میرزا عبدالله قادر محمد در سال ١٩٣٧ در روستای لاوران از توابع شهرستان دربندیخان متولد شده، روستایی بوده و به کار کشاورزی مشغول بوده، در سال ١٩٧٥ آواره کشور ایران میشود و در اردوگاه انزلی ساکن شده، همسر میرزا گلباخ عبدالله نام داشته و سه پسر به نام‌های حیدر، مهدی، سردار و دو دختر به نام‌های فوزیه و علیه داشته، در سال ١٩٧٧ شهید شده است.
کارنامه مبارزاتیمیرزا عبدالله قادر محمد در سال ١٩٦٣ به صفوف انقلاب ایلول می‌پیوندد و در کنار جلال لاورانی و سید بهاءالدین از نیروهای خبات به فرماندهی عبدالوهاب اتروشی پیشمرگه میشود، در حماسه‌های پل زلم، نبرد دربندیخان، نبرد حلبچه شرکت می‌کند، پس از شکست در سال ١٩٧٥ آواره کشور ایران میشود و در اردوگاه انزلی ساکن شده، در سال ١٩٧٦ به عراق برمی‌گردد و در شهر حلبچه توسط سازمان امنیت شهر دستگیر میشود و به شهر بغداد منتقل شده و مدت یک سال در امنیت عمومی شهر بغداد زندانی میشود، در سال ١٩٧٧ پس از آزادی دوباره به نجد رش و سید بهاءالدین پیوسته، در همان سال ١٩٧٧ میرزا عبدالله و گروهی از پیشمرگه‌ها برای استراحتی چند روزه به روستای لاوران می‌روند، لو می‌روند و نیروی بزرگی از رژیم عراق روستا را محاصره می‌کنند، پس از درگیری شدید میرزا و همرزمانش توانسته‌اند خود را از روستا خارج کنند، پس از دور شدن از روستا هواپیمای رژیم با سلاح ٦٠ تیر به آن‌ها حمله می‌کند و میرزا و یکی از همرزمانش به نام درویش عبدالله شهید شدند، پس از شهادتشان سربازان رژیم پیکرهایشان را با قایق از میان آب دریاچه سیروان می‌کشند تا به شهرستان دربندیخان می‌رسند، سپس توسط شهرداری شهرستان دربندیخان در دروازه شهر به خاک سپرده می‌شوند.
منبع:آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.