محمود احمد رستم در سال ۱۹۶۵ در روستای کنسکانی در دامنه کوه سورن در شهرستان خورمال استان حلبچه متولد شد. او روستایی و کشاورز بود. پس از شکست انقلاب ایلول، روستای او توسط رژیم عراق ویران شد و آنها به اجبار در شهرک باریکا در نزدیکی شهرستان سید صادق اسکان داده شدند. علاوه بر این، محمود احمد با حپسا عبدالله ازدواج کرده و یک دختر به نام باخان داشت.

در سال ۱۹۸۱، او به عضویت کادر کمیته منطقه پنجوین شاخه چهارم حزب دموکرات کردستان (KDP) درآمد. علاوه بر این، او به مدت یک سال در بخش نظامی کمیته منطقه دربندیخان شاخه چهارم حزب دموکرات کردستان به عنوان پیشمرگه خدمت کرد. سپس، در سال ۱۹۸۵ به دستور رئیس شاخه چهارم حزب دموکرات کردستان به کمیته منطقه‌ای پنجوین منتقل شد. در آنجا، او به عنوان رئیس بخش پنجم منطقه و همچنین رئیس فعالیت‌ها در شهر منصوب شد.

او در تعدادی از فعالیت‌ها شرکت داشت که برجسته‌ترین آنها حمله به کلانتری سعید صادق، حمله به سیستم کاراگل و کمین کاراگل بود.

در سال ۱۹۸۸، محمود احمد رستم و تعدادی از متحدانش در مقابل روستای کاراگولی در دشت شارزور، به یک کاروان نظامی رژیم بعث حمله کردند. آنها موفق شدند تعدادی از خودروها را به آتش بکشند و کاروان نظامی را منهدم کنند. محمود احمد رستم یک سلاح آر پی جی حمل می‌کرد و نقش مهمی در آتش زدن خودروها داشت. پس از این عملیات مهم، نیروهای ویژه، پرسنل امنیتی سلیمانیه و اعضای امنیت عمومی بغداد مأمور ردیابی و دستگیری عاملان این حادثه شدند. در نتیجه، محمود احمد رستم و چند تن از رفقایش به نام‌های فهمی حمه رحیم، جبار احمد صالح، محمد حمه کریم، خالد علی، ولی محمود عثمان در سید صادق و روستاهای اطراف دستگیر شدند. پس از یک سال بازداشت، آنها برای محاکمه به امنیت عمومی کرکوک منتقل شدند و سپس برای اجرای دستور قاضی به زندان ابوغریب منتقل شدند.

محمود احمد رستم و یک زندانی دیگر به نام محمد حمه کریم هر دو در ۲۹ نوامبر ۱۹۸۹ در زندان ابوغریب اعدام شدند.

منبع:

بایگانی دانشنامه KDP