زندگینامه

سید فقع عمر در سال ۱۸۹۰ در شهرستان مرگسور استان اربیل متولد شد. در سال ۱۹۸۳، توسط رژیم بعث در جامعه قوش‌تپه قتل عام شد.

خباتنامه

در ۲۳ مه ۱۹۴۷، او ژنرال مصطفی بارزانی را به اتحاد جماهیر شوروی همراهی کرد و در نبرد خلق قطور و نبرد عبور از پل ماکو شرکت داشت.

پس از ورود به اتحاد جماهیر شوروی، در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۷، او و تمام رفقایش در نخجوان آذربایجان، به مدت چهل روز در یک اجتماع باز که توسط گروهی از سربازان با سیم خاردار احاطه شده بود، بازداشت شدند. آنها تحت مراقبت بودند و از نظر غذا، لباس و حمل و نقل مانند اسیران جنگی با آنها رفتار می‌شد. بعداً با تصمیم دولت شوروی، آنها به مناطق آغدام، لاچین، آیولاخ و کلبجر آذربایجان تقسیم شدند. در ۱۰ دسامبر ۱۹۴۷، آنها به یک پایگاه نظامی در کنار دریای خزر در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان، منتقل شدند. آنها آموزش نظامی دیدند. همزمان، توسط برخی از رفقای تحصیل کرده خود، روزانه چهار ساعت زبان کردی به آنها آموزش داده می‌شد.

پس از بدرفتاری جعفر بکیروف با رفقای بارزانی، تصمیم گرفته شد که در ۲۹ آگوست ۱۹۴۸ اردوگاه نظامی از آذربایجان به جامعه چیرچوک در نزدیکی تاشکند، پایتخت ازبکستان، منتقل شود، جایی که آنها آموزش نظامی خود را ادامه دادند.

در مارس ۱۹۴۹، او و رفقایش با قطار به روستاهای اتحاد جماهیر شوروی منتقل شدند و در مزارع کلخوز (زمین‌هایی که مردم از دولت اجاره می‌کردند و سپس به دولت پس می‌دادند) کار کردند.

پس از تلاش‌های فراوان و ارسال چندین نامه توسط ژنرال بارزانی به استالین، سرانجام استالین نامه‌ای دریافت کرد که در آن بارزانی از رنج رفقایش صحبت کرده بود و او بلافاصله تصمیم گرفت کمیته‌ای برای بررسی وضعیت رفقای بارزانی تشکیل دهد. در نوامبر ۱۹۵۱، فقی عمر به ورویسکی، اتحاد جماهیر شوروی نقل مکان کرد.

پس از انقلاب ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۸ در عراق و بازگشت ژنرال مصطفی بارزانی، در ۲۵ فوریه ۱۹۵۹، او و رفقایش طبق بندهای (الف) ماده ۳ و ۷ از ماده ۱۰ و ماده ۱۱ مشمول عفو عمومی شدند.

در سال ۱۹۵۸، جمهوری عراق به رهبری عبدالکریم قاسم تأسیس شد. در ۱۶ آوریل ۱۹۵۹، او به همراه رفقایش با کشتی جورجیا از طریق بندر بصره در جنوب جمهوری عراق به کردستان بازگشت.

در سال ۱۹۸۳، او به همراه هزاران بارزانی دیگر توسط رژیم بعث در جامعه قوش تپه دستگیر شد و در بیابان‌های جنوب عراق زنده به گور شد و به شهادت رسید.

منابع:

- حمید گردی، خلاصه التاریخ، چاپ اول، (اربیل - انتشارات آراس - چاپخانه وزارت آموزش و پرورش - 1383).

۲- شعبانعلی شعبان، برخی اطلاعات سیاسی و تاریخی، چاپ سوم، (اربیل، چاپخانه روژهلات، ۲۰۱۳).

۳- شوکت شیخ یزدین، جشن طلایی پیشمرگه، چاپ اول، (پیرمام، چاپخانه خبات، ۱۹۹۶).

۴- عبدالرحمن ملا حبیب ابوبکر، قبیله بارزان بین سال‌های ۱۹۳۱-۱۹۹۱، چاپ اول، (اربیل، چاپخانه وزارت فرهنگ، ۲۰۰۱).

۵- کاروان محمد مجید، بارزانی‌ها از مهاباد تا شوروی، چاپ اول، (سلیمانی، چاپخانه پیوند، ۲۰۱۱).

۶- مجله هتاو، شماره ۱۵۴، سال ششم، اربیل، چاپخانه کردستان، جمعه، ۲۴ فروردین ۱۳۳۸.

۷- در خاطرات فرمانده شهید حسو میرخان ژاژوکی، ۶۲ روز با بارزانی، بارزانی‌ها به اتحاد جماهیر شوروی رفتند، چاپ اول (چاپخانه فرهنگ، اربیل، ۱۹۹۷).

8- لیث عبدالمحسن جواد الزبیدی، عمو، 14 جولای 1958 در عراق، (بغداد، دارالرشید، 1979م).

۹- مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادیبخش کرد ۱۹۳۱-۱۹۵۸، (دهوک، چاپخانه خبات، ۱۹۹۸).

۱۰- نجف قلی پسیان، از مهاباد خونین تا کرانه‌های ارس، نوشته شوکت شیخ یزدین، چاپ اول، (پیرمام-۱۳۷۵).

۱۱- آرشیو کمیته دایره المعارف حزب دموکرات کردستان.