در سال ۲۰۱۴.

اطلاعات بیشتر

بدرو لشکری

بدر لشکری ​​حسین، متولد ۱۹۳۰ در روستای «بستره»، پیشمرگه و از رفقای بارزانی در اتحاد جماهیر شوروی بود. او در انقلاب دوم بارزانی شرکت داشت؛ علاوه بر این، او بخشی از انقلاب‌های «ایلول» و «گولان» بود. او همچنین پیشمرگه جمهوری کردستان در مهاباد بود. او در پیشمرگه بودن سرآمد بود و مدال بارزانی را به گردن دارد.

اطلاعات بیشتر

بابکر محمد زبیر

بابکر محمد زوبر، که با نام بابکر محمد زوبر نیز شناخته می‌شود، در سال ۱۹۲۰ در روستای «حصنه» متولد شد. او در انقلاب دوم بارزانی شرکت داشت و پیشمرگه جمهوری کردستان در مهاباد بود؛ علاوه بر این، در انقلاب‌های «ایلول» و «گولان» نیز شرکت داشت.

اطلاعات بیشتر

پیرو چیچو عزیز

پیرو چیچو عزیز، متولد ۱۹۲۲ در روستای «گویزه»، پیشمرگه و از دوستان بارزانی‌ها در اتحاد جماهیر شوروی بود. او دو بار زخمی شد. در سال ۲۰۰۶، پیرو درگذشت.

اطلاعات بیشتر