جعفر ابراهیم حاجی پیرو، معروف به جعفر امینکی، وکیل کووان و کووان، در سال ۱۹۷۰ به صفوف حزب دموکرات کردستان (KDP) پیوست. در سال ۱۹۸۱، به صفوف حزب مردم، نیروهای پیشمرگه KDP، پیوست. در سال ۱۹۹۹، در کنگره دوازدهم به عنوان عضو ذخیره کمیته مرکزی KDP انتخاب شد. در سال ۲۰۱۰، در کنگره سیزدهم به عنوان عضو شورای رهبری KDP انتخاب شد. در سال ۲۰۱۳، در دوره چهارم به عضویت مجلس ملی کردستان درآمد. در ۲۹ آوریل ۲۰۱۴، در دوره چهارم به عنوان نماینده مجلس ملی کردستان انتخاب شد.

زندگینامه

جعفر ابراهیم حاجی پیرو، که با نام جعفر امینی، وکیل کووان یا کووان نیز شناخته می‌شود، در سال ۱۹۵۴ در دهوک متولد شد. او دوران ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان را در دهوک گذراند. او مدرک لیسانس حقوق خود را در سال ۱۹۷۷ از دانشگاه بغداد دریافت کرد. او در سال ۱۹۷۹ به عنوان وکیل در دهوک مشغول به کار شد. در سال ۱۹۸۱، مدت کوتاهی توسط نیروهای امنیتی موصل بازداشت شد. او در سال ۱۹۸۲ به عنوان پناهنده به سوئد نقل مکان کرد و تا سال ۱۹۸۶ در آنجا زندگی کرد. از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۲، او رهبر فعالان حقوق کردها در سوئد بود. در سال ۱۹۸۶ به سوریه بازگشت و به مدت یک سال و نیم در آنجا زندگی کرد و به صفوف حزب دموکراتیک خلق کردستان پیوست. او از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۸ به عنوان پناهنده به ایران نقل مکان کرد. از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۲ به سوئد بازگشت. در سال ۱۹۹۲ به کردستان بازگشت. از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵، مدیر کل دفتر مجلس ملی کردستان در اربیل بود. در سال ۲۰۰۷، مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی را از دانشگاه کلمنت و دکترای علوم سیاسی را از دانشگاه کلمنت دریافت کرد. او به زبان‌های کردی، عربی، سوئدی، انگلیسی و فارسی مسلط است.

کارنامه پرتلاش جعفر

در سال ۱۹۸۱، او به صفوف نیروهای پیشمرگه حزب خلق، حزب دموکرات کردستان، پیوست. از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان بود. در سال ۱۹۸۸، او به عنوان مدیر اجرایی کمیته منطقه‌ای سوئد شاخه ششم اروپایی حزب دموکرات کردستان منصوب شد. از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۳، او عضو دفتر مرکزی تشکیلات حزب دموکرات کردستان بود. در سال ۱۹۹۳، او نماینده یازدهمین کنگره حزب دموکرات کردستان در اربیل بود. از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴، او عضو دفتر مرکزی سازمان‌های حرفه‌ای حزب دموکرات کردستان بود. در روز چهارشنبه، ۹ ژوئن ۱۹۹۳، او مقاله‌ای در روزنامه خبات، ارگان حزب دموکرات کردستان، منتشر کرد. در ۲۰ دسامبر ۱۹۹۵، خانه او توسط جنگجویان اتحادیه میهنی کردستان در اربیل غارت شد و خانواده‌اش از این شهر اخراج شدند. در سال ۱۹۹۷، تحت مسئولیت عزالدین برواری، به عنوان مدیر اولین شعبه حزب دموکرات کردستان در دهوک منصوب شد. در سال ۱۹۹۹، او به خدمت در هجدهمین ستاد کمیته شعبه دهوک تحت مسئولیت محمد قادر احمد (۱۹۳۴-۲۰۱۹)، که با نام محمد ملا قادر نیز شناخته می‌شود، ادامه داد. در سال ۱۹۹۹، او به عنوان عضو ذخیره کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان در کنگره دوازدهم انتخاب شد. در سال ۲۰۰۴، او به عضویت دفتر مرکزی حزب دموکرات کردستان ارتقا یافت. در سال ۲۰۰۴، او به عنوان رئیس دفتر مرکزی مطالعات و آکادمی حزب دموکرات کردستان منصوب شد. در سال ۲۰۰۵، او به عنوان اولین رئیس آژانس انتخابات عمومی حزب دموکرات کردستان که برای اولین بار در تاریخ حزب تأسیس شده بود، منصوب شد. در سال ۲۰۰۵، او به عنوان عضو کمیته مرکزی بازرسی و نظارت حزب دموکرات کردستان منصوب شد. در سال ۲۰۰۵، او در رأس هیئتی از آژانس انتخابات عمومی حزب دموکرات کردستان به ترکیه سفر کرد تا با نهادهای آن کشور آشنا شود. در روز پنجشنبه، ۱۶ دسامبر ۲۰۱۰، او در سیزدهمین کنگره با رأی ۱۵۰۰ نماینده و با ۶۸۷ رأی به عنوان عضو شورای رهبری حزب دموکرات کردستان انتخاب شد. در سال ۲۰۱۱، در اولین جلسه شورای رهبری به عنوان عضو دفتر سیاسی انتخاب شد. از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۷، او رئیس دفتر مرکزی تشکیلات حزب دموکرات کردستان بود. از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۷، او سخنگوی رسمی حزب دموکرات کردستان بود. در سال ۲۰۱۲، او مدرس تشکیلات در هفدهمین دوره موسسه آموزش کادر حزب دموکرات کردستان در اربیل بود. در سال ۲۰۱۳، او نامزد حزب دموکرات کردستان در فهرست ۱۱۰ بود و رتبه دوم را برای مجلس ملی کردستان کسب کرد. در ۶ نوامبر ۲۰۱۳، او برای دوره چهارم به عضویت مجلس ملی کردستان درآمد. در ۲۹ آوریل ۲۰۱۴، او در دوره چهارم به عنوان معاون رئیس مجلس ملی کردستان انتخاب شد. از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷، او رئیس دفتر مرکزی تشکیلات حزب دموکرات کردستان بود. در سال ۲۰۱۷، به دلیل غیبت رئیس مجلس ملی کردستان به عنوان معاون رئیس، مجلس ملی کردستان جلسه را فعال کرد و جلسات را رسماً اداره کرد. روز دوشنبه، ۴ مارس ۲۰۱۹، او در مراسم امضای توافقنامه سیاسی بین حزب دموکرات کردستان و اتحادیه میهنی کردستان در اربیل شرکت کرد.

آثار او:

۱. نگاهی به بدیل انقلابی، ۱۹۸۴، منتشر شده با نام وکیل کووان.

۲. مشارکت سیاسی جوانان در اقلیم کردستان و تأثیر نظام انتخاباتی بر ثبات سیاسی.

۳. تأثیر نظام انتخاباتی بر ثبات سیاسی.

منابع:

1. ـ د. ئـ، فایل های ژماره AH-96، لیستی ناوی ئهندامنی کۆنگرهای دوازدەیەمی پارتی دیموکراتی کوردستان، 13 تشرینی یککه‌می 1999ز، ڕوونوسی به گه‌گاه‌نامه‌ی له‌نحه‌شینه‌سند. كراوه، ل 16.

2. ـ د. ئـ، فایل ژماره‌ AI-34، كارتی پرۆپاگه‌نده‌ی هه‌بژاردنی جه‌عفه‌ر ابراهیم ئێمینكی، به‌گه‌گاه‌نامه‌ له‌لایه‌ن نه‌زیره‌ مێرگه‌سۆری پێشكه‌ش كراوه، ل.

3. ـ د. ئـ، فایلی ژماره‌ AI-38، ئه‌نجامی هه‌بژاردنی ئه‌ندامانی سه‌رکردی پارتی دیموکراتی کوردستان له‌ کۆنگرەی دوازدەیەم، ٦ ـ ١٤ی تشرینی یک‌که‌نه‌نگه‌ها، به ١٩. نه‌زیره‌مرگه‌سوری پشكه‌ش كراوه‌، ل 1. 

4. ـ د. فایل FA-8، دهقی چاوپێكه‌وتن له‌گه‌ڵ دكتۆر جه‌عفه‌ر یبراهیم حاجی پیرۆ ناسراو به جهعفه‌ر ئێمینكی له‌لایه‌ن سه‌بری عهبدڵا قاد١٠، پیرام‌، قاد۱۰، پیرام‌، ٤.

5. ئـ.د.ئـ، فایل ژماره‌۵۴ AJ-، مژووی لێژنه‌ی لقی یه‌کی پارتی دیموکراتی کوردستان، ل ۱۱ ـ ۱۲.

6. انتخاب أعضاء اللجنة المركزیة للحزب الدیمقراطی الكوردستانی ـ العراق، مجلة گولان العربی، مؤسسة گولان للثقافة والأعلام، العدد 41، السنة الرابعة، أربیل، 31 تشریح الأول. 

7. انتخاب لجنة مركزیة جدیدة مؤلفة من 31 عضوا و9 أعضاء أحتیاط، جریدة خه‌بات، لسان حال الحزب الدیمقراطی الكوردستانی، العدد 946، أربیل، الجمعة، 15 تشرین الأول 1999، ص 1999م. 

8. بارزان نیوز ناوی ئه‌ندامانی سه‌روردایه‌تی پارتی دیموكراتی كوردستان و دهنگه‌كانیان بڵاو ده‌كاته‌وه‌، ڕۆژنامه‌ی بارزان نیوز، ژماره‌ ١٩٣، هه‌ولێر، یه‌كاته‌وه‌. 2010ز، ل 4. 

9. به‌پێی ڕاپرسیه‌ك جه‌عفه‌ر ئیمنكی زۆرترین ده‌نگ ده‌هێنێت له‌ ناو كاندیده‌كانی پارتیدا له‌ په‌رله‌ماندا، گۆڤاری دواڕۆژ، ژماره‌ ١٤، ئه‌یلوول ٢٠١٣ز، ل ل ٣ ـ ٥.

10. پارتی و یه‌کێتی بۆ قناقی داهاتووی کوردستان ڕێكه‌وتنێكی سیاسییان واژۆكرد، ڕۆژنامەی خەبات، ئۆرگانی پارتی دیموكراتی كوردستان، ژماره ٥٧٠٧، چوارشه٢، ١٠١٠، ١٠٠٧.

11. جعفر ابراهیم، ​​فی الدولة والدولة الفیدرالیة، جریدة خه‌بات، لسان حال الحزب الدیمقراطی الكردستانی، العدد 678، الأربعاء، 9 حزیران 1993م، ص 6.

12. دیرۆکی خوله‌کانی كادیرانی پارتی، له‌ شاخه‌وه‌ بۆ شار، (هه‌ولێر ـ سه‌نته‌ری دیراسات و تویژینه‌وه‌ و ئه‌كادمیای‌پارتی‌ ـ چاپخانه‌ی ڕۆژهه‌ڵات ـ 2019ز)، ل 14.

13. شهعبان عه‌لی شهابان، هه‌ندێک زانیاری سیاسی و مژووی، چاپی سِیه‌م، (هه‌ولێر ـ چاپخانه‌ی ڕۆژهه‌ڵات ـ ۲۰۱۳ز)، ل 130، 134. 

14. علي سنجاري، القضية الكوردية وحزب البعث العربي الاشتراكي في العراق، الجزء الثالث، (دهوك ـ مطبعة خاني ـ 2012م)، ص 479.

15. عومه‌ر عوسمان، ژیانی كوردێك، به‌رگی یه‌كه‌م، (هه‌ولێر ـ چاپخانه‌ی حاجی هاشم ـ 2005ز)، ل 285. 

16. كاروان مه‌حوی، كۆنگره‌كانی پارتیمان پارتی دیموكراتی كوردستان، گۆڤاری شرۆڤه‌، مكتبی ناوەندی دیراسات و توئژینه‌وه‌، ژماره‌ ١٤، هه‌ولیر، چاپخانه‌ی حاجی‌ها20، پاییزی، 14.

17. كنێر عهبدوڵڵا، به‌شداری سیاسی ژنان له‌ باشوری كوردستان، (سلێمانی ـ 2016ز)، ل 101.

18. لقی دوو، لقی دوو له‌ نیوسه‌دهی تێكۆشاندا، (هه‌ولێر ـ چاپخانه‌ی ئاراس ـ ۲۰۱۰ز)، ل ۳۴. 

19. فهرستی ناو و شوێنی ئه‌و خزانانه‌ای له‌ ناوچه‌کانی ژیر ده‌سه‌ڵاتی جهلالیه‌کاندا ده‌رکراون، ژورن‌نامه‌ی برایه‌تی، پارتی دیموکراتی دوکوردستان ـمه‌ه‌ه‌گرتو، ژ14. 20ی تشرینی دوهمی 1995ز، ل 29.

20. هه‌رێمی كوردستان ـ عێراق، په‌رله‌مانی كوردستان ـ عێراق، پرۆتۆكۆكۆله‌كانی ساڵی (2014)ی په‌رله‌مانی كوردستان ـ عێراق، بهرگی نه‌وه‌ستان و چوار،‌ هه‌ولر 2014ز)، ل 7، 12، 34، 42.