حاجی میرخان احمد سلیمان در سال ۱۹۴۰ در روستای خردنی از توابع شهرستان مرگسوری در استان اربیل متولد شد؛ تحصیلات ابتدایی خود را به پایان رساند. در سال ۱۹۴۵ به همراه خانوادهاش به ایران آواره شد. و پس از فروپاشی جمهوری کردستان در مهاباد، به جنوب کردستان بازگشت. علاوه بر این، در سال ۱۹۷۵، پس از فروپاشی انقلاب ایلول، دوباره به ایران آواره شد. پس از قیام کردستان در سال ۱۹۹۱، به جنوب کردستان بازگشت و در پیرمام ساکن شد. او علاوه بر زبان مادریاش، به زبان فارسی نیز مسلط بود.
او در ۱ مه ۱۹۵۹ به نیروهای پیشمرگه پیوست و در همان جایی که برادرش هاسومیرخان پیشمرگه بود، پیشمرگه شد. در ۷ ژوئیه ۱۹۶۲، به درجه سرگروهی از سربازان ارتقا یافت. او همچنین در سال ۱۹۶۶ در منطقه بادینان در کوه گارا همین درجه را داشت. در سال ۱۹۶۸، فرمانده گردان سوم نیروهای آکره بود و در سال ۱۹۷۰، تا زمان اعلامیه ۱۱ مارس، فرمانده گردانی در همان نیرو بود. علاوه بر این، او همچنین مسئول کمیته منطقهای آکره بود. علاوه بر این، در سال ۱۹۷۱، دستیار گردان نهم گارد مرزی در مرز شهرستان شیخان شد. علاوه بر این، از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۸، در کوههای زاگرس در همدان آموزش نظامی (کاربرد سلاح گرم، دفاع و حمله) دید. در اوت ۱۹۶۹، در یک نبرد شدید در مناطق آکره و شیخان، چشم او آسیب دید. و در سال ۱۳۵۶ به بهانه فعالیتهای سیاسی توسط ساواک ایران به مدت سه ماه زندانی شد.
او عضو کنگرههای یازدهم، دوازدهم و سیزدهم بود. حزب دموکرات کردستان (حزب دموکرات کردستان). همچنین، در سال ۲۰۱۰، در سیزدهمین کنگره، مدال جاودان بارزانی توسط رئیس جمهور مسعود بارزانی به او اهدا شد. او به عنوان ستوان معلول بازنشسته و عضو موسسه عالی ایلول و رئیس کمیته ایلول در سوران و مرگسور بود.
منابع:
بایگانی دانشنامه حزب دموکرات کردستان
