نبرد رخ داد

به دنبال حمله پیشمرگه ها به شهر پنگرد در ۱۱ اکتبر ۱۹۷۶، دولت با هلیکوپتر تحرکات پیشمرگه ها را در پنگرد و اطراف آن زیر نظر داشت. پس از آماده سازی، نیروهای دولتی در ۲۵ دسامبر ۱۹۷۶ پیشروی خود را آغاز کردند و به روستای سیدر رسیدند. از آنجا، نیروهای پیشمرگه تحت فرماندهی موقت حمله خود را آغاز کردند. کمال کرکوکی به سمت روستای سیدر برای مقابله با پیشروی ارتش، وقتی نیروی پیشمرگه به ​​ارتفاعات زکریا رسید، دولت قبلاً شروع به گلوله باران روستای سیدر کرده بود. بنابراین، نیروی پیشمرگه فرود آمد و به دو محور تقسیم شد. فقی اسماعیل و ستوان حسن خوشناو به محور سیدر مأمور شدند، در حالی که صالح عوزی، شیخ حسین لوتار و بایز عبدالله به همراه گروهی متشکل از سی و پنج نفر تحت فرماندهی ... کمال کرکوکی نصرالدین مصطفی به سمت روستای شارستین حرکت کرد و در همان روستا با نیروهای دولتی روبرو شدند.

صبح روز ۲۶ دسامبر ۱۹۷۶، ارتش رژیم از دو جهت دیگر در نزدیکی دوکان به نیروهای پیشمرگه در روستای شارستین حمله کرد. نبرد شدیدی بین دو طرف درگرفت. به دلیل نابرابری در سلاح‌ها و تجهیزات نظامی، نیروهای پیشمرگه مجبور به عقب‌نشینی شدند. با وجود این، آنها توانستند خسارات سنگینی به نیروهای دولتی وارد کنند. نیروهای رژیم در آن نبرد تقریباً صد کشته دادند (برخی منابع از کشته شدن ۱۶۳ سرباز و سقوط یک هلیکوپتر خبر می‌دهند). در مقابل، نیروهای پیشمرگه بین هفت تا نه شهید و نه زخمی، از جمله فرمانده پیشمرگه، متحمل شدند. کمال کرکوکی و معاون مقام منطقه‌ای، نصرالدین مصطفی.

نیروهای دولتی در حمله به روستای شارستین از هیچ تلاشی دریغ نکردند و غیرنظامیان را گلوله‌باران کرده و روستای آنها را به آتش کشیدند و ویران کردند. تنها در آن حمله، نه غیرنظامی، از جمله زنان و کودکان چهار تا هشتاد ساله، کشته و ۳۲ نفر دیگر زخمی شدند. تقریباً ۱۰۰ مرد، زن و کودک بی‌گناه توسط ارتش رژیم دستگیر و به زندان‌ها فرستاده شدند. پس از پایان جنگ، همه مجروحان و آوارگان به روستای خورخوره منتقل شدند و در آنجا توسط روستاییان مورد مراقبت و پناه قرار گرفتند.

منبع:

۱- آرشیو دایره المعارف مرجع حزب دموکرات کردستان.