در سال ١٩٧٠ به عنوان سرگروهبان در نگهبانی مرزی زاخو منصوب شد و در سال ١٩٧٤ مسئولیت فرماندهی گردان یکم (١) زاخو به او سپرده شد. در همان سال در نبردهای کوهستان سپی، کوخی نیریا و گردنه عمرآغای بخش دیانای استان اربیل شرکت کرد.
١٩٧٥پس از شکست انقلاب سپتامبر، به کردستان شمالی روی آورد و به‌صورت قاچاق در روستاهای فرشین، ملیسه، بیت‌الشباب، اولودره و سپس وان و باتمان اقامت گزید. در دسامبر سال ١٩٧٩ با خانواده به کردستان شرقی نقل‌مکان کرد و ابتدا در اردوگاه زیوه ساکن شد و سپس در مارس سال ١٩٨٠ به شهر نقده رفت و با نیروهای عبدالرحیم جاسم و علی خلیل خوشوی همکاری کرد. در سال ١٩٨٢ به همراه ادریس بارزانی و شیخ محمد خالد و ملازم یونس به کردستان جنوبی و منطقه مێرگەسور (مرگور) در استان اربیل بازگشت و به مدت ٦ ماه در منطقه کتینه حضور داشت. در سال ١٩٩١ هنگام قیام کردستان جنوبی به همراه نیرویی از پیشمرگه‌های زاخو به حاج عمران بازگشت و در همان سال به عنوان فرمانده نیروی حمرین در زاخو منصوب شد. در سال ١٩٩٧ وظیفه هماهنگی روابط میان پارتی و ترکیه در دروازه مرزی سلوپی به او سپرده شد.
عمر علی هالو، علاوه بر پدرش که در انقلاب سپتامبر شهید شده بود، مادر و برادرش به نام لزگین نیز در سال ١٩٦٤ در خانه‌شان بر اثر پرتاب نارنجک به شهادت رسیدند. همچنین هشت تن از عموزاده‌هایش در سال‌های ١٩٦٤ و ١٩٦٥ شهید شدند. در سال ٢٠١٠ در کنگره سیزدهم حزب دموکرات کردستان توسط رئیس مسعود بارزانی مدال بارزانی به وی اهدا شد.
منبع:١. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان