محمد فرج شاویس در سال ۱۹۶۳ در روستای ناوه از توابع شهرستان خورمال در استان حلبچه متولد شد. او یک روستایی بود، تحصیلات ابتدایی را به پایان رساند و توسط رژیم بعث به اجبار به شهرستان سید صادق کوچانده شد و در بازارهای سید صادق یک مغازه شیرینی فروشی باز کرد.
او در سال ۱۹۸۹ به پیشمرگه در هنگ شهید ابوبکر بنی بانوکی، وابسته به نیروهای سورین، در کمیته محلی دربندیخان، در چارچوب شاخه چهارم حزب دموکرات کردستان، پیوست.
او در نبرد قاجار، نبرد شنیری، نبرد احمد آوا، نبرد رزله، نبرد رابعه بنی شیران در دامنه کوه سورین، نبرد کوه شرام، فعالیتهای جنگ چریکی در دشت شرازور، فعالیتهای جنگ چریکی در داخل شهر سلیمانیه شرکت داشت و یکی از پیشمرگههایی بود که با حمله به مقر ارتش خلق در سلیمانیه که منجر به آتشسوزی آنها شد، نقش برجستهای ایفا کرد.
محمد فرج شاویس در طول مبارزاتش در صفوف پیشمرگه سه بار زخمی شد. او در سال ۱۹۸۲ در روستای بنی بانوکی در جریان حملهای برای بازپسگیری مواضع رژیم بعث در دامنه کوه سورین مورد اصابت گلوله قرار گرفت. در اوت ۱۹۸۳، او و گروهی از رفقای پیشمرگهاش توسط مزدوران (جاش) رژیم بعث در کمین افتادند و از ناحیه پا مورد اصابت گلوله قرار گرفت. در سال ۱۹۸۴، او و سه نفر از رفقای پیشمرگهاش پس از انجام عملیات چریکی در نزدیکی روستای بردبیل، به غاری در دامنه کوه سورین پناه بردند و در آنجا موفق شدند تعدادی از خودروهای نظامی بعثی را به آتش بکشند. با این حال، در حالی که آنها در داخل غار بودند، غار مورد آتش توپخانه قرار گرفت و فرو ریخت. در نتیجه، محمد فرج شاویس زخمی شد و یکی از رفقای پیشمرگهاش، حمه سعید جومرسی، کشته شد.
در سال ۱۹۸۵، او به عضویت کمیته محلی دربندیخان وابسته به شاخه چهارم حزب دموکرات کردستان درآمد. در ۲۰ اکتبر ۱۹۸۶، هنگامی که محمد فرج شاویس و گروهی از رفقای پیشمرگهاش قصد ورود به دشت شارازور را داشتند، در نزدیکی حومه روستای دردسوران، پشت روستای احمد آوا، در کمین سربازان رژیم بعث افتادند. محمد فرج شاویس به شهادت رسید، در حالی که رفیقش انور حاجی عثمان به شدت زخمی شد.
منبع:
آرشیو دایرهالمعارف حزب دموکرات کردستان.
