بین فوریه 1964 و مارس 1965، یک آتش‌بس یک‌ساله میان انقلاب کردستان و دولت عراق برقرار بود. با این حال، در آوریل 1، 1965، با امتناع دولت عراق از اجرای توافق‌نامه‌ای که میان طرفین منعقد شده بود، درگیری‌ها دوباره آغاز شد. در نتیجه، پیشمرگه‌ها مجبور شدند از شهرها و شهرک‌ها به مواضع باثبات‌تری عقب‌نشینی کنند. در این مدت، بسیاری از افسران، سربازان، پلیس‌ها و غیرنظامیان به انقلاب پیوستند.

 

گزارش شده است که رهبری انقلابی در کردستان به دلیل ازسرگیری حملات دولت به بخش‌های مختلف منطقه، در حال بررسی انجام اقدامی در حوزه‌ی قدرت دولت در کرکوک بود. هدف، خطوط لوله نفت زامبور و خط راه‌آهن بود. قصد این بود که به دولت نشان داده شود انقلابیون نه تنها قادر به رویارویی با ارتش عراق در میدان نبرد هستند، بلکه توانایی عملیات در قلب قدرت و مکان‌های مهم را دارند و منافع دولت را به خطر می‌اندازند. علاوه بر این، دو انگیزه‌ی دیگر نیز پشت این اقدام وجود داشت: 

 

اول: تجزیه‌ی نیروهای نظامی و وادار کردن رهبری آن‌ها به پراکنده شدن در مناطق وسیع که از تجمع آن‌ها در یک جبهه‌ی واحد جلوگیری کند.

دوم: تهدیدی برای اقتصاد دولت از طریق حمله به تأسیسات نفتی بود تا دولت مجبور شود نیروی حفاظتی قابل توجهی را به این تأسیسات اختصاص دهد و آن‌ها را از میدان نبرد دور نگه دارد.

 

در ژوئیه 21، 1965، گروهی از پیشمرگه‌ها به رهبری محمد درویش نادر به خطوط لوله نفت زامبور و خط راه‌آهن در کرکوک رسیدند. در مدت کوتاهی، آن‌ها تمام خطوط لوله نفت را مین‌گذاری و منفجر کردند که باعث خسارات جانی و مالی سنگینی به مؤسسات نفتی شد. پس از اجرای موفقیت‌آمیز عملیات و عقب‌نشینی پیشمرگه‌ها، نیروهای دولتی به نیروهای پیشمرگه حمله کردند و در نتیجه، یک پیشمرگه به شهادت رسید.

پیامدهای اقدامات پیشمرگه منجر به هرج و مرج شد و تهدیدی جدی برای دولت و منافع اقتصادی آن ایجاد کرد. در نتیجه، ارتش عراق مجبور شد دو گردان و حدود 1,000 مزدور را از میدان نبرد برای محافظت از تأسیسات نفتی خارج کند. علاوه بر این، ارتش جابجایی پیشمرگه‌ها از کرکوک و دشت اربیل به کوه‌ها را برای محافظت از تأسیسات نفتی در برابر حملات آینده در نظر گرفت. در پاییز 1965، دولت عراق تهاجم بزرگی را علیه دشت اربیل آغاز کرد و روستاهای بستانه، ایلینجاغ، قشقاء، خورخور، مناطق کویه، تق‌تق و دیگله را هدف قرار داد. هدف از این تهاجم، بیرون راندن پیشمرگه‌ها از منطقه و مختل کردن تحرکات و عملیات آن‌ها در دشت اربیل بود.


 

منابع: 
  1. هاوکار کریم حمه شریف: شۆڕشی ئەیلوول (انقلاب ایلول)، چاپخانه‌ی دانشگاه صلاح‌الدین، چاپ اول، اربیل، ٢٠١٢.

  2. شوکەت ملا اسماعیل حسن، ڕۆژانێ لە مێژووى شۆرشى ئەیلوول (روزهایی در تاریخ انقلاب ایلول)، چاپ اول، اربیل، ٢٠٠٧

  3. آری کریم: چەند لاپەڕەیەکى زیندوو لە شۆڕشى ئەیلوولدا (چند صفحه‌ی زنده در انقلاب ایلول)، چاپخانه‌ی خبات، دهوک ١٩٩٩.

  4. مسعود بارزانی: بارزانی و بزوتنەوەى ڕزگاریخوازی کورد (بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد)، جلد سوم، بخش اول، انقلاب ایلول ١٩٦١-١٩٧٥، چاپخانه‌ی وزارت فرهنگ، چاپ اول، اربیل، ٢٠٠٤.

  5. خورشید شیره: خەبات و خوێن، بیرەوەریەکانی ساڵانی خەباتی پێشمەرگایەتی (مبارزه و خون، خاطرات سال‌های مبارزات پیشمرگانه)، چاپ سوم، اربیل، ٢٠١٥.