عبدالمهیمن شیخ سلیمان شیخ عبدالسلام شیخ محمد، معروف به (عبدالمهیمن بارزانی)، در سال ١٩٦٢ به حزب دموکرات کردستان پیوست. او فارغ‌التحصیل دوره سوم مدرسه کادرسازی حزب دموکرات کردستان در سال ١٩٧٣ است. پس از شکست انقلاب سپتامبر در سال ١٩٧٥ به ایران پناهنده شد. او در کنگره دهم حزب در سال ١٩٨٩ به عضویت کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان درآمد. وی از ٢ سپتامبر ١٩٩٢ تا ٣ اوت ١٩٩٤ در کابینه اول دولت اقلیم کردستان، سمت استاندار اربیل را بر عهده داشت. او در سال ١٩٩٤ عضو رهبری و مسئول اداری ارتش کردستان (فلک) بود. در کنگره دوازدهم در سال ١٩٩٩ به عنوان عضو علی‌البدل کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان انتخاب شد. او سمت وزیر اقلیم در کابینه چهارم دولت اقلیم کردستان و در سال ٢٠٠٢ سمت وزیر شهرداری‌ها با حفظ سمت (سرپرست) را بر عهده داشت. او در کنگره سیزدهم حزب دموکرات کردستان در سال ٢٠١٠ به عنوان عضو رهبری انتخاب شد، و در سال ٢٠١٠
رئیس مسعود بارزانی در سال ٢٠١٠ به پاس قدردانی از مشارکت وی در انقلاب‌های سپتامبر و گولان، انتفاضه جنوب کردستان و مرحله حاکمیت، به عنوان اولین عضو از خانواده بارزان، نشان بارزانی جاوید را به او اعطا کرد.
زندگینامهعبدالمهیمن بارزانی در شهر اربیل در ١٥ ژوئیه ١٩٤٥ به دنیا آمد. او از خانواده مشیخه تکیه بارزان و از پیروان مولانا خالد نقشبندی (١٧٧٩-١٨٢٧) است. او فرزند شیخ سلیمان شیخ عبدالسلام بارزانی دوم است که همراه با رهبر بارزانی در مسیر او به اتحاد جماهیر شوروی در سال ١٩٤٧ شرکت کرد، و عضو رهبری جنوب - شرق کردستان (کنفرانس باکو) بود. او پس از شکست دومین انقلاب سپتامبر (١٩٤٣-١٩٤٥) در سال ١٩٤٥، هنگامی که عبدالمهیمن بارزانی نوزاد بود، به همراه خانواده‌اش به ایران پناهنده شد. در سال ١٩٤٧ پس از فروپاشی جمهوری دموکراتیک کردستان به همراه خانواده‌اش به جنوب کردستان بازگشت و به شهر کربلا در مرکز عراق و از آنجا به شهر بصره در جنوب عراق و سرانجام به شهر بغداد تبعید شد. او فارغ‌التحصیل سال سوم دوره متوسطه بود و در سال ١٩٥٨ هنگام بازگشت رهبر مصطفی بارزانی از اتحاد جماهیر شوروی به میهن، از استقبال‌کنندگان او بود.
سوابق مبارزاتیعبدالمهیمن بارزانی در سال ١٩٦٢ به حزب دموکرات کردستان پیوست. در سال ١٩٦٨ به صفوف نیروهای پیشمرگه انقلاب سپتامبر ملحق شد و به عنوان نویسنده در مقر بارزانی خدمت کرد. او فارغ‌التحصیل دوره سوم مدرسه کادرسازی حزب دموکرات کردستان در منطقه بالکایتی در استان اربیل در سال ١٩٧٣ است. او در سال ١٩٧٣ فرمانده میدانی نبرد کوه پیرس در استان اربیل علیه حملات نیروهای زمینی ارتش عراق بود. در سال ١٩٧٤ نبرد سپیلک در استان اربیل را فرماندهی کرد. در سال ١٩٧٤ مسئولیت روابط حزب دموکرات کردستان را برای کسب موافقت جهت بستن مرزها با مسئولان ایرانی بر عهده گرفت. پس از شکست انقلاب سپتامبر در سال ١٩٧٥ به ایران پناهنده شد. او در سال‌های (١٩٧٥-١٩٧٦) عضو کمیته ثبت آمار و کمک به پناهندگان جنوب کردستان در شهر کرج ایران بود. در سال ١٩٧٦ بر امور پستی و ارسال هیئت مسلح، کادرها و پول به رهبری موقت حزب دموکرات کردستان نظارت داشت. او نماینده کنگره نهم حزب دموکرات کردستان بود. دو برادرش عبدالباری عبدالسلام و مصباح عبدالسلام در عملیات انفال بارزانی‌ها در سال ١٩٨٣ غایب شدند (ناپدید شدند). او در ١٦ ژوئیه ١٩٨٥ به عنوان عضو بخش روابط حزب دموکرات کردستان و در ١٤ نوامبر ١٩٨٥ به عنوان عضو بخش نظامی حزب دموکرات کردستان منصوب شد. او در سال ١٩٨٧ یکی از فرماندهان میدانی نبرد مرگه‌سور در استان اربیل علیه ارتش عراق بود. در اوایل ماه فوریه سال ١٩٨٨ مسئول کمیته توزیع حقوق پیشمرگه‌های حزب دموکرات کردستان بود. او در سال ١٩٨٨ به نمایندگی از حزب دموکرات کردستان در تنظیم طرح آزادسازی شارزور از کنترل ارتش عراق شرکت کرد. در ٢٤ سپتامبر ١٩٨٨ توسط دفتر سیاسی به عنوان مسئول کمیته تعیین و نظارت بر پناهندگان منصوب شد. در کنگره دهم حزب دموکرات کردستان در سال ١٩٨٩ به عنوان عضو کمیته مرکزی انتخاب شد. در تاریخ ١٣ ژانویه ١٩٩٠ به عنوان مسئول کمیته روابط حزب دموکرات کردستان در ایران انتخاب شد. در انتفاضه جنوب کردستان در سال ١٩٩١ عملیات آزادسازی حاج عمران تا سوران را فرماندهی کرد. او مسئول هماهنگی در حزب دموکرات کردستان در اربیل بود. وی از ٢ سپتامبر ١٩٩٢ تا ٣ اوت ١٩٩٤ در کابینه اول دولت اقلیم کردستان سمت استاندار اربیل را بر عهده داشت. او نماینده کنگره یازدهم حزب دموکرات کردستان - متحد در سال ١٩٩٣ بود. مسئولیت کمیته انتقال پیکرهای رهبر مصطفی بارزانی (١٩٠٣-١٩٧٩) و ادریس بارزانی (١٩٤٤-١٩٨٧) از جمهوری اسلامی ایران به زادگاهشان بارزان را در روز سه‌شنبه ٥ اکتبر ١٩٩٣ بر عهده گرفت. او در پایان ماه مارس ١٩٩٤ به عنوان ابراز نارضایتی شدید از اقدام برخی طرف‌های سیاسی در سرقت و ایجاد مشکلات و هرج و مرج در استان، استعفای خود را از سمت استاندار اربیل به وزیر کشور دولت اقلیم کردستان تقدیم کرد. در سال ١٩٩٤ مسئولیت اداری فرماندهی ارتش کردستان (فلک) و عضویت رهبری (فلک) را بر عهده گرفت. در اواسط ماه اکتبر ١٩٩٤، رئیس مسعود بارزانی را در سفر به شهر تهران به دعوت رئیس‌جمهور جمهوری اسلامی ایران علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی همراهی کرد.
در کنگره دوازدهم حزب دموکرات کردستان در سال ١٩٩٩ به عنوان عضو علی‌البدل کمیته مرکزی انتخاب شد. در ١٥ اوت ٢٠٠١ سمت وزیر اقلیم در کابینه چهارم دولت اقلیم کردستان را بر عهده گرفت. در سال ٢٠٠٢ سمت وزیر شهرداری‌ها را با حفظ سمت (سرپرست) بر عهده داشت. در روز چهارشنبه ١٥ دسامبر ٢٠٠٤ به دعوت حزب کمونیست چین جهت تقویت روابط دوجانبه از شهر پکن بازدید کرد. در روز یکشنبه ٩ ژانویه ٢٠٠٥ به نمایندگی از رئیس مسعود بارزانی در مراسم دفن اسقف اعظم کلدانی، مطران یعقوب شیر در شهر اربیل شرکت کرد. در تاریخ ١٧ اکتبر ٢٠٠٥ در مراسم استقبال از ٥٠٠ پیکر از انفال‌شدگان بارزانی در شهر اربیل شرکت کرد. او توسط نمایندگان کنگره سیزدهم حزب دموکرات کردستان با کسب ٥٩٢ رأی و با رتبه ٤٢ به عنوان عضو شورای رهبری انتخاب شد. وی در کنگره چهاردهم حزب به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان و در اولین جلسه کمیته رهبری به عنوان عضو دفتر سیاسی انتخاب شد.
رئیس مسعود بارزانی در سال ٢٠١٠ به پاس قدردانی از مشارکت وی در انقلاب‌های سپتامبر و گولان، انتفاضه جنوب کردستان و مرحله حاکمیت، به عنوان اولین عضو از خانواده بارزان، نشان بارزانی جاوید را به او اعطا کرد. او به زبان‌های (کردی، عربی، ترکی و فارسی) تسلط داشت.
منابع:- آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.