حمه رشید محمد عبدالرحمن، معروف به (همه خورشه)، در سال ۱۹۵۰ در روستای سرشاتا در منطقه تاگوزی از توابع استان حلبچه متولد شد. او یک روستایی بود که به کشاورزی اشتغال داشت. او تحصیلات ابتدایی را به پایان رساند و پس از شکست به ایران پناهنده شد. انقلاب سپتامبر او در شهر جوانرود زندگی میکرد. او با خاور احمد ازدواج کرده بود و آنها یک پسر و یک دختر (ناصر و شنام) داشتند.
او در گروهان پنجم از هنگ هفتم پیارا در نیروهای خبات وابسته به حزب دموکرات کردستان، جایی که حسین بکی و کیلی جوانرو در آن زمان فرماندهان گروهان بودند، به صفوف پیشمرگه پیوست. او در نبردهای زیادی از جمله: نبرد زُزک، نبرد سرتیز، نبرد سرتکی بامو، نبرد حلبچه، نبرد دربندیخان، نبرد خانقین و نبرد بنی بولان شرکت داشت.
پس از شکست انقلاب سپتامبر پس از پناهندگی در ایران، او در سال ۱۹۷۶ به پیشمرگهها در هنگ تاگوزیکان به رهبری قادر حمه صالح تاگوزی پیوست. در سال ۱۹۷۷، او در نبرد بنی بولان، متعلق به شهرستان بامو در استان حلبچه، هنگام رویارویی با ارتش عراق به شدت زخمی شد.
در سال ۱۹۷۹، او با نیروی بزرگی از سربازان و مزدوران شبهنظامیان رژیم عراق در روستای کانی ژانان در منطقه تغوزی مقابله کرد. در جریان این درگیری، حمه رشید محمد (حمیه خورشه) و یکی از همراهان پیشمرگهاش (عبدالله احمد) دستگیر و به زندان موصل منتقل شدند. آنها سه ماه پس از دستگیری به اعدام محکوم شدند و در زندان شهر جان باختند. او یکی از شهدایی است که مزارش نامعلوم است.
منبع:
آرشیو دایرهالمعارف حزب دموکرات کردستان.
