خالد محمود شیخو سلیمان، سال ١٩٦٣ در روستای شیخان، ناحیه مزنه، شهرستان مێرگەسور، استان اربیل متولد شده است. سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول (١٩٦١- ١٩٧٥) آواره ایران شد و در اردوگاه زیوه سکونت گزید، وی متأهل است. سال ١٩٩١ به اقلیم کردستان بازگشت و در خیزش (راپرین) شرکت کرد.
سال ١٩٧٨ به نیروی پیشمرگه انقلاب گولان پیوست و به همراه حمید افندی پیشمرگه شد. وی به همراه دسته حمید خلانی به منطقه خلان، لولوک، مێرگەسور و سیدکان بازگشت و در جنگ‌ها شرکت کرد. سال ١٩٧٩ در جنگ کانیه رش مجروح شد.
سال ١٩٨٠ آغاز شعله‌ور شدن جنگ عراق-ایران، به همراه دکتر سعید احمد و حسو کانیەلنجی به منطقه نیروی بارزان در حیات و دشت برازگر رفت و سپس به همراه ادریس بارزانی و شیخ محمد خالد در منطقه کتینه مستقر شد. به همراه دسته ٦٣ نفره پیشمرگه‌های پدرش، در جنگ مێرگەسور و جنگ خواکورک شرکت کرد.
سال ١٩٨٩ به همراه پدرش و نیرویی از پیشمرگه‌ها به گلی رش در منطقه برادوست بازگشت و به مدت شش ماه مشغول کار تشکیلاتی مخفی و جمع‌آوری اطلاعات جاسوسی از نیروهای دشمن بود.
سال ١٩٩١ پیش از آغاز خیزش (راپرین) به منطقه سوران بازگشت. پس از جنگ کوری، بار دیگر به همراه حمید افندی خدمت کرد و سپس در پادگان بادلیان در دیانا مستقر شد، بعداً به فرماندهی بارزان منتقل شد و با درجه سرهنگی مسئول اطلاعات فرماندهی بارزان شد، سپس به عضویت فرماندهی بارزان و جانشین فرمانده فرماندهی بارزان درآمد. وی در جنگ‌های دفاع از حکومت اقلیم شرکت کرد و سال ١٩٩٦ در محدوده کسنزان در جنگ داخلی مجروح شد.
در روز ١٥ دسامبر ٢٠١٠، در کنگره ١٣ حزب دموکرات کردستان، به دلیل خدماتی که به کرد و کردستان کرده بود، از سوی رئیس مسعود بارزانی مدال بارزانی جاویدان به وی اهدا شد.
منبع:آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.